Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Atención sanitaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Pobreza visual: un drama contra o que non cabe facer a vista gorda

Máis de seis millóns de persoas poderían necesitar lentes, pero a súa situación económica impídelles facer fronte ao gasto

qué es la pobreza visual Imaxe: Pixabay

Nos últimos tempos, ao compás do encarecemento da enerxía eléctrica, escoitamos a expresión “pobreza enerxética”. Pero hai outras modalidades de pobreza igual de lacerantes e menos coñecidas. Pode sorprender en pleno século XXI que exista en España a pobreza visual. Con todo, é una realidade segundo o ‘Libro Branco da Visión. Edición especial covid-19’, presentado en datas recentes. Os autores piden ao Goberno pór en marcha axudas paira a compra de equipamentos ópticos, como o Bonus Vista que funciona en Italia, co fin de evitar esta situación que afecta o benestar dun amplo segmento de poboación. 

Un problema que afecta aos máis maiores

O ‘Libro Branco da Visión. Edición especial covid-19’, editado pola Federación Española de Asociacións do Sector Óptico (FEDAO) e a asociación de utilidade pública Visión e Vida, subliña o alto impacto da pandemia na saúde óptica do país.

En concreto, os especialistas sosteñen que na franxa poboacional de maiores de 85 anos, na que por lóxica o 100 % das persoas requirirían equipamentos ópticos, a cifra de uso de lentes e lentes de contacto só alcanza ao 77,5 % da poboación. A cifra contrasta co 87,9 % que utiliza lentes ou lentes de contacto entre os 65 e os 84 anos.

Que está a pasar?

Os profesionais do sector exponse si estes datos fálannos de falta de revisión ou de seguimento para que estas persoas reciban asesoramento óptico sobre como dar resposta ás súas necesidades ou si, pola contra, estamos ante a xa coñecida como pobreza visual, a imposibilidade de adquirir os equipamentos ópticos necesarios paira cubrir as necesidades visuais debido a un problema económico. E máis ben trátase disto último.

A pobreza visual xa comezou a asomar coa crise financeira de 2008 e volve agora a repuntar. Aquel esborralle económico que se estendeu até 2013 reduciu as visitas ao óptico-optometrista nun 25 %.

Os especialistas consideran que, en España, máis de seis millóns de persoas necesitan lentes ou lentes de contacto paira os seus quefaceres diarios. E moitos dos afectados non poden facer fronte ao custo que iso supón.

En Italia vívese una situación parecida, pero o Goberno transalpino aprobou o chamado Bonus Vista, dotado con 15 millóns de euros en tres anos, que se traduce nunha axuda de bonos de 50 euros paira a compra de lentes paira persoas con renda inferior a 15.000 euros anuais. O plan beneficiará a uns 100.000 dos seus cidadáns ao ano.

Neste contexto, a asociación Visión e Vida reclama ao Goberno español introducir no seu Plan de Recuperación, Transformación e Resiliencia un sistema de axudas similar paira as rendas máis baixas.

Os efectos da pandemia na vista

Segundo os impulsores do libro, durante a crise sanitaria o 57 % dos cidadáns experimentou un empeoramento da súa visión ao estar obrigados a permanecer máis tempo en espazos de interior e ao forzar o seu campo de visión próxima. O 91,4 % dos enquisados usou moito máis tempo pantallas do que era habitual. O 66,3 %  afirma, de feito, que o dobre de tempo do que adoitaban investir.

A esta realidade se superpone outra: a poboación non está a coidar a súa saúde visual de maneira preventiva. Un 70 % da poboación asegurou que, tras terminar o estado de alarma, revisaríase a vista. Pero este propósito só levouno a cabo un 18,2 %.

Aínda por riba, o coidado da visión infantil segue relegado a un segundo plano. Segundo datos de outubro de 2020, só una de cada catro familias realizou una revisión visual aos seus fillos paira preparar a “volta ao cole” e comprobar se o sistema visual danouse durante o confinamento.

Non moito mellor é a situación entre a mocidade, pois segundo os datos de Visión e Vida, máis de 6 de cada 10 mozas xa é miope.

E na etapa adulta, os condutores con peor visión teñen tres veces máis accidentes que o resto: máis de sete millóns de condutores sofren problemas visuais e ao redor de 600.000 non deberían sentar fronte ao volante.

Con estes datos na man, o sector reclama un Plan Nacional de Saúde Visual coa implicación de axentes estatais, autonómicos e locais que permitan monitorizar o estado da visión de cada cidadán desde o momento do seu nacemento até os seus últimos días.

Etiquetas:

pobreza-gl vista

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións