Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Prevención

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Pilates e saúde

O método Pilates é un adestramento que combina forza, resistencia, flexibilidade e control mental

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Domingo, 14deAbrilde2013

Cada vez hai máis adeptos ao método Pilates. E non só bailaríns e deportistas benefícianse desta práctica. Os seus defensores pregoan que é un adestramento integral de corpo e mente que poden desenvolver persoas de todas as idades. Ata crece o número de especialistas de distintos ámbitos da saúde que o recomendan para enfermidades tan distintas como asma, insuficiencia cardíaca e, mesmo, para pacientes oncolóxicos. Demostrouse que ten beneficios neurológicos, xinecolóxicos, no aparello locomotor e na rehabilitación posquirúrgica de lesións. Pero como todo exercicio deportivo, ten os seus contraindicaciones. Neste artigo descríbese que achega a práctica do método Pilates e as distintas investigacións que levan a cabo profesionais de diferentes ámbitos da saúde.

Img pilatessalud art
Imaxe: RON SOMBILON MEDIA, ART and PHOTOGRAPHY

“En 10 sesións sentirás a diferenza, en 20 verás a diferenza e en 30, cambiouche o corpo”. Estas son palabras de Joseph Humbertus Pilates, o creador do método Pilates. Pero, en que consiste? Baséase en 300 exercicios básicos -derivados da ximnasia correctora e doutras modalidades deportivas- e as súas variables, que teñen un obxectivo principal: fortalecer o centro de gravidade, localizado entre a zona abdominal e lumbar, denominada “powerhouse”. Estas actividades pódense practicar no chan ou encima de superficies adaptadas que levan incorporados distintos raíles, estruturas ou poleas.

A partir de aí trabállase a musculatura abdominal, incluso a de capas máis profundas, fortalece o chan pélvico, corrixe a postura corporal, robustece a musculatura das costas e mellora a súa aliñación, aumenta a flexibilidade, o equilibrio, a coordinación e a capacidade pulmonar e reduce a tensión. Ademais, cultiva o alongamento vertebral e axuda a que os discos intervertebrales deixen de estar colapsados.

Para conseguir estes beneficios, J. H. Pilates estableceu seis principios básicos:

  1. Concentración: hai que pór atención nos movementos que se realizan.
  2. Control de todas as accións.
  3. Forza central: atende ao reforzamento do centro de gravidade (músculos abdominais, perineales, glúteos e lumbares).
  4. Movemento fluído: os exercicios hai que haerlos de maneira suave e fluída, sen présas nin rixidez.
  5. Precisión ao facer os movementos.
  6. Respiración: mediante unha inhalación profunda cunha exhalación plena forzada, coordinada cos movementos. Por norma xeral, inhálase ao prepararse para un movemento e se exhala durante a execución.

Pilates: a opinión dos especialistas

Unha mala práctica de Pilates pode provocar sobrecargas e lesiones músculo-ligamentosas

Cal é o principal beneficio que achega o método Pilates? Para Juan Bosch, médico especialista en Medicamento do Deporte do Hospital Sant Rafael de Irmás Hospitalarias, en Barcelona, “o traballo de control, tanto da posición do corpo como da respiración, é moi importante e iso posibilita unha mellora postural e da respiración. Tamén se tonifican e flexibilizan os músculos e, en consecuencia, mellora o equilibrio entre os diferentes grupos musculares”. Este especialista recomenda a súa práctica a quen queiran realizar un exercicio de mantemento ou de corrección postural, sexan deportistas ou non. “A versatilidade, tanto dos distintos exercicios como do uso de diferente utillaje, permite practicalo a un amplo rango de poboación, só con adaptalo ás diferentes necesidades e obxectivos de cada un”, afirma.

Para Juan Bosco Calvo, médico do deporte, profesor da Universidade de Alcalá de Henares e introductor do método en España, nunhas declaracións a ‘Diario Médico’, asegura que “para a columna, desde cervicais ata lumbares, cadeira, xeonllo e ombreiro, non hai unha cinesiterapia máis avanzada“. E é que este experto, que realizou máis de 300 talleres a profesionais do ámbito da atención primaria do Sistema Nacional de Saúde, non se cansa de proclamar os seus beneficios no ámbito da rehabilitación do aparello locomotor.

O pilates terapéutico baséase no movemento fluído e controlado, adaptado á vida doméstica, ao deporte ou á rehabilitación. Bosco insiste en que o obxectivo é previr que a lesión se repita e mellorar o estado psicofísico. En rehabilitación utiliza unhas estruturas similares a unha cama. De feito, en EE.UU. e Reino Unido forma parte das terapias de rehabilitación.

Pilates: coidado coas contraindicaciones

Que pode provocar unha mala práctica? Bosch explica que “a complexidade, a esixencia dunha correcta execución, o traballo de percepción do propio corpo e o control da respiración determinan que, para unha actividade segura, sexa esencial a profesionalidade e bo facer do monitor. Unha mala práctica do método Pilates, cun inadecuado control ou progresión, pode representar un risco de sufrir sobrecargas e lesiones músculo-ligamentosas“.

De feito, os especialistas tampouco recomendan a súa práctica ante estados de inflamación aguda. Tamén pon a énfase en que, aproveitando o seu auxe, xeneralizouse en moitos centros deportivos e, ás veces, non se realiza da maneira máis adecuada.

Evidencia científica do método Pilates

Son moitas as sociedades científicas que aconsellan o método Pilates. A mesma Fundación do Corazón faino para fomentar a actividade física entre as pacientes enfermidades cardiovasculares.

Tamén o Grupo Español de Investigación en Cancro de Mama, GEICAM, no seu empeño de incluír o exercicio dentro do tratamento do cancro, sinala que a actividade física pode axudar á recuperacion das mulleres que sofren cancro de mama e apunta ao método Pilates como a mellor opción: adáptase a todas as idades e formas físicas e, mesmo, pódese practicar na enfermidade ou a convalescencia. Así mesmo, lembra que reduce a ansiedade e a depresión, mellora a autoestima e provoca unha maior sensación de control. Iso si, recomenda realizalo cun monitor particular.

Na primeira guía contra o estreñimiento publicada pola Fundación Española do Aparello Dixestivo, FEAD, ademais de aconsellar uns hábitos hixiénico-dietético adecuados, insístese na necesidade de realizar algún tipo de actividade física e noméanse aos exercicios do método Pilates como os hábitos saludigestivos recomendables, xa que facilitan os movementos peristálticos do intestino e favorecen o tránsito intestinal.

Tamén é conveniente para previr fracturas por osteoporoses , para mellorar a postura e reforzo das costas nos nenos, para axudar a non perder a mobilidade aos pacientes encamados, para combater a obesidade en adolescentes, etc. Parece que as súas indicacións son ilimitadas.

Mostra do interese que suscita, moitos investigadores puxéronse ao choio para buscar a evidencia científica que sosteña esta práctica. ‘Journal of Sport Rehabilitation’, ‘BMC Medical Research Methodology’, ‘Arquives of Physical Medicine and Rehabilitation’, ‘Clinical Journal of Oncology Nursing’, ‘European Journal of Physical and Rehabilitation Medicine’, ‘Cardiovascular Therapeutics’, ‘Women Health’ ou ‘International urogynecology journal and pelvic floor dysfunction’ son algúns exemplos de revistas científicas de prestixio internacional que o avalan, aínda que moitos especialistas inciden na necesidade de continuar coa investigación.

Joseph Humbertus Pilates

J. H. Pilates (Alemaña, 1880 – EE.UU. 1967) foi un neno asmático e débil. Motivado polas súas propias limitacións, estudou o corpo humano e todas as técnicas de rehabilitación que existían. Aprendeu distintas disciplinas e, con elementos de cada unha (ioga, boxeo, ximnasia, natación, etc.), aos poucos creou o seu propio método, que ao principio denominou “Contrología”.

Durante a Primeira Guerra Mundial, foi prisioneiro de guerra e, no campo de concentración, mentres exercía de enfermeiro, dedicouse a adestrar e traballar con compañeiros e soldados lesionados, utilizando sistemas de cordas, poleas e peiraos suxeitados nas súas camas para que puidesen exercitarse e recuperar o ton muscular antes de porse en pé. Co tempo, desenvolveu táboas de exercicios para practicar tamén no chan.

Terminada a guerra, viaxou a EE.UU. e ocupouse de ensinar o seu método. Pronto se fixo notorio entre bailaríns con lesións producidas por sobrecarga de adestramentos. Publicou dous libros: ‘A túa saúde: Un sistema correctivo de exercicio que revoluciona o campo da Educación Física’ e ‘Regreso á vida a través da Contrología’.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións