Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Síntomas de alerta da preeclampsia

Para controlar a preeclampsia durante o embarazo son claves as revisións periódicas de peso, presión arterial e proteínas en ouriños, ademais dunha correcta alimentación prenatal

img_embarazada 3

A preeclampsia é unha complicación que se desenvolve nalgunhas mulleres embarazadas, tras 20 semanas de xestación. Ademais de hipertensión arterial, rexístrase un incremento de proteínas nos ouriños, dor de cabeza e inflamación de mans e rostro. Afecta a un 10% das gestantes e, ata agora, o tratamento baséase no repouso total en casos máis leves e na indución do parto, nos máis graves. No entanto, esta solución pode ser fatal para o feto cando a afección se diagnostica tarde. A identificación en varias investigacións recentes de erros xenéticos que inflúen no seu desenvolvemento podería favorecer futuros tratamentos máis efectivos.

A preeclampsia desenvólvese a finais do segundo trimestre de xestación ou durante o terceiro e caracterízase por hipertensión arterial e elevados niveis de proteína nos ouriños (proteinuria). O tratamento consiste na indución do parto, de maneira habitual, se o feto ten posibilidades de sobrevivir despois. No caso de que non alcanzase un desenvolvido suficiente e a muller sufra a forma leve da afección, a opción adecuada pasa por permanecer en repouso total ata o momento do parto. Débense tomar vasos extra de auga e consumir menos sal, someterse a controis médicos e, nalgúns casos, medicarse para reducir as cifras de hipertensión.

Síntomas de preeclampsia

Os principais síntomas da enfermidade son dor de cabeza forte ou persistente, alteracións da vista (visión dobre, borrosa, con puntos ou escintileos de luz, sensibilidade á luz ou perda temporal da visión), molestias fortes ou dor ao palpar a parte superior do abdome, náuseas ou vómitos, entre outros. A pesar de que non se estableceu claramente a forma de previla, é importante que o coidado prenatal iníciese de maneira temperá e continúese durante todo o embarazo. Seguir coas recomendacións programadas facilita ao médico, sen dúbida, a detección de alteracións que poderían axustarse ao diagnóstico de preeclampsia.

As mulleres que fuman durante o embarazo teñen máis risco de sufrir preeclampsia, un aborto ou outras complicacións, ademais de ter un bebé con baixo peso

Os coidados pasan pola revisión periódica do peso, a presión arterial e os ouriños. Ademais das revisións, é de igual importancia seguir unha correcta alimentación prenatal, que conteña a cantidade de vitaminas, antioxidantes e minerais e os grupos básicos de alimentos adecuados. Tamén se aconsella reducir o consumo de alimentos procesados e azucres refinados, así como suspender a inxesta de cafeína, alcol e calquera medicamento non recetado polo médico. Mesmo hai que preguntar ao especialista sobre as consecuencias do uso de preparacións fitoterapéuticas. Doutra banda, aínda se estuda se tomar un achegue de calcio extra podería axudar á súa prevención ou tratamento.

Factores de risco

Segundo a Sociedade Española de Ginecología e Obstetricia (SEGO), algúns factores que aumentan o risco de sufrir esta patoloxía son: nuliparidad (non ter ningún fillo), obesidade, antecedentes familiares, preeclampsia nunha xestación previa, hipertensión crónica, enfermidade renal crónica, diabetes mellitus gestacional, embarazo múltiple e ser propensa á formación de coágulos (trombofilia).

O hábito tabáquico é outro factor de risco evitable. No verán de 2010, un estudo publicado na revista “Hipertensión”, levado a cabo por investigadores do Karolinska Institutet (Suecia), sumábase a evidencias anteriores, segundo as cales, as mulleres que fuman durante a xestación teñen un risco máis elevado de padecer esta complicación. Os científicos lembran que o tabaco tamén aumenta o risco de sufrir un aborto, ter un bebé con baixo peso ou sufrir outras complicacións. Engadían a idade materna e o peso elevado nos primeiros meses do embarazo como outros factores que incrementan a probabilidade de desenvolvela.

Eclampsia, patoloxía grave

Cando a situación progresa, é posible que se diagnostique eclampsia: a nai ten convulsións sen afección cerebral previa. Aínda que son inusuais, pode haber complicacións relacionadas con problemas de sangrado, desprendemento prematuro da placenta, ruptura do fígado, accidente cerebrovascular e, moi raras veces, a morte. Con todo, este trastorno con consecuencias tan graves pode controlarse se se detecta a tempo. Varios estudos recentes han descuberto diversos xenes relacionados que poderían permitir, nun futuro non demasiado afastado, a detección precoz. Sería posible controlar mellor a enfermidade e minimizar as potenciais complicacións.

Cando a situación progresa, é posible desenvolver eclampsia: a nai ten convulsións sen afección cerebral previa

En febreiro de 2011, un estudo publicado na revista “Placenta”, levado a cabo por investigadores da Universidade Estatal de Carolina do Norte (EE.UU.), demostrou que as mulleres embarazadas que desenvolven preeclampsia teñen en exceso un xene que axuda a regular o sistema inmunológico do corpo. De forma máis recente, científicos do Hospital de Cirurxía Especial de Nova York (EE.UU.) detectaron que varios defectos xenéticos parecen predisponer o desenvolvemento da afección, tal e como publican na revista “PLoS Medicine”.

Unha das claves é que se volveu a relacionar a preeclampsia con enfermidades do sistema inmunitario (moitas pacientes sofren algunha afección autoinmune). Os novos resultados suxiren novos obxectivos para tratar a preeclampsia e expoñen a posibilidade de desenvolver probas de detección de mulleres con risco de desenvolvela.

Avances que suman

Os avances en xenética da preeclampsia súmanse a outros progresos baseados no diagnóstico rápido da detección, que investigadores do Reino Unido lograron en 2008. Nese momento, revelaron un posible método de detección mediante probas de sangue nos primeiros meses de xestación. Segundo estes científicos, niveis baixos da proteína VEGF165b nos ouriños durante os primeiros meses poderían ser indicativos de preeclampsia, aínda que aínda non haxa síntomas (a análise suxería que un incremento normal na xestación atrásase nas futuras afectadas).

Na mesma liña, un metanálisis realizado en 2007 polo grupo PARIS (Perinatal Antiplatelet Review vos International Studies), con investigadores da Universidade de Sydney (Australia) e a Universidade de Leeds (Reino Unido), cunha mostra de 32.000 mulleres, concluía que ante unha detección precoz, recoméndase fornecer ácido acetilsalicílico para reducir o risco de enfermidade nun 15%.

EMBARAZO E CORAZÓN

As complicacións comúns da xestación van máis aló dun problema temporal que culmina co parto, aínda que se considerou durante moitos anos que non era así. Sen ir máis lonxe, varios estudos a gran escala relacionaron a preeclampsia con futuros problemas cardiovasculares. Resultados afíns levaron á American Heart Association a actualizar as súas guías clínicas e incluír esas complicacións como factor de risco para desenvolver problemas de corazón. Outro dos culpables de aumentar o risco cardiovascular é a diabetes gestacional. Ambas son afeccións máis coñecidas polo seu perigo inmediato para a nai e o bebé. Con iso, os investigadores afirman que o embarazo é como unha proba de esforzo que ha de superar o corazón.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións