Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Se a túa cintura mide máis de 88 cm, tes un problema

Ter barriga prominente equivale a un maior risco de infarto de miocardio, infarto cerebral, diabetes e outras doenzas menores, como o insomnio
Por Sergio Amadoz 13 de Maio de 2018
Img peligrosa barrera 88 cm hd
Imagen: iStock

Se queres saber se che pasachesde peso, báixache da báscula. Ese datoresulta secundario. Mellortoma unha cinta métrica, mide operímetro da súa cintura e lembraben a cifra. E agora enfróntache á realidade: se superasos 88 centímetros (en caso das mulleres) ouos 102 centímetros (para os homes), debes asumirque tes un problema. A obesidade abdominalé unha fonte de riscos notables para a súa saúde.E agora xa podes subir á báscula para pescudarse, ademais, tes sobrepeso. En caso afirmativo,deberías empezar de inmediato cunha dietasaudable e co exercicio. A continuación detállanse os perigos do exceso de graxa localizada ao redor da cintura e a fórmula para reducila.

Os perigos do exceso de graxa localizada ao redorda cintura non son poucos. Ter barrigaprominente equivale a un maior risco de infartode miocardio, infarto cerebral, diabetes e outras doenzasmenores, como a disfunción eréctil ou o insomnio,segundo a Escola de Medicamento de Harvard (EE.UU.).E o Estudo de Nutrición e Risco Cardiovascularen España (Enrica) indica que nesa situación seatopan un 32 % dos homes e un 40 % dasmulleres. Non son poucos.

As cifras (os 88 centímetros en caso das mulleres ouos 102 centímetros para os homes) son a fronteira entreo mal e o ben. Pero convén estar alerta un poucoantes. Considéranse xa zonas de risco os 82 centímetrosen mulleres e os 95 centímetros en homes.“Sábese con certeza que a graxa visceral, aque rodea aos órganos, non é unha graxa inerte. Ben ao contrario, é capaz de producir cambios metabólicos emodificar o perfil lipídico, de maneira que aumentan ocolesterol e os triglicéridos, así como as posibilidadesde trombosis”, explica a doutora Paola Beltrán Troncoso,vogal da sección de risco vascular e rehabilitacióncardíaca da Sociedade Española de Cardiología (SEC).

“A obesidade central tamén aumenta a tensión arteriale causa resistencia á insulina, de modo que existeun maior risco de padecer diabetes”, engade a experta.Numerosos estudos consolidan esta idea. Aprestixiosa revista Heart publicou unha investigaciónde 2015 (na que participaron case 15.000 persoasdurante 12 anos) que concluía que as persoas cunperímetro de cintura excesivo sofren dúas veces máisrisco de padecer morte súbita. E ese estudo mencionabaoutro parámetro interesante e moi preciso: oíndice cintura/cadeira, é dicir, o resultado de dividiro perímetro abdominal polo perímetro da cadeira.Por encima de 0,8 en mulleres e de 0,95 en homesxa se fala de obesidade central.

É fiable o índice de masa corporal (IMC)?

Img tenedor centimetros hd

Imaxe: Pixabay

Por esa razón, os expertos pon en dúbida ultimamenteo índice de masa corporal (IMC), resultado dedividir o peso dunha persoa en quilos polo cadradoda súa altura en metros. A Organización Mundialda Saúde (OMS) establece que, cun índice inferior a 25,un pode considerarse san e sen riscos asociadosao peso. Pero esta idea está altamente cuestionada. “Setrata dun erro, porque o IMC non diche nada dadistribución da graxa, asunto moito máis relevantepara o risco cardiovascular”, abunda Paola Beltrán.

En realidade, hai un elevado número de persoasconsideradas delgadas pola súa IMC, pero cun perímetroabdominal excesivo. “Se teñen esa distribuciónda graxa deben manterse en alerta. Podería dicirseque están metabólicamente enfermos”, apunta a doutora.A pesar de que a súa tensión e os seus niveis de colesterolou triglicéridos sexan os adecuados? En efecto. “Oconcepto do obeso metabólicamente san taménestá en discusión. A longo prazo, a graxa abdominal vai apolo en situación de risco cardiovascular”, engadea experta do SEC.

Os datos de corte establecidos polo National Institute ofHealth estadounidense (eses 88 e102 centímetros) son “valores dereferencia independentes daidade e válidos só para a poboación caucásica. Paraos asiáticos manéxanse cifras inferiores, xa que setrata de individuos máis pequenos”, sinala PaolaBeltrán, quen destaca problemas concretos asociadosao exceso de graxa na cintura como, por exemplo, unrisco superior de sufrir un ictus ou un peor funcionamentodos vasos sanguíneos, como comprobouunha investigación da Universidade Johns Hopkins(EE. UU.). Nela, 30 homes e mulleres con sobrepesosometéronse a unha dieta baixa en carbohidratos;outros 30 reduciron a inxesta de graxas saturadas.Despois do estudo, comprobouse que o fluxosanguíneo mellorara nos participantes quereduciran a súa graxa abdominal. Este é undos puntos crave, en realidade: o duro que resultaeliminar a graxa concentrada na tripa.

Graxa abdominal: case un órgano con vida propia

Que hai que facer para quedesaparezan os michelines? “É certo que existe esadificultade. Cando se establece ese patrón [la obesidadcentral], a graxa instalada é máis complicada de reducirporque se comporta como un órgano paracrino [se ligaou afecta a células veciñas], case podería dicirse que conpersonalidade propia”, resume Paola Beltrán. Non hai queperder a esperanza, en todo caso, porque a solución écoñecida: comida sa e exercicio.

O idóneo é tomar como referencia a dieta mediterránea: asproteínas deben provir dos legumes e o peixe,e os carbohidratos, da froita, os vexetais e os cereaisintegrais. A graxa fundamental ha de ser o aceite deoliva (nada de pastelería industrial), e das carnes vermellasconvén non abusar.

Ademais, á alimentación adecuadadebe sumarse o exercicio, necesariamente. “Para reducira graxa abdominal temos que combinar o traballomuscular co exercicio aeróbico, dunha intensidademoderada pero durante longo tempo. E non decaer: setrata dun tema que non ten nada que ver coa estética,senón coa saúde”, conclúe a cardióloga Beltrán.

Como eliminar (por fin) a barriga

Img volver realidad alimentaria navidad hd
Imaxe: amarosy

Non se trata só dunha cuestión estética, senón de saúde. Os médicosen xeral e os cardiólogos en particular recomendan eliminar a barriga.Como se fai?

A dieta.

    • O ideal sería tomar dous ou
    • máis racións diarias de verduras e
    • hortalizas, así como catro pezas
    • de froita; pan, arroz e pasta integrais
    • (unha ou dúas racións por comida);
    • aceite de oliva; dúas racións de
    • legume á semana; dous lácteos ao día; dous ou máis racións de peixe
    branco ou azul; carnes brancas e nada de doces.

  • Ollo ás bebidas. Non só hai que comer mellor (e menos), senón vixiar o que se bebe. As bebidas azucaradas (incluídos os zumes) e o alcol debenestar proscritos, e coidado cos zumes naturais. Achegan vitaminas eminerais, pero ao tomalos sen a fibra que a froita leva de forma naturalaumentan a graxa abdominal como un refresco.
  • Exercicio aeróbico. Está directamente relacionado coa redución da graxa abdominal. Basta con andar de maneira enérxica durante 45 minutos ou unhahora, polo menos tres ou catro días á semana. E combinalo con algo de exerciciomuscular, sempre coa supervisión dun especialista para evitar lesións.
  • Durmir ben. Varios estudos demostraron que durmir ben non só é fundamental para o descanso, senón que tamén axuda a reducir peso. Exponchedescansar como mínimo sete horas diarias.

 

Coñeces o teu perímetro abdominal?

Unha persoa con sobrepeso e cun perímetro abdominalinferior aos límites de risco (88 centímetrosen mulleres e 102 en homes) presentao que se denomina obesidade periférica.Se a medición supera esas cifras, a súa considérase obesidade central.A Fundación Española do Corazón recomenda tomaras medidas desta maneira: ponche de pécoas pernas xuntas, expulsa o aire,rodea o teu abdome coa cinta métrica áaltura do embigo e mide. Ademaisdas afeccións cardiovasculares,a obesidade central está moi relacionadacon problemas respiratorios, diabetes,pinga e hipertensión.

Un arriscado círculo vicioso

O descanso nocturno resulta fundamental para o corpo e a mente:durmir mal aumenta as posibilidades de sufrir hipertensión arterial,infartos e outros problemas cardiovasculares. E as difi cultadespara durmir son moi comúns entre as persoas con obesidade,de modo que os riscos aos que xa de seu están expostosmultiplícanse. De feito, a Facultade de Medicina da UniversidadeJohn Hopkins demostrou cunha investigación de campo que aredución de peso e de graxa abdominal mellora a calidade dosoño. Os case 80 individuos que se someteron a un programa de perdade peso durante seis meses melloraron notablemente os seussíntomas nocturnos (apneas, fatiga durante o día, insomnio e soñointerrompido ou inquieto). Con todo, esta realidade choca con outroproblema: ?A falta de soño relaciónase co desexo para comermáis carbohidratos da conta?, explica a cardióloga Paola Beltrán.