Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Investigación médica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Remedio natural para diminuír a lanuxe

Expertos aseguran que o consumo diario dunha determinada cantidade de hierbabuena en infusión diminúe a aparición de lanuxe feminina

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 17deAbrilde2007
Img menta portada Imaxe: Mentha spicata labiatae

Mentres os homes descobren a depilación, as mulleres non se cansan de explorar novos remedios contra a insidiosa aparición de lanuxe na cara, torso, pube e abdome. Do oriente máis próximo chega agora algo tan novo como sinxelo e inocuo: a infusión de hierbabuena. Un estudo publicado en Phytotherapy Research sinala que podería diminuír os niveis de hormona masculina (testosterona) en mulleres.

ImgImagen: Mentha spicata labiatae

Investigadores da Universidade turca Suleyman Demirel (Isparta, Turquía) afirman nun artigo publicado na revista Phytotherapy Research que o consumo diario de 2 a 5 cuncas de infusión de hierbabuena, Mentha spicata labiatae, diminúe sensiblemente os niveis de testosterona na muller. Esta hormona masculina proporciona ás mulleres desexo sexual, aínda que en niveis altos carrexa tamén a aparición de lanuxe en zonas faciais, ombreiros, ventre e peitos.

Mehmet Numan Tamer, en representación dos asinantes do traballo, celebra que a clásica infusión permita combater o hirsutismo coa mesma eficacia que tratamentos moito máis caros e con efectos secundarios, como os fármacos anticonceptivos ou inhibidores da aldosterona (hormona secretada pola glándula suprarrenal). «Tomando infusións de hierbabuena con regularidade é posible que as mulleres manteñan niveis equilibrados de andrógenos (hormonas sexuais masculinas) e eviten consecuencias tan molestas como o hirsutismo».

Infusións

Os autores recetaron infusións de hierbabuena a 21 mulleres con hirsutismo, dúas veces ao día. A metade destas mulleres padecía así mesmo a síndrome do ovario poliquístico (causa máis frecuente de hirsutismo), mentres que a outra metade presentaba un crecemento da lanuxe de causa descoñecida. Outro dos achados deste estudo é que os niveis de triglicéridos caeron significativamente tras o período de tratamento.

«Tomando infusións de hierbabuena con regularidade é posible que as mulleres manteñan niveis equilibrados de hormonas sexuais masculinas»
O artigo de Tamer detalla as cantidades e o modo en que os investigadores prepararon a súa infusión de hierbabuena. «Trátase de verter un cuarto de litro de auga fervendo nunha cunca na que repouse unha cucharadilla de té de hierbabuena (follas secas), e hai que deixar infusionar por espazo de 5 a 10 minutos». O especialista turco non oculta a súa sorpresa polo eficaz labor da hierbabuena sobre os niveis de estrógenos (hormonas sexuais de tipo feminino producidos basicamente polos ovarios) e reclama ulteriores ensaios clínicos que amplíen a indicación terapéutica desta infusión.

Polos pelos

Pola súa banda, a British Skin Foundation (BSF) celebra o achado aínda que arroxa dúbidas sobre o mecanismo de acción da infusión. Non queda claro, segundo os dermatólogos ingleses, se a hierbabuena actúa sobre os andrógenos ou directamente sobre a lanuxe, tendo en conta que a maior parte de mulleres con hirsutismo segue padecendo devandito efecto a pesar da normalización dos niveis hormonais. O hirsutismo caracterízase por un crecemento excesivo de lanuxe en cara, mamas ou pubes, e considérase que afecta ao 5% da poboación feminina. É moi característico do fin da menopausa, cando se produce un aumento na produción de andrógenos por parte do ovario ou das glándulas suprarrenales.

Polo efecto sobre os folículos pilosos e as glándulas sebáceas asociadas, o hirsutismo acompáñase así mesmo de pel graxa ou acne. Cando o desequilibrio hormonal alcanza cotas moi elevadas, a aparición de lanuxe aparece xunto a unha voz máis grosa, aumento da musculatura, alopecia e crecemento desproporcionado do clítoris. Estes signos, con todo, tamén suxiren a existencia dun tumor secretor. Estes tumores son moi raros, poden localizarse no ovario ou nas glándulas suprarrenales en forma de adenoma, tumor epitelial benigno, ou carcinoma, forma de cancro epitelial ou glandular. Na súa presenza, os niveis hormonais de LH e FSH, producidas na hipófisis con acción nos órganos reprodutores, están a miúdo suprimidos ou por baixo do límite normal, mentres que os andrógenos circulantes poden chegar a duplicar os valores normais.

Debe diferenciarse tamén o hirsutismo da hipertricosis, que é un aumento simple da lanuxe en áreas non androgénicas (brazos, pernas). O hirsutismo hiperandrogénico é o máis corrente, e responde o aumento da produción de andrógenos polo ovario ou as suprarrenales. Dependendo do seu etiología, o hirsutismo pode acompañarse tamén de ciclos menstruales irregulares, infertilidade e un maior risco de hiperplasia. Un hiperandrogenismo asociado a menstruaciones irregulares, en ausencia doutras causas coñecidas, pode chegar a afectar ata un 10% das mulleres en idade fértil e, xeralmente, asóciase a obesidade ou problemas de infertilidade.

A BOA MENTA

ImgImagen: Wikipedia
Existen un quince especies de menta distintas, das que a hierbabuena é talvez a máis popular. O seu cultivo queda inscrito en crónicas da antiga Roma nos que se lle atribúen, curiosamente, propiedades afrodisíacas. Logo pasou a decorar os Hortus medicinalis das ordes relixiosas e volve prodigarse o seu cultivo na Inglaterra medieval. En realidade, a hierbabuena é unha menta híbrida, unha mestura de menta negra, que ten un ton violáceo, e menta branca, dunha cor verde máis uniforme.

A variedade resultante non adoita exceder o trinta centímetros de altura e as súas follas, de intenso aroma, teñen forma alongada con bordos aserrados. Crece en chans frescos e húmidos. Deben colleitarse as súas ramas cando a planta está a piques de florecer; entón follas e flores déixanse secar á sombra e gárdanse nun ambiente seco e escuro. Con anterioridade ao achado turco, as infusións de hierbabuena eran moi apreciadas nas dixestións lentas, inflamacións do fígado e vesícula; combinando propiedades estimulantes e sedantes o seu aceite esencial empregouse como calmante de cambras musculares.

En pequenas cantidades combina ben con numerosas especias, polo que moitos gastrónomos inclúena na elaboración de sopas, guisos e cocidos, verduras e estofados. En Cataluña, a hierbabuena é un ingrediente privilexiado na elaboración de salsas coas que acompañar os caracois. No norte de África, en cambio, emprégase esta variedade de menta como aderezo do té verde, de sabor forte, elaborando unha poción reconfortante que se serve con moito azucre e, en ocasións, piñóns.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións