Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Psicoloxía e saúde mental

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Pedro Rodríguez, psicólogo sanitario

Hai que ir ao psicólogo, como con calquera outro problema médico: cando se teñan dúbidas

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 23 de Abril de 2019

Cada vez é máis frecuente acudir a un especialista buscando axuda psicolóxica para xestionar malestares emocionais que xorden ante problemas cotiáns como unha separación matrimonial ou tensión no traballo, por exemplo. Corrobórao o psicólogo sanitario Pedro Rodríguez, quen considera que vivimos “baixo unha presión social onde convertemos moitas expresións emocionais nun problema psicolóxico“. Ante esta situación, este psicólogo do sistema público de saúde comenta nesta entrevista que “dándolles un sentido de normalidade as persoas poden situarse con máis capacidade e con maiores recursos para resolvelos“.

Os españois temos reparos á hora de ir ao psicólogo?

Os cidadáns están bastante concienciados con respecto ao que os psicólogos podemos ofrecer. Acoden a un profesional da psicoloxía para que lles axuden a xestionar malestares de problemas cotiáns de índole persoal, relacional, laboral… e a dilucidar e discernir se teñen un problema ou non. Consultan como cando nos doe a perna e queremos ir ao traumatólogo. Ata toman a iniciativa e demandan ao seu médico a nosa derivación de maneira espontánea. E a atención primaria ten criterios para derivar ao psicólogo naqueles casos en que exista a hipótese de que realmente son aspectos psicógenos os que poden estar na base da manifestación e a creación dun malestar. Hai que ir ao psicólogo, como con calquera outro problema médico: cando se teñan dúbidas de que se ten un problema.

Polo sistema público de saúde? Non hai moita lista de espera?

Por suposto. No sistema público os cocientes son baixas: estamos en 4 por 100.00 habitantes, mentres que na contorna europea son 18 de media. Logo, como ocorre noutras especialidades, sempre está quen prefire ir a un privado que lle dixeron que atende moi ben. Pero se é un profesional moi bo, con prestixio, ao que lle chama moita xente, tamén terá lista de espera.

E que tal unha consulta en liña?

A telepsicología chegou para quedar e non queda máis remedio que sumarnos con sentido común e moita racionalidade. Desde o Colexio oficial de Psicólogos de Madrid fixemos varios protocolos e guías de como intervir desde esa perspectiva. Pero que temas atendería? Nunha psicose sería complicado, pero un asesoramento ou consello é posible, como pasa con outras patoloxías.

Por que imos ao psicólogo?

“Temos que rir, sorrir, entristecernos e chorar. Este tipo de reaccións forman parte do esperado, do que ten que pasar. Debemos axudarlles a que as entendan como normais”Por malestares emocionais reactivos a problemas cotiáns (separacións, problemas laborais, conflitos nas relacións, nos fillos…) Na nosa sociedade temos a fantasía de que a vida ten que transcorrer sen problemas de ningún tipo, e iso non é posible. Temos que rir, sorrir, entristecernos e chorar. Son partidario de que as persoas xestionen este tipo de reaccións que forman parte do esperado, do que ten que pasar, e debemos axudarlles a que as entendan como normais. Estamos baixo unha presión social onde convertemos moitas expresións emocionais nun problema psicolóxico, e tampouco é iso. Dándolles un sentido de normalidade poden situarse con máis capacidade e con maiores recursos para resolvelos.

Que outros casos tratan?

Temos instrumentos, coñecementos e capacidade para poder atender todo o espectro de malestares psicolóxicos dentro das psicopatologías clarificadas nos nosos manuais (trastornos de ansiedade, depresivos, bipolares, psicóticos…), independentemente de que parte do trastorno débase a algún tipo de deficiencia neuroquímica ou alteración cerebral. Á parte, estamos preparados para intervir nas reaccións emocionais que se producen fronte a problemas físicos, como un cancro ou unha cardiopatía. Están a crearse servizos que atenden estas patoloxías e as súas derivacións psicógenas, psicolóxicas ou emocionais.Tamén colaboramos con programas de promoción da saúde, prevención…

O que máis ven son casos de depresión e ansiedade?

Desde o punto de vista epidemiolóxico, son as que maior incidencia teñen, polo que temos máis demanda. De depresión clínica fálase ao redor dun 5-8 % ata un 20 %, pero é que aí entra de todo, como que me atopo mal porque tiven unha ruptura emocional, por exemplo.

E nas persoas maiores?

Trastornos afectivos no estado do ánimo (decaimiento, tristeza, depresión..) que dependerán da causa: se está só, non lle coidan, non lle atenden, sente desprazado.. Se ten unha reacción emocional, hai que buscar solucións psicosociais que pode estar na presentación e orixe deses problemas. E non hai trastornos psicóticos, esquizofrénicos, con delirios ou alucinacións, salvo que esteamos ante problemas cognitivos debidos a alteracións cerebrais por tendencias de alzhéimer e procesos evolutivos da idade.

Como se presentan os problemas psíquicos en nenos e novos?

“Merece a pena investir en nenos, pois así facemos prevención: en moitos casos imos evitar a prevalencia e a permanencia do problema”Os nenos poden ter problemas propios do desenvolvemento, das relacións cos amigos, bullying… e non están exentos depresión, ansiedade, trastornos do espectro autista, psicose.. E en adolescencia, sobre todo a esquizofrenia. Pero, dada a especificidade de presentación dos problemas, hai que reivindicar equipos de profesionais que só se dediquen a atender á poboación infantil ata os 18 anos. Está a piques de crearse a especialidade de Psiquiatría infanto-xuvenil e desde a Psicoloxía estamos a reclamar que se cre outra de Psicoloxía clínica infanto-xuvenil. Merece a pena investir en nenos, pois así facemos prevención: en moitos casos imos evitar a prevalencia e a permanencia do problema, pois estamos a tentar de maneira prematura que desapareza.

Nos colexios tamén hai psicólogos. Son suficientes?

En España desapareceu a psicoloxía dos colexios. Non existe ningún departamento específico no ensino. Está a figura do orientador, que a ocupan moitos psicólogos, pero poden ocupala outros. Por iso reivindicamos a creación de prazas de psicoloxía ás que só poidan presentar titulados. Estes psicólogos teñen capacidade para observar a aparición de malestares emocionais ou sintomatologías que pode ser sinal dun problema psicopatolóxico e derivar cara aos equipos de atención. Teñen un papel importante para detectar problemas relacionais, de suicidio, anticipos de problema mental…

España é o segundo país do OCDE con maior consumo de tranquilizantes. Que opina?

Ata os propios médicos son conscientes de que hai unha prescrición innecesaria de moitos psicofármacos. Dixéronnos que, como non debemos ter malestar, cunhas pastillas, aínda que teñamos problemas, non parecerá que os teñamos. Pero se o malestar provén dos meus avatares, de como co meu pensamento dou voltas ao problema e compréndoo, estes fármacos non o cambiarán. Terei que ir á causa e facer unha lectura distinta para situarme emocionalmente de forma diferente.

Para acceder a máis contidos, consulta a revista impresa.

Etiquetas:

depresión tensión


Ao publicar un comentario aceptas a política de protección de datos

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións
Fundación EROSKI

Validacións desta páxina

  • : Conformidad con el Nivel Triple-A, de las Directrices de Accesibilidad para el Contenido Web 1.0 del W3C-WAI
  • XHTML: Validación do W3C indicando que este documento é XHTML 1.1 correcto
  • CSS: Validación del W3C indicando que este documento usa CSS de forma correcta
  • RSS: Validación de feedvalidator.org indicando que nuestros titulares RSS tienen un formato correcto