Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Rascado compulsivo

O paciente non pode evitar manipular a pel até producirse hemorraxias e dor paira liberar a súa ansiedade

O rascado compulsivo supón cerca do 2% das consultas dos dermatólogos. Os afectados por esta doenza senten de maneira continua un picor localizado en algures do seu corpo que non poden mitigar rascándose. De feito, en moitas ocasións o rascado da zona provoca que o picor aumente. Ademais, os especialistas nas súas análises non atopan alteracións metabólicas que causen o prurito, polo que non existe un motivo aparente paira sentir ese picor. Os dermatólogos aseguran que polo menos un 40% das enfermidades cutáneas teñen que ver con factores emocionais.

Picor subxectivo pero real

Non existe una picadura nin una enfermidade cutánea, en todo caso una pequena imperfección da pel ou una lesión previa. Con todo, o picor é constante e non se acouga por moito que nos rasquemos. Os dermatólogos aseguran que non hai motivo aparente paira sentir ese prurito, pero as ganas de rascarse son irrefreables.

Ante un cadro destas características, onde rascarse convértese en algo metódico e non comporta un alivio, senón que se fai inevitable e feroz até o punto de producir hemorraxia e dor, os especialistas falan de “un trastorno por descontrol de impulsos” chamado “rascado compulsivo”. Desta forma catalógao o doutor Gabriel Rubio, xefe de Saúde Mental do distrito Retiro en Madrid e coautor do libro Impulsividad (Ed. Ars Médica, 2003).

“O picor é una sensación subxectiva, por iso os pacientes tenden a rascarse e mesmo a facerse úlceras. Trátase dun acto compulsivo porque quen sofren este trastorno teñen una gran dificultade paira evitar rascarse, a pesar das súas consecuencias negativas” revela o doutor Rubio.

Os especialistas explican que o síntoma subxectivo máis importante nas consultas de dermatoloxía é o prurito. Este pode ser sintomático de múltiples afeccións sistémicas (corporais), hepáticas e renais principalmente, tamén poden acompañar a múltiples dermatosis, ou aparecer como una manifestación de situacións estresantes ou de ansiedade. Este último caso coñécese como ‘prurito sine materiae’, xa que na analítica non se atopa ningún parámetro hemático ou bioquímico alterado”, aclara o doutor Antonio Rodríguez Pichardo, coordinador da Asociación Española de Dermatoloxía e Psiquiatría.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións