Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Pedro Aranda, presidente da Sociedade Española de Hipertensión-Liga Española paira a Loita contra a Hipertensión Arterial (SEH-LELHA)

A tensión inflúe nas subidas de presión arterial

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 24deXuñode2008

Especialista en nefrología desde 1977, Pedro Aranda pasou a dirixir dous anos máis tarde a Unidade de Hipertensión e Risco Vascular no Hospital Xeral Universitario Carlos Haia de Málaga. O presidente actual dos especialistas en hipertensión españois foi pioneiro en España na coordinación e realización de estudos epidemiolóxicos de prevalencia de factores de risco vascular e fundador da Sociedade Andaluza de Hipertensión e Risco Vascular.

As unidades de hipertensión levan 30 anos funcionando no noso país sen ser aínda homologadas oficialmente como unidades hospitalarias. O seu antecesor, Luís Miguel Ruilope, á fronte da SEH-LELHA preguntábase por que.

É una longa reivindicación. Actualmente, a pesar da elevada prevalencia da hipertensión arterial en España, e coa libre elección de médico especialista, a nosa consulta, con só tres especialistas, un bolseiro e un auxiliar, é a única de referencia na provincia de Málaga. E a unidade atende unha media 100 revisións semanais (uns 80 hipertensos complicados con insuficiencia renal e 20 pacientes novos).

Terreo abonado paira un Burnout profesional?

Si, pero non porque os tratamentos que dispomos non vaian ben, nin porque os instrumentos diagnósticos fallen, senón porque a hipertensión dos nosos pacientes concursa cun conglomerado de factores de risco moi difíciles de modificar.

Por exemplo…

Conseguir que un paciente perda peso, a maioría de veces é como darse de golpes contra unha parede. O risco cardiovascular non figura entre as principais preocupacións dos cidadáns cando, en realidade, é a principal causa de morte. Creo que fai falta un maior empeño da Administración, posto que se trata dun tema tan social como sanitario.

Como?

Propondo aos españois una substitución dos actuais hábitos de vida (pouco cardiosaludables) por outros nos que o exercicio físico regular e as dietas ben reguladas fagan de pauta. Volvendo á primeira pregunta, tamén é preciso reorientar as estruturas sanitarias cara ao tratamento do paciente crónico asintomático. Investir en que o risco non progrese supón, no fondo, un aforro. Así o demostraron os ingleses, que pasaron dun control da hipertensión do 10% ao 70%.

Pero, no Reino Unido págase incentivos aos médicos da rede pública que conseguen manter ao paciente fose de risco.

Os ictus e a cardiopatía coronaria son responsables de máis da metade das mortes por enfermidade cardiovascular É una forma de facer algo. Debido ao conglomerado de interrelaciones entre os factores de risco vascular, o médico ten que tratar de forma conxunta a hipertensión, a dislipemia, a antiagregación plaquetaria ou a diabetes e esta atención multifactorial reduce as complicacións micro e macrovasculares asociadas até un 50%. As enfermidades cardiovasculares son o grupo de patoloxías que xeran maior custo económico e social no noso país, principalmente, derivado das baixas laborais e as taxas de incapacidade que producen nos pacientes.

Pois vai ser que o traballo non é san…

A actividade laboral, de feito, asóciase a un incremento nos valores medios de presión arterial. Así, diversos estudos sinalan que as persoas que teñen traballos estresantes contan con niveis máis elevados de presión arterial e, por tanto, padecen un maior risco de hipertensión en comparación cos que teñen traballos máis relaxados. A tensión é una activación psicofisiológica do organismo ante demandas ou esixencias ambientais que valoramos como ameazantes ou desbordantes. Cando se mantén un nivel elevado e continuado de tensión nas actividades cotiás, pode ter repercusións no organismo a través de diferentes trastornos, tanto a nivel cardiovascular como gastrointestinal, respiratorio, muscular ou dermatológico.

O perigo non está pois só no que comemos ou non exercitamos, senón tamén no que sentimos.

Os expertos demostraron que diversas respostas emocionais xeran cambios temporais e algúns desequilibrios na homeostasis dos sistemas fisiológicos e, moi especialmente, aumentos na activación da rama simpática. Deste xeito, xéranse efectos sobre o sistema cardiovascular que levan elevacións da presión arterial. Pero comer ben (que non moito) e exercitarse ten bastante que ver con estas emocións. Organizar ben o noso tempo, levar una adecuada alimentación, manter una actitude positiva e realizar exercicio físico poden axudar a vencer a tensión e a vivir máis relaxados.

Pero, ás veces, as preocupacións (as árbores) non deixan ver o risco paira a saúde (o bosque).

Desde a SEH-LELHA somos moi activos á hora de propiciar una maior implicación dos pacientes, pero non triunfaremos si non nos apoian firmemente as administracións. O éxito das campañas de concienciación, sen dúbida, pasa pola imprescindible empatía entre médico e paciente, e tamén pola valiosa achega do persoal de enfermaría no seu labor divulgativo de bos hábitos.

En que situación estamos?

Só un 15-16% da poboación española hipertensa presenta cifras inferiores a 140/90 mmHg. Os ictus e a cardiopatía coronaria seguen sendo responsables de máis da metade das mortes por enfermidade cardiovascular. Ditas enfermidades, ademais, son as que determinan un maior número de consultas, hospitalizacións, tratamentos farmacolóxicos, incapacidade ou invalidez, á vez que inciden nunha diminución da esperanza de vida.

A DIABETES MULTIPLICA O RISCO

Img tension

Estímase que entre o 40 e o 60% dos pacientes diabéticos tipo 2 padece hipertensión. O diagnóstico de ambas as patoloxías ao mesmo tempo cada vez é máis frecuente, o que obriga a exercer un seguimento máis exhaustivo da enfermidade. “A diabetes aumenta entre dúas e catro veces o risco de mortalidade cardiovascular nos pacientes hipertensos”, explica Pedro Aranda. A presenza de diabetes, ademais, implica una consideración equivalente á presenza de tres factores de risco.

Por iso, a comunidade médica coincide en sinalar a importancia de manter as cifras de presión arterial nos pacientes diabéticos con hipertensión en niveis inferiores ou iguais a 130/80 mmHg, por baixo da recomendación dirixida á poboación xeral (140/90 mmHg). “Os pacientes diabéticos con hipertensión teñen un maior risco de padecer complicacións vasculares, que aumenta na mesma proporción que os índices de presión arterial”, insiste.

Calcúlase que a metade dos pacientes con diabetes tipo 2 e proteinuria (presenza de proteínas en ouriños) desenvolve enfermidades de ril que acabarán requirindo diálese ou transplante. E é que, sumado ao risco cardiovascular, a hipertensión do enfermo diabético incrementa a deterioración da función renal, e é o principal factor que acelera a progresión cara a nefropatía diabética.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións