Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Sonambulismo infantil

O 17% dos nenos sofre episodios de sonambulismo, unha alteración do soño que non reviste gravidade

Img siesta peques listp Imaxe: tempophage

Os trastornos do soño, tamén denominados parasomnias, non supoñen un grave problema de saúde nin para o desenvolvemento cerebral dos pequenos afectados, aínda que algúns minguan o descanso nocturno. O sonambulismo é unha parasomnia frecuente na infancia. Segundo datos da Academia Americana de Medicamento do Soño, o 17% dos nenos son sonámbulos en maior ou menor medida. E a porcentaxe máis elevada de afectados concéntrase entre os 8 e os 12 anos de idade. O principal perigo son os accidentes derivados de camiñar ou saír á rúa durmidos. Neste artigo descríbese que é o sonambulismo, como afecta e cales son as súas causas. Tamén se achegan consellos para combater esta alteración do soño.

Img sonambulismo ninos art
Imaxe: tempophage

Camiñar durmido, espertarse noutra habitación á mañá seguinte, acudir á cociña, abrir a porta de casa e saír á escaleira ou a rúa, falar, quedar sentado na cama… O sonambulismo é unha alteración do soño que consiste en levantarse ou realizar outras condutas complexas mentres se está durmido. Segundo un estudo publicado na revista ‘Neurology’ en 2012, o 3,6% dos adultos da EE.UU. sufriu como mínimo un episodio de sonambulismo durante os últimos doce meses.

Con todo, este trastorno é moito máis frecuente na infancia. A Academia Americana de Medicamento do Soño asegura que o 17% dos nenos son sonámbulos en maior ou menor medida. E a porcentaxe máis elevada concéntrase entre os 8 e os 12 anos de idade.

O sonambulismo adoita producirse durante as fases 3 ou 4 do soño, cando se dorme profundamente nas primeiras horas da noite
O soño organízase en fases que xorden de maneira continuada e cumpren funcións específicas. Ao ir durmir, primeiro cáese nunha suave somnolencia; esta é a fase de ondas lentas ou soño non REM, que se divide en catro etapas que permiten que o soño sexa cada vez máis profundo, e na que diminúe o ton muscular, a frecuencia cardíaca e a respiratoria, entre outras. Unha vez durmidos, pásase pola segunda fase ou fase REM (rapid eye movements).Caracterízase por varios períodos de gran atonía muscular asociada a movementos oculares rápidos, na que o cerebro ten case tanta actividade como durante a vixilia. Durante esta téñense soños moi intensos. E o sonambulismo adoita producirse durante as fases 3 ou 4 do soño, cando se dorme profundamente nas primeiras horas da noite.

Que fan os nenos sonámbulos?

O síntoma máis habitual dos nenos sonámbulos é camiñar pola casa. Pero poden producirse outros: quedar sentado na cama, ás veces cos ollos abertos, saír da casa, falar, vestirse ou desvestirse… Mesmo, hai quen gritan. Son aqueles que, ademais, sofren terrores nocturnos e espértanse sobrecogidos. Tamén pode ocorrer que o neno tente ouriñar nun lugar inapropiado, como o cubo do lixo. E é habitual que, á mañá seguinte, o afectado non se acorde do que fixo durante a noite.

Por sorte, non é unha alteración grave. Na maioría dos casos, os episodios de sonambulismo ocorren como moito unha vez ao mes. Danse con máis frecuencia na infancia, xa que o cerebro aínda está en desenvolvemento, pero non teñen consecuencias. O único risco é sufrir un accidente por camiñar durmido: o neno consegue abrir a porta da rúa ou se tropeza ao andar pola casa.
Posibles causas do sonambulismo

Non se coñecen con exactitude cales son as causas desta alteración. Aínda que os expertos cren que se dá con moita máis frecuencia nos nenos que sofren tensións, falta de soño, cansazo excesivo ou febre. Ademais, hai autores que consideran que podería haber unha causa xenética.

Segundo un estudo da Universidade de Washington (EE.UU.), publicado na revista ‘Neurology’, un fallo no cromosoma 20 podería facilitar a manifestación desta parasomnia. Os científicos estudaron a unha familia de 22 persoas (entre bisavós, avós, fillos e netos), dos cales nove eran sonámbulos. Ademais, unha das netas, de 12 anos, sufría unha forma grave, xa que de cando en vez saía de casa e camiñaba durmida pola rúa. E viron que todos membros afectados tiñan unha mutación xenética no citado cromosoma. Ademais, a mutación transmítese de xeración en xeración, e se un posúea, os seus descendentes teñen o 50% de posibilidades de herdala. Por tanto, conclúen os investigadores, o sonambulismo podería ser hereditario.

Consellos ante un neno sonámbulo

Non hai un tratamento específico para o sonambulismo, aínda que os episodios tenden a diminuír coa idade. Nos casos máis graves, o especialista pode prescribir fármacos tranquilizantes durante un tempo. De todos os xeitos, pódense ter en conta algúns consellos para combater esta alteración do soño.

  • En primeiro lugar, evitar todos os factores que poden desencadear este trastorno, como a tensión, o cansazo excesivo ou a falta de soño. É recomendable seguir unha boa hixiene do soño (durmir coa luz apagada nunha habitación tranquila, ir durmir e levantarse á mesma hora, relaxarse antes de ir durmir…).
  • Ao contrario do que moita xente pensa, si que se pode espertar a unha persoa sonámbula. É máis, pode ser o máis seguro para ela. Deste xeito, evítanse accidentes. Pode ocorrer que, ao espertarse, o neno móstrese desorientado e confuso. Aconséllase acompañalo á cama e permanecer con el para tranquilizalo ata que se durma de novo.
  • É conveniente que a casa sexa o máis segura posible para previr accidentes no pequeno. Hai que pechar a porta da rúa e as xanelas de forma que non poida abrilas, retirar os cables ou outros obxectos que poidan facer que tropece e evitar que haxa mobles con esquinas puntiagudas, entre outras.
  • É preferible que o afectado non beba auga antes de deitarse. Ter a vejiga chea pode favorecer os episodios de sonambulismo.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións