Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Psiquiatras alertan da “síndrome do Camiño de Santiago”

Pode afectar a peregrinos con antecedentes familiares de problemas de personalidade
Por mediatrader 28 de Setembro de 2007

Aqueles que realizan o Camiño de Santiago comparten vivencias únicas que quizais nunca volvan experimentar. Iso, unido ao cansazo tanto físico como psicolóxico, ao halo de misterio que envolve a ruta e a antecedentes familiares de problemas psiquiátricos ou de personalidade, pode dar lugar á “síndrome do Camiño de Santiago”.

Esta nova enfermidade mental foi acuñada polos especialistas do Servizo de Psiquiatría e de Atención ao Paciente do Complexo Asistencial de Burgos, Maite Álvarez e Jesús da Gándara, tras estudar durante sete anos a algúns dos 100.000 peregrinos que cada ano pasan por Burgos.

Da Gándara explicou no marco do XI Congreso Nacional de Psiquiatría, que se celebra esta semana na capital galega, que dos centos de peregrinos atendidos no centro, agruparon a aqueles que desenvolvían un comportamento “anómalo, peculiar, moi estraño”.

A mostra resultante foi de 38 persoas que sufrían alucinacións, delirios ou paranoias. O perfil que se extraeu dos estudados foi o dun home de mediana idade (uns 40 anos); o 40% dos cales presentaba transformación aguda da súa personalidade e o resto tiña antecedentes psicóticos, bipolares ou depresivos.

Un dato curioso é que ningún dos pacientes con este cadro clínico necesitou un ingreso prolongado -a estancia media foi de dez días- e, fóra de catro, todos declinaron seguir ata o final do Camiño.

Misticismo, fatiga e antecedentes

Tres son os detonantes da “síndrome do Camiño de Santiago”: misticismo, fatiga e antecedentes familiares. As razóns que aducen os propios peregrinos para a súa transformación van desde as chagas dos pés, o insomnio, o tempo pausado do camiñar, ata o encontro coa beleza dos lugares ou a arte que salpica o periplo. Todo iso, xunto co abandono de posibles tratamentos, problemas de tensións e adaptación, a desorde de vida, e mesmo a convivencia estreita con persoas descoñecidas, actúa como desencadenamento de episodios emocionais e hipersensitivos extremos. O resultado pode ser unha crise de ansiedade ou a alucinación sorpresiva.

O psiquiatra puxo o exemplo dunha doutora que empezou a desvariar “” e os seus compañeiros ingresárona en Burgos xustificando que “non era ela”. Xa recuperada, este médico indicou que “a pesar de ser atea, descubrira o Camiño”.

Aínda que é a primeira vez que se vincula a ruta xacobea coa enfermidade mental, moitos psiquiatras de hospitais do Camiño admiten atender a peregrinos con trastornos de personalidade, polo que o estudo completarase cun que abarque un tramo quilométrico maior e a máis pacientes.