Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Psicoloxía e saúde mental

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Pódese vivir sen ilusión?

A ilusión pode ser unha ferramenta útil para vivir mellor e, mesmo, como panca para promover cambios positivos na persoa

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 08deAgostode2014

A ilusión está ligada ás condutas e ao comportamento das persoas. Este termo asociado ao soño, a fantasía e á esperanza vai ligado ás emocións, sensacións, pensamentos e actitudes positivas das persoas. E, por iso, pode ser unha clave para xerar cambios positivos na vida dun mesmo. Neste artigo faise fincapé en cuestións como que é a ilusión, se se pode vivir sen ela ou que facer para recuperala cando se perdeu.

Img ilusion art
Imaxe: Montse Arboix

A palabra ilusión vén do latín illusio, -ionis, que significa “engano”, do verbo illúdere que quere dicir “burlarse de” e “xogar contra”. Por iso é polo que en español, como noutros idiomas, teña que ver con engano, idea irreal ou distorsión da percepción dos sentidos, que se fai patente en expresións como “ilusión óptica”, “ser iluso”, “de ilusión tamén se vive” ou “facerse ilusións”, entre outras.

Con todo, tamén ten un segundo significado, o máis popular e arraigado na actualidade, e que se refire a algo positivo, favorable e optimista ou a expectativas favorables depositadas en persoas ou cousas. Así, algúns dicionarios tamén a definen como a ilusión que implica alegría ou felicidade que se experimenta coa posesión, contemplación ou esperanza de algo (María Moliner) ou esperanza cuxo cumprimento parece especialmente atractivo ou viva compracencia nunha persoa, cousa, tarefa, etc. (Real Academia Española).

Que é a ilusión

Segundo Lecina Fernández, psicóloga clínica, “a ilusión significa unha cousa distinta para cada individuo: no interior de cada un ha germinado e crecido unha idea da ilusión asociada ás ganas de vivir que motivan, a proxectos, ou á alegría, entre outros. Por iso, a ilusión implica un conxunto e unha sucesión de actos e actitudes tales como: crer nos soños; sentirse capaz para deseñalos e facer real o imaxinado; emprender condutas para perseguilos; manter, perseverar en comportamentos para conseguilos; ter esperanza en logralos a pesar da incerteza e das adversidades; e, ademais, realizar todos estes pasos con ganas e alegría”.

A ilusión pódese perder debido a un cúmulo de varias decepcións
Así, pois, a ilusión convida á acción, fai referencia ao tempo presente e ao futuro, habita na imaxinación e vai ligada a emocións , sensacións, pensamentos e actitudes positivas das persoas. E, aínda que parece que ten moita semellanza coa motivación, non é o mesmo. Esta experta aclara que “cando temos ilusión estamos motivados, pero non sempre que estamos motivados temos ilusión”. Pon como exemplo que se pode estar motivado por estudar e aprobar unha materia, pero non ter ilusión por ela nin estar ilusionado por dedicar a profesión a ela.

Outros trazos que as distinguen é que a motivación se centra máis no presente, no agora, mentres que a ilusión acompaña para construír o futuro. Para estar motivados hai que buscar un argumento, dar explicacións para suscitar interese para sentirse animado a facer algo; para estar ilusionados non fan falta explicacións, a propia ilusión leva o ánimo, o desexo e o argumento. Á motivación acompáñalle saber que se obterá un premio ao final; na ilusión non se sabe se haberá recompensa, a propia ilusión e o perseguila é o premio, con independencia de se ao final conséguese o proposto.

A ilusión: faise ou se nace con ela?

Sobre a ilusión non se imparte formación en ningunha área escolar nin familiar nin laboral nin de saúde. Só cóntase con ese legado popular que mantén viva a chama da ilusión e cada persoa recolle un sentido ou significado da mesma. “Si nacemos -uns máis outros menos- con características persoais afíns a ilusionarnos, como o entusiasmo, o ánimo, a facilidade para soñar, deseñar proxectos, sensibilidade para percibir, a razón e a análise, etc. E tamén, a medida que crecemos, aprendémola ou nola contaxian”, especifica Fernández.

“A ilusión forma parte da vida, do comportamento. E o comportamento inclúe condutas, pensamentos, sentimentos e actitudes. E se a ilusión é unha actitude ante a vida, a psicoloxía, como ciencia do comportamento humano, mostrou que se pode aprender, cambiar e cultivar“, puntualiza. “Os conceptos, valores e fortalezas do ser humano pódense cultivar e potenciar”, engade esta experta.

A ilusión na vida, imprescindible?

A gran maioría das persoas dá á ilusión un sentido positivo, aínda que cada un ten a súa propia definición e vivencia. Son sensacións positivas sobre si mesmo, as súas ganas de vivir e o seu potencial en crear o seu futuro. Quere dicir isto que as persoas que non teñen ilusión, non teñen este tipo de vivencias e sensacións positivas sobre si mesmas no seu presente e cara ao seu futuro?

A resposta é complicada. Pero en realidade a ilusión e a esperanza axudan a vivir mellor. Para Fernández non é igual a vida con ilusión que sen ela: “En ocasións serve para que a vida sexa máis agradable e atractiva e, noutras, para que non sexa tan fea, axuda a vivir menos mal”.

En busca da ilusión perdida

Con todo, por circunstancias da vida, a ilusión pódese perder, e por moitos motivos. Por exemplo, debido a un cúmulo de varias decepcións. Cando non se logra o esperado, ás veces, un se desilusiona, pero como se contaba con esta posibilidade, remóntase. Pero cando este feito se repite unha e outra vez, é posible que se perda a ilusión.

Tamén se pode perder cando a tristeza invade de tal forma que non deixa oco a outras emocións nin pensamentos. Ou cando se sofre algún trastorno afectivo como a depresión ou a distimia. Da mesma maneira, cando unha persoa deixa de pensar nela mesma e no que lle gustaría chegar a ser ou facer, en definitiva, cando se pecha ou se pon límites á propia traxectoria cara ao futuro.

Cando un está ilusionado todo flúe, pero desde a sensación sen carga ou falta de ilusión é difícil. Pero pódese recuperar, aínda que o camiño para facelo non é fácil e require un traballo persoal intenso. A psicóloga Lecina Fernández explícao así: “Recuperar a ilusión será un camiño de esforzo no que hai que camiñar aos poucos, viaxando ao noso interior, para buscar e lembrar como era a ilusión e atopar como eramos nós con ela. Lembraremos, e con eses recordos hai que imaxinarnos cara adiante. Será necesario persistir e non abandonar e, sobre todo, pasar á acción”.

Claves para potenciar a ilusión

Aínda que o proceso de potenciar a ilusión leva moitos elementos, Lecina Fernández resúmeo en tres craves:

  • 1. Potenciar a imaxinación. A ilusión habita na imaxinación, que é onde cada un crea a súa historia. Canto máis adestrado estéase en imaxinar, máis se amplían as posibilidades da historia de cada un.
  • 2. Confianza en lograr o imaxinado. Potenciar as capacidades e fortalezas que cada un posúe axuda a tecer a historia imaxinada e a vencer os obstáculos.
  • 3. Pasar á acción. Para facer realidade a historia que cada persoa se confecciona da súa vida, hai que pasar á acción e ser perseverantes.
  • RSS. Sigue informado

    Pódeche interesar:

    Infografía | Fotografías | Investigacións