Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Prevención

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Por que salguen as canas?

A metade das persoas maiores de 45 anos presentan canicie no seu pelo

A recado que nalgunha ocasión descubriu con pavor algún pelo branco na maraña da súa cabeleira. É un dos indicios naturais que sinalan que o corpo humano envellece. A decoloración do cabelo, que tanto trae de cabeza a homes e a mulleres, é irreversible e depende na maioría das ocasións de procesos hereditarios. Agora ben, existen casos -os menos- en que as canas son síntomas ou consecuencia de enfermidades ou de procesos de tensión laboral ou emocional.

Un síntoma de envellecemento

A aparición das canas no cabelo, en xeral, non é máis que un síntoma que anuncia o obrigatorio proceso de envellecemento ao que se enfronta o ser humano. A súa presenza no coiro cabeludo alcanza o mesmo rango que o que poden ter engúrralas na pel. Non en balde, na maioría dos casos, a canicie -que así se coñece academicamente á progresiva perda de cor do pelo- é consecuencia dunha sucesión de feitos fisiológicos nos que participan xenes, proteínas e encimas. En definitiva, co paso do tempo, o mecanismo biolóxico encargado de pigmentar a cabeleira deixa de funcionar e, con el, desaparece a tinguidura natural do pelo, tal e como explican desde o servizo de Dermatoloxía do Hospital de Santiago, en Vitoria, área dirixida polo doutor Ricardo Soloeta.

A cor do cabelo é un trazo distintivo de cada home e de cada muller. A súa intensidade e pigmentación varían conforme avanza a idade do individuo. De feito, xeralmente, o pelo sofre un proceso que o escurece entre a infancia e a adolescencia. Despois a tonalidade do cabelo alcanza una fase estacionaria previa á aparición das primeiras canas, coa chegada da madurez. Esta decoloración natural adquire o cualificativo de canicie fisiológica ou de senescencia. A mesma obedece a unha diminución progresiva da produción no organismo dunha sustancia chamada melanina. É parte dun fenómeno que pasa por varias etapas antes de que os melanocitos, que son as células que están no pelo, deixen de funcionar por completo. Este proceso é irreversible e provoca a perda gradual e non uniforme da cor da cabeleira.

A calidade do pelo tamén diminúe a medida que transcorre o tempo. Por iso, as canas non teñen a mesma forza que o pelo anterior. A falta de brillo, os cambios no grosor e a súa falta de flexibilidade son características propias deste cambio. Todo iso pode levar á caída do cabelo, algo que contradi a crenza que asegura que as canas non caen. Por tanto, o devandito ‘o que canea non calvea’ non deixa de ser un erro da sabedoría popular.

Mediante este proceso irremediable -salvo coas tinguiduras-, o pelo vólvese branco e traslúcido, segundo explica Soloeta. Este feito non deixa de ser curioso, xa que sen pigmentación os cabelos deberían ser transparentes, como as uñas, pois a queratina, sustancia orgánica que conforma pelos e uñas, é así. A causa de que as canas se vexan de cor branca obedece a fenómenos ópticos. Podería explicarse co exemplo do que lle ocorre ao xeo picado, que aparece esbrancuxado e non transparente.

Diferenzas entre razas

Sexa como for, habitualmente as primeiras canas chegan antes nos individuos brancos e naqueloutros con trazos orientais. A experiencia neste sentido explica que en ambos os casos, os primeiros indicios de canicie adoitan darse a unha idade de entre 30 e 40 anos. Con iso, un home ou muller destas dúas razas presentará a metade do seu cabelo canoso aos 50. Pola súa banda, as persoas de raza negra empezan a sufrir este proceso de decoloración máis tarde. En concreto, a partir dos 45 anos. Respecto diso, a Academia Americana de Dermatoloxía sinala que máis da metade da poboación mundial maior de 45 anos ten o cabelo canoso, aínda que só una de cada tres mulleres mantéñeno nese estado.

En principio, as primeiras canas aparecen salpicando o tapiz capilar de forma diseminada e difusa. Un fenómeno curioso mentres aparece a canicie é a conversión descontinua do cabelo de cor normal en branco, por partes e, ás veces, separado. É a denominada canicie anular. En todos os casos, a aparición de cabelos brancos empeza a manifestarse nas rexións temporais, á altura das tempas, máis tarde pola coronilla e, finalmente, abarca toda a cabeza. Ademais, nun nivel máis avanzado, pódense estender á barba, peito, axilas, brazos e zonas xenitais.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións