Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Recomendan tratar o glaucoma cando haxa una probabilidade moderada ou alta de padecelo

Os novos tratamentos contra esta enfermidade da vista están a dar resultados esperanzadores

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Sábado, 04deXaneirode2003

O glaucoma é una desas enfermidades que avanza lentamente e só se fai notar cando os seus efectos son irreversibles. Cando o glaucoma faise evidente, o nervio óptico empeza a danarse e a perda de visión é irrecuperable. De aí, o chamamento que fan todos os oftalmólogos sobre a importancia de diagnosticar precozmente unha enfermidade que non ten tratamento curativo, pero que se pode evitar a súa progresión. Todos os oftalmólogos creen na detección precoz como única fórmula paira conservar a visión. Con todo, no que aínda non existe consenso é en como actuar cando se descobre un paciente de risco.

A Academia Americana de Oftalmoloxía acaba de lanzar una recomendación nese sentido: empezar a tratar o problema cando os pacientes con hipertensión ocular teñan una probabilidade moderada ou alta de padecer glaucoma. Segundo este organismo, as terapias farmacolóxicas, en forma de pingas, poden evitar ou atrasar a aparición do glaucoma si aplícanse antes de que sexa evidente. Un estudo da Universidade de Lund, en Suecia, tamén abunda no consello da institución norteamericana. Segundo esta investigación, aplicar tratamentos que reducen a presión interna do ollo poden deter o dano do glaucoma e, por tanto, a perda de visión se se aplican precozmente.

Estes fármacos tamén se ofrecen á maioría dos enfermos de glaucoma en España porque a cirurxía desta patoloxía asociouse tradicionalmente a un risco real. Pero a súa aplicación complexa -ás veces é necesario utilizar até tres tipos de pingas distintas e a diferentes horas- fan que o paciente se esqueza delas ou rexeite conscientemente un tratamento ao que debe permanecer unido para sempre.

Uno dos primeiros pasos que debe dar o enfermo de glaucoma é aceptar a enfermidade. Aínda que na maioría dos casos resulta difícil: “O paciente non nota nada e, con todo, o médico está a dicirlle que se non utiliza esas pingas para sempre quedará cego. É moi difícil que alguén entenda que debe seguir un tratamento durante toda a súa vida paira non ter ningunha melloría”, comenta José Manuel Díaz, xefe do Servizo de Oftalmoloxía do Hospital Xeral Universitario de Valencia.

A dependencia das pingas reduce a calidade de vida dos enfermos e, no peor dos casos, complica o seu prognóstico. Moitos glaucomas continúan evolucionando até unha fase terminal por un incumprimento total ou parcial do tratamento. Outros enfermos sofren complicacións respiratorias e cardíacas pola medicación, polo que as novas técnicas cirúrxicas que tratan o glaucoma sen abrir o globo ocular son una opción engadida.

A esclerectomía profunda é una das cirurxías menos agresivas coa que se están conseguindo mellores resultados. Reduce as complicacións durante e despois da operación: “O paciente pode moverse tras a intervención e non necesita permanecer cos ollos vendados”, explica o doutor Alfredo Mannelli, director da Unidade de Glaucoma do Instituto de Microcirugía Ocular (IMO) de Barcelona. Aínda que non é a única opción. Deseñáronse válvulas de drenaxe, existen tratamentos con láser e técnicas que coagulan a estrutura que produce o humor acuoso -líquido trasparente do ollo- en exceso. “Cada una delas aplícase en función de cada paciente, porque o tratamento do glaucoma debe ser como un traxe á medida do enfermo”, asegura.

O outro lado da moeda é que a cirurxía neste trastorno ocular é aínda complicada, a pesar dos avances experimentados. Ningunha intervención ten un cento por cento de éxito en Oftalmoloxía, pero esta taxa é case una quimera no glaucoma. Este trastorno, que acaba danando o nervio óptico, ten un tratamento cirúrxico difícil.

O obxectivo da cirurxía é conseguir que o ollo afectado drene o humor acuoso con normalidade paira evitar que a presión intraocular aumente. “Pero o ollo sempre fará o posible por desfacer o que fai o cirurxián”, afirma Mannelli. “Calquera apertura que se queira crear no tecido estimula una reacción que consegue pechala, polo que os procesos de cicatrización convértense nos grandes inimigos do paciente”, conclúe.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións