Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Investigación médica

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Remodelar as arterias coronarias

O uso de stent recuberto é unha técnica común no tratamento da patoloxía coronaria pero descoñécese a súa eficacia a longo termo

img_Stent_portada

Con motivo do Congreso Mundial de Cardiología, celebrado a semana pasada en Barcelona e que reuniu a máis de 35.000 cardiólogos, presentáronse numerosas revisións entre as que cabe destacar os posibles riscos do uso de stents recubertos por fármacos. Ademais, debatéronse aspectos que relacionan os factores psicosociais co risco de padecer enfermidades cardiovasculares.

Para que o corazón funcione correctamente o sangue debe circular a través das arterias coronarias. En ocasións, esta circulación entorpécese chegando mesmo a bloquearse enteiramente, xa sexa porque as arterias se estreitan, pola presenza de trombos ou mesmo, debido a un combinado de ambos. A esta obstrución que interrompe a subministración de sangue ás fibras do músculo cardíaco, coñéceselle como angina de peito (obstrución parcial das arterias coronarias) ou infarto de miocardio (obstrución completa das arterias con morte dunha porción do músculo cardíaco).
O tratamento de ambos os cadros clínicos é o de remodelar as arterias afectadas conseguindo a reperfusión da zona.

O stent é un pequeno tubo de malla de aceiro autoexpandible que se coloca dentro da arteria coronaria para manter o vaso dilatado. A súa implantación vai precedida dunha angioplastia, que consiste en cateterizar un vaso arterial e introducir un pequeno balón que, ao inflarse, dilata a zona estreitada conseguindo que o sangue flúa normalmente.

A técnica consegue resultados satisfactorios cunha baixa taxa de complicacións pero hai que precisar que ten dúas limitacións; a oclusión temperá, que adoita producirse por un trombo e, doutra banda, a reprodución do estrechamiento (o que se denomina reestenosis). Nos últimos anos, e para minimizar a incidencia de reestenosis, apareceron os stents recubertos de fármacos (sirolimus ou paclitaxel) para axudar a previr un novo peche das arterias coronarias. Dous estudos efectuados de forma independente suxiren que a utilización de stents recubertos pode asociarse a un incremento de mortalidade.

Os riscos do stent recuberto

Os especialistas cren que os efectos adversos son maiores nos stents recubertos da primeira xeración

Os resultados do primeiro estudo (BASKET-LATEXA) presentado por Edoardo Camenzind (Geneva, Suíza), mostraban que a incidencia de mortes cardíacas e de infartos non fatais eran máis elevados nos portadores de stents recubertos que nos portadores de stents convencionais, aínda que apuntaba que «probablemente hai datos que descoñecemos de persoas que faleceron na rúa e ás que non se puido realizar unha coronariografía para descartar que a trombosis do stent fose a causa».

O segundo estudo presentado por Alain Nordmann (Basel, Suíza), puntualiza que máis do 90% dos stents implantados en EEUU e Suíza son deste tipo. Os resultados do seguimento realizado durante catro anos mostraban que a incidencia de morte ou infarto era do 6.3% para o stent de sirolimus fronte ao 3.9% para os stents non recubertos. Para o stent recuberto de paclitaxel, a incidencia foi do 2.6% comparado co 2.3%. Das 36 mortes de causa non cardíaca, 15 foron debidas a cancro (incluíndo linfomas, cancro de pulmón, próstata, páncreas, gástrico, ril e recto).
Segundo comenta o autor, «nestes momentos aínda non pode probarse a relación causa-efecto xa que só dispomos de datos estatísticos, aínda que se especula que o incremento nos casos de cancro podería deberse a alteracións na inmunidade provocadas polo stent».

Para a Salim Yusuf, da Universidade de Canadá, estes resultados son un dos achados máis importantes presentados neste ano xa que a implantación de stents no tratamento das enfermidades coronarias é un procedemento común. Seis millóns de persoas no mundo son portadoras deste tipo de stent do cal, ata agora, descoñecíase a súa seguridade e eficacia a longo termo.

Da discusión despréndese a sensación de que estes datos que hoxe se dan a coñecer poidan ser só a punta do iceberg e reflexiónase sobre as indicacións do stent. De todos os xeitos, os especialistas cren que os efectos adversos son maiores nos stents recubertos da primeira xeración que nos da segunda xeración.

Factores psicosociais e enfermidades cardiovasculares

No congreso debatéronse aspectos relacionados coa influencia dos factores psicosociais no risco de padecer enfermidades cardiovasculares, tal como corroboran varios dos estudos presentados.

O especialista A. Rosengren, de Suíza, perfilou o estudo INTERHEART efectuado con 30.000 persoas en 52 países que demostra que o stres (no traballo, financeiro e en fogar) estaba asociado a unha elevada incidencia de enfermidades cardíacas. O estudo efectuouse tendo en conta a presenza doutros factores de risco como a hipertensión e a obesidade. Os resultados son impresionantes e sinalan o gran impacto do stress, a través dos continentes e das distintas culturas.

Outro estudo presentado por J. Denollet de Holanda, demostra que a personalidade de tipo D (persoas negativas que sofren illamento social) aumenta o risco de padecer eventos cardiovasculares e, así mesmo, dificulta a súa recuperación. Do mesmo xeito, propón identificar este tipo de pacientes a fin de que sexan obxecto dunha rehabilitación máis intensiva despois de padecer un problema cardíaco.

Pola súa banda, R. Kanel de Suíza, resumiu a coñecida evidencia dos efectos perniciosos da depresión nos pacientes con problemas cardíacos. Apuntou unha posible causa biolóxica para explicar as consecuencias negativas da depresión sobre o corazón. A solución aínda non é evidente, pero recentes investigacións con tratamento farmacolóxico e terapia de conduta, mostraron resultados esperanzadores.

Os cardiólogos apuntaban, a modo de conclusión, que hai evidencias da importancia que os factores psicosociais teñen no desenvolvemento e a progresión das enfermidades do corazón. Intervencións que permitan un mellor manexo do stres e a atención individualizada nos casos de depresión permitirán unha aproximación real ao problema que permita achegar solucións concretas.

HEMICRANIA E CORAZÓN

Uno dos traballos máis novos presentados no Congreso Mundial de Cardiología tiña este suxestivo título: MIST: unha nova esperanza para unha enfermidade debilitante?. E. Eeckhout, presentou os resultados dun estudo randomizado, dobre cego e con grupo control nos que se avaliou a eficacia do peche do foramen oval mediante reparación septal no tratamento da hemicrania.

O foramen oval é unha comunicación entre dúas cavidades do corazón (a aurícula dereita e a aurícula esquerda), que permanece aberta durante o desenvolvemento intrauterino, pechándose despois do parto. Nalgúns casos este peche non é completo, permitindo un paso anómalo entre a parte dereita e a esquerda do corazón. A presenza de foramen oval permeable no adulto é relativamente frecuente e pode asociarse a un maior risco de accidentes cerebrovasculares ao permitir o paso de pequenos trombos desde a parte dereita do corazón á esquerda.

Hai evidencias que demostran que os pacientes que padecen hemicrania con aura (déficit neurológico), teñen unha maior prevalencia de foramen oval permeable, polo que se postulou que o seu peche podería achegar efectos beneficiosos. A técnica mostrouse eficaz para mellorar aos pacientes (unha alta porcentaxe reduciu o número de días con hemicrania en máis do 50%), aínda que a eficacia desta intervención á hora de mellorar aos pacientes, foi similar á obtida mediante fármacos. Polo momento, os resultados non permiten recomendar esta técnica de forma rutineira aínda que en casos seleccionados, abrigo en pacientes moi sintomáticos, pode resultar útil.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións