Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Psicoloxía e saúde mental

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Síndrome de Diógenes

A base deste trastorno áchase nunha desorde psiquiátrica

A pesar de que parece relativamente novo, a Síndrome de Diógenes é un vello coñecido dos psiquiatras. A observación de casos sucesivos en persoas maiores con comportamentos huraños que vivían recluídos nos seus propios fogares e rehuían calquera contacto con outras persoas foi o que motivou, na década dos 60, a aparición de artigos e investigacións nas que se detallaba un estraño patrón de conduta. Un perfil caracterizado por persoas maiores de 65 anos que acumulan gran cantidade de obxectos inservibles e lixo nas súas casas e que se transforman en seres huraños e illados da sociedade. Este trastorno, que esconde importantes alteracións psiquiátricas, afecta a 1,7 pacientes por cada 1.000 ingresos hospitalarios. No entanto, os especialistas creen que o seu aumento é previsible non só polo envellecemento da poboación, senón polas súas condicións socio-sanitarias.

Baixa incidencia

En xullo de 2005 una muller de máis de 60 anos e o seu fillo, de 40, faleceron tras o incendio da casa na que vivían en Málaga. Alí acumulaban una gran cantidade de obxectos inservibles e de lixo. En setembro do mesmo ano una anciá apareceu morta no seu domicilio de Madrid entre quilos e quilos de desperdicios. Levaba anos recollendo residuos. Tamén en Madrid o pasado xaneiro un home de 73 anos prendeu lume á súa vivenda e estivo a piques de acabar coa vida dos seus veciños. Os bombeiros descubriron no interior do seu piso una gran cantidade de obxectos inútiles. Estes son exemplos do que se coñece como Síndrome de Diógenes, un termo que se aplica ás persoas maiores que ademais de ter una actitude huraña, acumulan lixo e obxectos inservibles nas súas vivendas, segundo explica Jerónimo Sáiz, Xefe do Servizo de Psiquiatría do Hospital Ramón e Cajal.

/imgs/2006/10/diogenes1.jpg

A base da Síndrome de Diógenes áchase nunha desorde psiquiátrica. “Nestes pacientes subxacen una serie de enfermidades como demencia, cadros psicóticos, trastornos obsesivos ou personalidade con trazos paranoides que lles leva a vivir nesas condicións”, sinala Javier Gómez Pavón, Secretario Xeral da Sociedade Española de Xeriatría e Gerontología.

A pesar de que parece relativamente novo, a Síndrome de Diógenes é un vello coñecido dos psiquiatras. “Estamos afeitos”, asegura Jerónimo Sáiz. O que ocorre é que as características desta patoloxía psicogeriátrica chamaron a atención dos medios de comunicación, que se fixeron eco dalgúns casos ocorridos en España nos últimos anos. Pero a incidencia da síndrome é baixa. Non se trata dunha desorde frecuente, pois as estatísticas indican que só se dá en 1,7 de cada mil ingresos hospitalarios. “De cada 1.000 persoas ingresadas en psiquiatría e xeriatría padéceno como moito dúas persoas”, afirma Javier Gómez Pavón.

De momento, e segundo o Informe 2004 As persoas Maiores en España, do Ministerio de Traballo e Asuntos Sociais, as enfermidades máis frecuentes dos maiores de 65 anos son os problemas circulatorios (que ademais son a primeira causa de morte), os dixestivos, os respiratorios e o cancro (a segunda causa de falecementos).

A observación de casos sucesivos de maiores con comportamentos huraños que vivían recluídos nos seus propios fogares e rehuían calquera contacto con outras persoas foi o que motivou, na década dos 60, a aparición de artigos e investigacións nas que se detallaba este estraño patrón de conduta, segundo explica Javier Gómez Pavón. Foi en 1975 cando oficialmente bautizouse como Síndrome de Diógenes. O seu nome fai referencia a Diógenes de Sínope, un filósofo da época de Aristóteles que preconizaba a vida austera e a renuncia a todo tipo de comodidades.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións