Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Psicoloxía e saúde mental

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Que é a síndrome do impostor e como recoñecelo?

Atribuír o éxito persoal á sorte, non ter confianza nun mesmo, manifestar un pesimismo defensivo e detentar un alto nivel de esixencia son algúns dos síntomas desta síndrome

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 26deMarzode2021
que es sindrome del impostor Imaxe: silviarita

A avogada e escritora Michelle Obama, o astronauta Neil Armstrong, a actriz Kate Winslet e a cantante Jennifer López confesaron sufrir a síndrome do impostor. Eles son só a cara visible dun trastorno psicolóxico que afecta a sete de cada dez persoas, tal e como reflicte o estudo ‘The Impostor Phenomenon‘ publicado no Internacional Journal of Behavorial Science. Verse como unha fraude, crer que os logros persoais son froito da casualidade e vivir co medo a ser descuberto son algunhas das súas manifestacións máis habituais. Nas seguintes liñas profundamos nestes e outros síntomas da síndrome do impostor, as súas consecuencias negativas e como superalo.

Todas as persoas estamos expostas a padecer a síndrome do impostor, independentemente do sexo ou a idade, e en todas as facetas da nosa vida. Con todo, hai una condición que fai máis posible a aparición deste fenómeno: o nivel de autoexigencia persoal. Canto maior sexa e cantas máis responsabilidades adquíranse, maior é a probabilidade de sufrir esta patoloxía.

Recoñecer que uno mesmo sofre da síndrome do impostor non é sinxelo. Dámosche as claves paira identificar este trastorno psicolóxico e paira poder tratalo: porlle remedio a tempo pode aforrarnos moitos problemas profesionais e sociais.

Que é a síndrome do impostor?

A síndrome do impostor foi identificado en 1978 polas psicólogas norteamericanas Pauline Clance e Suzanne Imes. A propia Clance experimentouno durante a preparación duns exames importantes. Xa como profesora universitaria, viuno repetido unha e outra vez nos seus alumnos: todos tiñan excelentes clasificacións pero sentían inferiores ao resto dos compañeiros, aos que con todo vían brillantes. Pensaban que os seus triunfos persoais eran froito do azar.

“Nesta síndrome a persoa manifesta un problema na atribución casual do seu éxito, á vez que tende a porse no peor paira, dalgún modo, defenderse no caso de que non lle vaia ben en determinada situación. Ademais, é incapaz de recoñecer que un éxito é debido ao seu propio esforzo ou capacidade paira iso: aínda que consiga un logro por si mesma, nunca recoñecerá no seu foro interior que o conseguiu polos seus propios méritos. Sempre serán factores externos, principalmente a sorte, a causa deste rendemento exitoso”, apunta a doutora Cristina Velasco, psicóloga xeral sanitaria e profesora na Universidade CEU San Pablo.

Como identificar a síndrome do impostor?

sintomas sindrome del impostor
Imaxe: iStock

Sentes que non estás o suficientemente preparado paira un traballo? Tes medo a equivocarche? Aféctanche as críticas en excesivamente? Crees que es unha fraude? Pensas que os teus éxitos son produto da sorte? Responder afirmativamente a algunha destas preguntas pode equivaler a sufrir a síndrome do impostor. “É unha síndrome difícil de recoñecer por un mesmo porque as crenzas están tan arraigadas que custa ver o que sucede”, asegura a experta.

Paira a doutora hai cinco síntomas craves paira identificar a síndrome do impostor:

  • 1. Observar si a persoa non goza cos seus éxitos.
  • 2. É importante comprobar a presenza de crenzas irracionais sobre un mesmo que derivan nunha falta de confianza.
  • 3. O pesimismo defensivo é outro sinal: a persoa ponse no peor”, pensa que non vai ser capaz e, deste xeito, se o éxito non sucede, non se ve danada a súa autoestima.
  • 4. Detentar un alto nivel de esixencia ou perfeccionismo pero, ao mesmo tempo, non estar seguro de ser capaz de conseguir una meta.
  • 5. O medo ao fracaso é outro indicador de padecer a síndrome do impostor.

Como superar esta síndrome, ten tratamento?

Superar un mesmo a síndrome do impostor pode ser complicado, sobre todo porque custa verse identificado nos seus síntomas. Cando hai que pedir axuda a un profesional da saúde mental? “Sempre que a síndrome do impostor está a afectar á vida da persoa e esta acabe boicoteando a súa satisfacción persoal nas súas áreas vitais: no traballo, na súa familia, no momento de conseguir parella e, mesmo, coas súas propias amizades”, recomenda Velasco.

A doutora considera que a síndrome do impostor non o provocan factores obxectivos, como a preparación, o posto de traballo ou ser home ou muller, “orixínase polo pensamento, as crenzas e os afectos relacionados cun mesmo, polos procesos polos cales se quere lograr algo na vida”. Por iso, é fundamental traballar a autoestima e a autoeficacia. “A persoa necesita un mellor coñecemento de si mesma e modificar esas crenzas erróneas que a levan a non atribuír os seus éxitos ao seu propia valía. Hai que ser realista cun mesmo, establecer metas adecuadas ás capacidades reais e potenciais paira conseguir os éxitos que uno propóñase e gozar con eles”, apunta.

Cales son as súas consecuencias negativas?

A síndrome do impostor crea un bloqueo emocional que impide gozar dos logros persoais, xerando una serie de crenzas tóxicas sobre un mesmo. Non é infrecuente que as persoas se autosaboteen, convértanse nos seus propios inimigos. Ansiedade, dificultade paira conciliar o soño, falta de confianza ou frustración poden ser algúns dos seus efectos secundarios.

Aínda que pode manifestarse en todas as áreas vitais (laboral, social e familiar) e en calquera momento, a miúdo ataca ou é máis palpable no ámbito laboral, nos momentos de maior éxito e nas persoas con altas esixencias profesionais. Ao final, a síndrome do impostor pode supor una barreira e impedir o progreso na contorna laboral. Segundo un estudo realizado pola Universidade de Salzburgo (Austria) en 2016, as persoas que o sufriron viron limitada a súa carreira, recibiron soldos máis baixos, foron menos promocionadas que os seus compañeiros con similares capacidades e tiveron máis problemas paira atopar novos empregos.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións