Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Presentan una nova cirurxía paira tratar una das lesións máis comúns do ombreiro

A técnica, que reduce considerablemente o tempo de recuperación, baséase nun sistema de ancoraxe-tracción por vía artroscópica

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Domingo, 02deMaiode2004

A rotura do manguito dos rotadores é una das lesións máis habituais que se producen no ámbito do ombreiro. A súa consecuencia é a fragmentación dun do catro tendóns, principalmente o supraespinoso, que envolven a cabeza do húmero e facilitan o movemento do brazo. A esta rotura chégase por traumatismo directo ou por dexeneración gradual, sobre todo pola idade ou patoloxías como a artrite reumatoide.

A cirurxía convencional é aberta e agresiva, pero nos últimos anos están a acometerse de forma artroscópica si a lesión non é moi extensa e o dano recente. Con todo, a Fundación Amical de Murcia deu un paso máis aplicando por primeira vez en Europa un sistema de ancoraxe-tracción por vía artroscópica que se presentou no último congreso da Sociedade Norteamericana de Traumatología e que publicará “Cadernos de Artroscopia” na súa próxima edición.

A nova técnica foi aplicada con éxito en seis pacientes do Hospital San Carlos de Murcia por Pedro Luís Ripoll e Mariano de Prado. O seu principal logro, fronte ao paciente, é que o tempo de recuperación integral da lesión pasa a dúas ou tres meses, mentres cunha técnica convencional supuña entre seis meses e un ano. Ás 24 horas, un rehabilitador pode iniciar os primeiros movementos pasivos de rotación do brazo. Cirurxicamente supón completar una operación que antes necesitaba tres horas nuns 30 minutos, facela con ausencia de nós -crave paira os tempos de recuperación e a diminución da morbilidad- e, ademais, ter menor risco de fibrosis e menor dor. A técnica, segundo Ripoll, pode aplicarse a aqueles tendóns que sexan reductibles e con masa ósea en bo estado.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións