Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Psicoloxía e saúde mental

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Terapia familiar

Aprovéitase o potencial das relacións familiares paira resolver algúns problemas psicolóxicos ou de relación

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 29deMarzode2005

Os profesionais da psicoloxía e a psiquiatría comprobaron que moitas patoloxías mentais están moi conectadas coas relacións familiares. Baixo a premisa de que non somos seres illados e de que a nosa contorna nos afecta e condiciona, os psicoterapeutas tentan solucionar certos problemas psicolóxicos persoais e conflitos sociais ou de interacción coa axuda da familia do paciente afectado. Desde hai anos este tipo de terapia utilízase con éxito paira completar o tratamento dos trastornos de alimentación ou de personalidade, adiccións, abusos sexuais, así como diferentes problemas provocados por enfermidades crónicas, tanto físicas como mentais. O tempo de tratamento varía en función da gravidade do problema. Os máis curtos adoitan ter una duración de entre dúas a dez sesións, mentres que os tratamentos máis longos poden desenvolverse ao longo de varios anos.

Que é a terapia familiar e cando xurdiu

A terapia familiar empezou a desenvolverse en Estados Unidos na década do cincuenta despois de que grupos de psicólogos e psiquiatras comezasen a traballar coas familias dos pacientes afectados por diferentes trastornos e comprobasen os bos resultados. Este tipo de tratamento chegou a Europa nos anos setenta, e dez anos despois a España, onde foi crecendo até converterse nun modelo de referencia que aplican ao redor de 1.500 especialistas pertencentes á Sociedade Española de Terapia Familiar.

A base deste tipo de terapia sostén que tratar de forma illada a un paciente cunha patoloxía grave, sen ter en conta a súa contorna resulta a miúdo infrutuoso, debido a que ao redor desa persoa danse una serie de situacións e factores, entre os que destaca a familia, que inflúen no mantemento, mellora ou empeoramento do problema inicial. Esta afirmación corrobóraa o psiquiatra, psicanalista e terapeuta de familia Norberto Mascaró, quen asegura que na psiquiatría infantil tamén se chegou á mesma conclusión. “Cando vemos a un neno problemático nun colexio e reunímonos cos pais, nunha alta porcentaxe atopamos una problemática familiar detrás do neno que fai que actúe desa determinada maneira”.

Os seres humanos somos seres relacionales, é dicir, só podemos entendernos en relación cos demais, e o principal lugar onde aprendemos a facelo é a familia. O psiquiatra e psicoterapeuta Roberto Pereira, director da Escola Vasco Navarra de Terapia Familiar, cre que o sistema familiar é o grupo humano máis estable que hai e que en cada caso danse unhas normas de funcionamento concretas. “Cada familia debe ser capaz de atender as necesidades dos seus membros e, á vez, permitir que adquiran autonomía co paso do tempo. Tamén debe ser capaz de adaptarse aos cambios que ocorren dentro e fóra do sistema familiar. Pero esas adaptacións non son sinxelas de realizar, sobre todo cando se dan outros factores engadidos que as dificultan, como enfermidades, problemas económicos ou dificultades de relación entre algúns membros da familia”.

Nalgúns casos as familias non contan con recursos suficientes paira facer fronte de forma adecuada a eses cambios inesperados. “Por exemplo, cando se produce a separación dos pais ás veces utilízase aos fillos paira atacarse mutuamente. Outro problema habitual é o conflito adolescente ou a crise que xorde entre a necesidade de coidados que senten os pais e o desexo de autonomía dos fillos. Normalmente o desacordo ten que ver cos ritmos en que deben darse ambas as cousas”, apunta o doutor Pereira.

Una das premisas da terapia familiar é que non se debe culpar a unha soa persoa de todos os problemas porque ademais de ser inxusto, leva o risco de fixala de forma permanente a esa situación problemática e ao rol de ‘enfermo’ ou ‘ovella negra da familia’. A terapeuta familiar Annette Kreuz, desde a Federación Española de Asociacións de Psicoterapeutas, explica que o termo ‘culpa’ non lles convence, “porque normalmente os problemas xorden dunha situación complexa onde están implicados tanto os contextos externos como as situacións persoais. En terapia familiar trabállase coa familia non porque sexan os culpables de nada, senón porque é o sitio idóneo paira mobilizar forzas ou paira conseguir que as persoas que sofren máis poidan superar os seus problemas”.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións