Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Psicoloxía e saúde mental

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Sexualidade infantil

Os pais deben falar do tema con naturalidade e resolver as dúbidas desde a infancia

Lembra a cara que se lle quedou cando a súa filla preguntoulle por primeira vez de onde viñan os nenos? Foi vostede capaz de disimular o seu nerviosismo e ofrecer una resposta que a pequena puediera comprender? Falar de sexo cos nenos é una das materias pendentes dos proxenitores, preparados paira explicarlles que é Internet pero incapaces de charlar con eles sobre cuestións tan fundamentais paira o desenvolvemento persoal como o sexo. Os expertos apostan por resolver as dúbidas desde a infancia e con naturalidade, pois está demostrado que os nenos que máis saben, cometen menos imprudencias nas súas relacións e valoran máis a afectividad.

Erros frecuentes

Moitos pais están convencidos de que dar demasiada información aos nenos pode supor lanzarlles ás súas primeiras experiencias sexuais. Con todo, diversos estudos parecen confirmar xustamente o contrario: aqueles mozos que posúen máis información toman mellores decisións e non senten presionados paira manter relacións sexuais.

“O problema chega cando un adolescente non mantivo o suficiente grao de comunicación cos seus pais e ocúltalle estas experiencias, posto que non estará preparado paira afrontar as consecuencias, como posibles embarazos ou contaxio de enfermidades de transmisión sexual. Entón os pais sorprenderanse ao descubrir que o seu fillo non é como pensaban”, alerta o presidente da Federación Española de Sociedades de Sexología, Francisco Cabelo.

Os sexólogos coinciden en achegar una serie de consellos paira os proxenitores no que non se debe facer:

  • Rifar aos nenos por tocarse. Sobre todo nos primeiros anos, o neno está a descubrir o seu corpo e ten desexos de tocarse e saber como é realmente a súa anatomía. Si rífaselle, verá a sexualidade como algo malo e sentirase culpable.
  • Recorrer a mitos. Si ensínase ao neno que os bebés os trae a cegoña ou que veñen de París, por exemplo, sentirá confundido cando vexa como á súa mamá crécelle a barriga. “A verdade é sempre moito máis interesante e evita confusións ao neno, capaz de crear fantasías tremendas”, apunta Vitoria do Barrio.
  • Crer que o neno xa o sabe todo. Informar acerca da sexualidade é responsabilidade dos pais e non da televisión, os amigos ou os profesores. Non se deben temer as charlas cos fillos sobre sexo e, moito menos, delegar responsabilidades noutros.
  • Evitar expresións de agarimo diante dos fillos. As carantoñas e os bicos son una maneira de demostrarlles o significado dunha relación afectiva entre adultos, algo que lles axudará a manter o equilibrio emocional.
  • Non educar na igualdade de sexos. Debemos aprender desde ben pequenos que non existen tarefas propias de homes ou de mulleres, de maneira que tampouco existen vantaxes ou desvantaxes dun sexo respecto ao contrario.
  • Evitar falar de sexo até a puberdade. Paira a maioría dos adolescentes, falar por primeira vez de sexo cos pais cando chegan á puberdade é demasiado tarde. A esa idade, moitos rexeitan este tipo de conversacións e senten vergoña de compartir os seus segredos cos pais.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 4]
  • Ir á páxina seguinte: Cando falar »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións