Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Investigación médica

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Tensión durante o embarazo

As hormonas da tensión pasan da nai ao feto a través da placenta, segundo sinala un estudo

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 14deAgostode2007

As situacións de tensións durante o embarazo non son algo desexable, nin para a nai nin para o futuro fillo, segundo desvelan investigadores británicos. Como sucede en tantos outros aspectos durante a xestación, o que lle pasa á nai afecta en maior ou menor medida ao feto. A pesar de que o estudo, publicado na revista “Clinical Endocrinology”, indica que ás 17 semanas prodúcese exposición a hormonas da tensión, aínda se descoñece como afecta o feto.

As hormonas de tensións envórcanse no torrente sanguíneo dunha persoa cando está en situación de ansiedade. Estas hormonas teñen un efecto positivo a curto prazo porque axudan ao corpo a enfrontarse a unha situación percibida como perigosa. Con todo, a duración excesiva deste estado ten efectos prexudiciais, como o cansazo, a depresión ou a facilidade para enfermar. A tensión durante o embarazo traspásase da nai ao feto, seguramente mediante as hormonas da tensión a través da placenta.

Presenza de cortisol

Desde as 17 semanas de xestación, a cantidade da hormona principal da tensión, o cortisol, no líquido amniótico que rodea o feto, está relacionada de maneira directa co nivel desta hormona no sangue da nai, segundo comprobaron científicos británicos en 267 mulleres embarazadas. É o feto o que produce no seu maior parte o líquido amniótico, de forma que a presenza do cortisol reflicte a súa exposición á sustancia. É unha relación química directa, aseguran os autores do estudo, que se fai máis forte a medida que avanza a xestación.

Unha das etapas na que o ser humano resulta máis susceptible á influencia do ambiente é cando se está desenvolvendo no útero

En animais xa se demostrou que altos niveis de tensións na nai durante o embarazo poden afectar á función cerebral e ao comportamento dos descendentes. Con todo, os mecanismos de afectación e os prazos de maior afectación do feto en humanos seguen sen estar claros. O estudo agora publicado, na revista “Clinical Endocrinology”, é o primeiro que indica que xa ás 17 semanas xa se produce exposición a hormonas da tensión.

Susceptibilidade fetal

«Somos todos o produto da nosa historia de desenvolvemento», comenta a investigadora Pampa Sarkar, «e unha das etapas na que resultamos máis susceptibles á influencia do ambiente é cando nos desenvolvemos no útero». A experta sinala que aínda hai que investigar máis para desentrañar os mecanismos polos cales a tensión maternal afecta o feto, tanto durante a súa vida fetal como a súa nenez. «Non queremos preocupar sen razón ás mulleres embarazadas. Lembramos que unha das mellores formas de que a xente evite a tensión non específica é que leven unha vida sa e equilibrada».

Con todo, todas as mulleres que están embarazas ou o estiveron saben que non é nada fácil evitar a tensión durante ese período, por exemplo, o que sofren ao someterse a probas diagnósticas como a amniocentesis (análise do líquido amniótico) para coñecer se o feto sofre algunha enfermidade que aconselle o aborto, como é o caso da trisomía 21, indicativa da síndrome de Down.

Un estudo anterior do mesmo equipo publicado o ano pasado, tamén sobre embarazadas de ao redor de 17 semanas, avaliou o estado de ansiedade destas antes da proba así como o seu nivel de cortisol en sangue e comparouno cun número de case o triplo de embarazadas como control. As probas psicolóxicas indicaron un estado de gran ansiedade nas mulleres á espera de amniocentesis, e confirmouse que ía acompañado dun aumento de cortisol no sangue (a tradución fisiológica deste estado), aínda que este incremento foi só moderado.

ANSIEDADE MATERNAL

Img
En Cádiz realizouse hai uns anos un curioso estudo para dilucidar se existe relación entre o nivel de ansiedade maternal durante o embarazo e o comportamento do feto, que se baseou no suposto estado de maior ansiedade precedente á proba de amniocentesis. No hospital universitario de Puerto Real estudouse un pequeno grupo de embarazadas ás 15 semanas de xestación, a metade das cales ían someterse á proba. Medíronse varias sustancias presentes no sangue, entre elas a glicosa e o cortisol, así como outras no líquido amniótico das que se someteron á amniocentesis.

Ademais, observáronse os movementos do feto ao mesmo tempo, distinguindo entre patadas, hipo, movementos bruscos e contacto entre a man e a cara. Os investigadores concluíron que non había diferenzas constatables entre os movementos do feto nas mulleres que mostraban un maior estado de ansiedade e as que mostraban un estado menor. Con todo, si observaron unha posible relación entre o nivel de glicosa na nai e o maior ou menor movemento do feto.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións