Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Prevención

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Sonia Gaztambide, presidenta electa da Sociedade Española de Diabetes

O 12% da poboación española está, sen sabelo, nun estado de prediabetes

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 07deDecembrode2010

A prediabetes é unha situación previa á diabetes que afecta ao 12% da poboación española, segundo o primeiro gran estudo nacional que se realizou para analizar o escenario destas dúas entidades, xunto con outros factores de risco cardiovascular. É unha situación medible en persoas de risco e cuxa detección axudaría a evitar o desenvolvemento da diabetes, sempre que o afectado realice un cambio no estilo de vida. Con todo, a miúdo pasa desapercibida, segundo explica nesta entrevista Sonia Gaztambide, presidenta electa da Sociedade Española de Diabetes (SEDE) e xefa do Servizo de Endocrinoloxía e Nutrición do Hospital de Cruces, en Baracaldo (Biscaia).

Que é a prediabetes?

É unha situación de risco, máis frecuente do que se cre, que pode acabar en diabetes. É o paso previo antes de que se manifeste a enfermidade.

En que consiste?

Fálase de prediabetes cando as determinacións de glicosa en sangue en xaxún están entre 110 mg/dl e 126 mg/dl, que aínda non teñen rango de diabetes. A partir de 126 xa se considera diagnóstico da enfermidade. Esta franxa intermedia é indicativa de que hai unha situación de maior risco. O mesmo sucede cando se realiza a proba de sobrecarga oral con 75 g de glicosa e, ás dúas horas, a glicemia sitúase entre 140 mg/dl e 200 mg/dl. O normal é que unha persoa que non teña diabetes estea por baixo de 140 mg/dl e que a persoa que padeza a enfermidade estea por encima de 200 mg/dl. Entre 140 e 200, hai unha situación intermedia: un estado de prediabetes.

Hai moitas persoas nesta situación?

“Considérase prediabetes cando hai determinacións de glicosa en sangue en xaxún entre 110 mg/dl e 126 mg/dl”Segundo o estudo nacional, presentado a principios de outubro deste ano en Madrid, hai un 12% de persoas que teñen diabetes, das cales, un 4% descoñéceno. Preto doutro 12% da poboación está en estado de prediabetes, nunha das dúas situacións explicadas: coa glucemia basal alterada (entre 110 mg/dl e 126 mg/dl) e con mala tolerancia á glicosa ou aos hidratos de carbono (entre 140 mg/dl e 200 mg/dl) despois dunha sobrecarga oral, transcorridas dúas horas.

Este contexto epidemiolóxico é estable ou cada vez hai máis persoas con prediabetes?

Este estudo nacional é o primeiro no que se puido clasificar, con diferentes métodos, a porcentaxe de persoas que a padecen por grupos de poboación. É o primeiro gran estudo de todo o territorio, que realizamos da mesma maneira en toda España, polo que os datos de estudos previos quedaron obsoletos. Coñeciamos que a taxa de diabetes aumenta. Por este motivo, era pertinente realizar un estudo único para saber a situación real da diabetes en todo o territorio. Ademais, incluímos a pacientes desde os 18 anos ata os 80.

Cantas persoas participaron?

“Son persoas de risco quen teñen máis de 40 anos, antecedentes de diabetes, hipertensión, obesidade, son fumadoras e sedentarias”Máis de 5.500 persoas, aínda que nas probas de sobrecarga oral da glicosa só incluíuse a 3.500. Ao total realizóuselles unha enquisa sobre hábitos alimentarios e de exercicio físico, e a percepción do seu estado de saúde e da calidade de vida. O estudo non só foi sobre a diabetes e a súa prevención, senón tamén sobre outros factores como a hipertensión, as dislipemias, a obesidade, o tabaquismo ou o sedentarismo. Foi un estudo moi ambicioso, amplo e no que obtivemos moitos datos, aínda que aínda son preliminares.

Destes datos, pódese deducir que a taxa de prevalencia de prediabetes vai en aumento?

Si, porque é unha entidade que vai asociada estreitamente tanto á obesidade como ao sedentarismo.

Pasa desapercibida a prediabetes?

“A prediabetes está asociada á obesidade e ao sedentarismo”Ao non desenvolver síntomas, non se detecta clinicamente de non ser porque a persoa acode ao médico de atención primaria para facerse un exame de saúde, por unha gripe ou por outro proceso alleo, e este valora a necesidade de facer unha analítica, sobre todo, nas persoas con antecedentes familiares de diabetes, hipertensión, dislipemia ou outros factores de risco vasculares, ademais de determinacións de glicosa.

Hai un perfil de persoas con risco de prediabetes que deberían facerse un recoñecemento?

Considéranse persoas de risco quen teñen máis de 40 ou 45 anos, con antecedentes familiares de diabetes, hipertensión, obesidade, dislipemia, que son fumadores e, ademais, sedentarios.

Cada canto terían que facerse un exame de prediabetes?

É difícil establecelo. O idóneo sería cada ano ou, como máximo, cada tres.

Unha vez que se detecta, é posible evitar o desenvolvemento de diabetes?

“Realizar máis exercicio e diminuír de peso para combater a obesidade é unha receita válida para reverter a prediabetes”Estudos realizados en países como Finlandia, onde ás persoas con risco motivóuselles para cambiar o seu estilo de vida e estimular para que perdan peso -porque tiñan o fígado graso ou obesidade- e fagan exercicio con axuda de dietistas e monitores de actividade física, lograron unha redución dun 58% no desenvolvemento de diabetes. Estes resultados son mellores que as intervencións en determinados grupos de poboación coa administración de diferentes fármacos. Nestes casos, os efectos conseguidos foron claramente inferiores, de modo que o mellor é a prevención.

Cales son os retos no campo da prediabetes?

É necesario detectar a máis pacientes nesta situación, mesmo con diabetes, e combater todos os factores de risco que teñan. Se loitamos contra a obesidade e o sedentarismo poderemos mellorar, non só o control da diabetes, senón a situación de prediabetes e o risco cardiovascular. Hai que concienciar á poboación para que mellore o seu estilo de vida e aos profesionais da saúde para que detecten máis, e canto antes, a persoas en situación de risco. A prediabetes non desenvolve síntomas nin a persoa atópase mal. O máis importante para non desenvolver diabetes mellitus e evitar as súas consecuencias é a prevención. As persoas con antecedentes familiares -que ademais sufrisen algunha complicación (problemas de vista ou de ril)- poida que sexan máis sensibles, en comparación coa poboación xeral. Pero debemos concienciar a toda a sociedade da importancia de combater a obesidade e de facer exercicio físico de forma regular.

MENOS PESO E MÁIS EXERCICIO

A receita clásica que combina máis exercicio e menos peso para combater a obesidade e, con iso, o risco de desenvolver diabetes e outros factores de risco cardiovascular asociados, é tamén válida para reverter a prediabetes, o banzo previo á diabetes mellitus -esta si, irreversible-. Sonia Gaztambide advirte de que nesta fase aínda é posible non chegar a padecer nunca a diabetes se se realiza un cambio real de estilo de vida, que require forza de vontade.

En ocasións, as persoas con este estado de prediabetes levan unha alimentación correcta en canto a nutrientes, pero fano en exceso, polo que se lles aconsella que deben comer, desde o punto de vista de calidade, e que cantidade, “ademais de estimularlles para que practiquen exercicio na súa vida diaria: subir escaleiras, baixarse unha parada antes do transporte público e camiñar”, detalla.

Na súa opinión, desta forma é máis factible que as persoas que o necesitan operen un cambio de estilo de vida. “Se despois de traballar alguén se ve obrigado a ir ao ximnasio, é probable que lle resulte difícil, terá outras prioridades e relegarao a un último lugar. En cambio, se se incorpora no día a día (se un vive nun segundo piso, pode subir un piso a pé), é máis factible”, especifica. Outra posibilidade é camiñar media hora ao día, “pero sen mirar escaparates, senón andar con certo garbo”, precisa.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións