Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Atención sanitaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Test COVID-19: cantos tipos hai e por que dan resultados diferentes?

Para ter un diagnóstico fiable dunha infección por coronavirus existen diferentes tipos de test que pasan desde os tan nomeados PCR a probas rápidas a partir dunha simple picada

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Sábado, 02deMaiode2020

O director xeral da Organización Mundial da Saúde (OMS), Tedros Adhanom Ghebreyesus, repíteo sempre que pode en cada unha das súas comparecencias: “Test, test, test”. As ferramentas de detección do coronavirus forman parte da casuística na resolución a curto e longo prazo da infección e en poder recuperar o funcionamento pleno do día a día. Pero non todas as informacións que chegan son claras e hai dúbidas de fiabilidade cando se producen falsos negativos. Por que ocorre isto? Que tipos de test existen? É factible facerse a proba en casa? Despexamos estas dúbidas no seguinte artigo.

Cantos tipos de test hai?

Existen tres tipos de test para detectar síntomas da COVID-19 segundo o Ministerio de Sanidade:

  • Test PCR. Tómanse mediante unha mostra respiratoria. Detectan o ARN (acedo ribonucleico) do virus, é dicir, un fragmento do material xenético dun patógeno ou microorganismo. O seu grao de sensibilidade é alto (son os máis fiables) e o diagnóstico pódese saber en varias horas. A parte negativa é que a súa manexo é complexo e laborioso e require de persoal médico para a súa resolución.
  • Test rápidos de tipo serológico. Mediante unha mostra sanguínea detectan se o corpo xerou anticorpos fronte ao virus; é dicir, detecta tamén aos inmunes. Con todo, non é fiable no sete primeiros días da infección. E, ademais, tampouco detecta aos asintomáticos. En 10 ou 15 minutos pódese saber o resultado. Se é positivo, establécese o diagnóstico; se resulta negativo, haberá que facer unha proba PCR para descartar o contaxio.
  • Test rápidos de antígenos. Realízase cunha mostra respiratoria que detecta proteínas do virus. Este test teñen un grao de sensibilidade —de entre o 64 % e o 80 %— e en 10 ou 15 minutos pódese coñecer o resultado. O seu manexo é sinxelo e o seu positivo serve para diagnosticar, pero o seu negativo require tamén dun test PCR.

Podemos facernos un test rápido en casa?

Realizar un test rápido de anticorpos fóra dun hospital non garante un diagnóstico claro. De feito, a OMS recomenda o test rápidos de anticorpos para “investigación” e nun contexto médico. A organización tamén lembra que só os PCR dan fiabilidade respecto dun diagnóstico. “O test non son tan sinxelos de interpretar, non son como test de embarazos; hai que interpretalos por parte dun médico”, contaba, á súa vez, esta semana o médico internista Iván Moreno na súa canle de Youtube.

Por que se producen falsos negativos?

A evolución deste coronavirus dentro do organismo aínda está en fase de estudo, por iso descoñécese por que un paciente tarda máis que outro en negativizar o virus. “O test non nos dan respostas pechadas en todos os escenarios e temos que aprender a manexalos dentro dun contexto clínico: non é o mesmo un paciente que segue dando positivo despois de estar curado oito semanas, que outro que o fai por primeira vez”, conta o doutor Iván Moreno.

Así, hai pacientes leves que dan positivo e rapidamente negativizan, outros con cadros graves que dan negativo máis tarde, e tamén os hai que, a partir da curación clínica, ao cabo dun tempo dan positivo. “Estes casos non sabemos se é porque se ha reinfectado, quedaba algo de virus por emitir ou é que o paciente é realmente portador de novo; son hipótese que se están expondo agora mesmo”, remata o especialista.

Quen debe facerse o test de coronavirus?

Segundo o Ministeriode Sanidade , en xeral, as probas diagnósticas débense realizar a pacientes con síntomas, moderados ou graves, dentro nun hospital, e aos leves no ámbito extrahospitalario (residencias e centros-sociosanitarios).

As probas PCR débense facer a pacientes sospeitosos de infección, sen PCR ou con PCR negativa con varios días de evolución, sempre nun hospital. Pero como o test PCR son máis laboriosos, o Ministerio permite utilizar test rápidos de diagnóstico serológico para identificar antes os positivos. No ámbito extrahospitalario, o Ministerio prioriza o test en residencias de maiores e centro sociosanitarios para pacientes con síntomas. Se se obtén polo menos unha proba positiva, considerarase que existe un brote nesta institución e illarase aos pacientes con síntomas e aos demais residentes “consideraráselles contactos estreitos procedendo á corentena dos mesmos”. Nas institucións penais si está permitido facer probas PCR.

Etiquetas:

coronavirus test

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións