Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Trastornos da voz

Oito de cada dez casos de afonía e ronquera débense á mala utilización da voz

Por moito que saibamos falar, non sempre utilizamos a voz de forma adecuada. De feito, oito de cada dez casos de afonía ou disfonía (máis popularmente coñecida como ronquera) débense a un uso incorrecto ou un abuso a voz. Gritar máis da conta, falar rápido, sen respirar correctamente ou acumular demasiada tensión muscular a causa da tensión, provocan que as cordas vocais sufran e que iso se traduza nunha deterioración da voz ou, mesmo, na súa perda total. As mulleres, debido á súa anatomía e fisiología, son máis susceptibles que os homes a sufrir estes trastornos que se se presentan a miúdo ou persisten no tempo precisan de atención médica.

Afonía e disfonía

A afonía dáse cando una persoa queda totalmente sen voz e a disfonía ou ronquera, cando a voz perde calidade acústica, isto é, cambia de ton e faise máis sucia. Na maioría das ocasións a este último trastorno erroneamente denomínaselle afonía, como subliña a médico foniatra Rosa Bermúdez, membro da Sociedade Médica Española de Foniatría (SOMEF) e profesora da Facultade de Medicina da Universidade de Málaga.

Bermúdez explica que a afonía pode ser o estadio final dunha disfonía que non foi ben tratada ou que non se diagnosticou a tempo; non é un problema moi frecuente, ao contrario que a ronquera, que si é bastante habitual. “As persoas que padecen una disfonía crónica poden acabar presentando una afonía en momentos puntuais, como consecuencia dun berro, un catarro ou de cansazo excesivo. Estes abusos circunstanciais da voz dan lugar a que una ronquera máis ou menos leve evolucione a unha afonía, que aínda que sexa transitoria, supón a perda total da voz”, indica.

Nos últimos anos diagnostícanse numerosos trastornos da voz ocasionados por un mal uso desta, algo que en opinión de Bermúdez pode deberse a factores moi distintos, pero entre os que frecuentemente se atopan o elevado ruído ambiental, a inadecuada climatización dos lugares de traballo e, sobre todo, o emprego dunha excesiva tensión muscular paira emitir a voz.

Nestes trastornos da voz inciden tamén numerosos factores causales, xa que, aparte da orixe funcional (mal uso), poden facilitar a súa aparición as lesións congénitas da laringe, que aínda que son infrecuentes, fan que o neno presente una voz rouca desde unha idade moi temperá. Outras veces a disfonía aparece como consecuencia de enfermidades de índole tan diversa como una alerxia, un catarro forte ou mesmo afeccións máis graves como un cancro. De igual modo, os problemas dixestivos tamén poden afectar á voz, especialmente cando se dá o denominado reflujo gastroesofágico, que fai que una parte dos mollos gástricos penetre na laringe e congestione e inflame as cordas vocais.

Algúns casos de afonía e de disfonía poden responder a unha psiconeurosis, que é un trastorno mental no que o paciente cre que se quedou sen voz. Aínda que fisicamente non se lle detecta ningún problema na laringe, a persoa chega a perder a capacidade de emitir a voz de forma voluntaria. Neste caso non hai una patoloxía orgánica na laringe, senón que a orixe da alteración vocal débese a que se somatizan una serie de medos e angustias e utilízanse a afonía ou a disfonía como formas de autodefensa. No entanto, segundo o médico foniatra, este trastorno de voz é bastante excepcional na poboación sen problemas mentais.

Xunto a estes factores causales, tamén hai diversos elementos de risco que inflúen en que a deterioración de voz prodúzase de forma máis temperá ou tardía, como pode ser a historia previa de enfermidades que a persoa padeza ou padeza no presente (si é alérxica, diabética, ten malas dixestións, problemas na columna vertebral ou un alto nivel de tensión e de tensión muscular?).

Cando se utiliza mal a voz? Sobre todo ao gritar ou ao falar forte de forma prolongada, posto que se exerce una excesiva tensión muscular sobre a laringe, a rexión de pescozo e os ombreiros. Isto contribúe a que as cordas vocais se congestionen e inflamen, o que lles dificulta a súa normal vibración e fai que produza un son sucio, alterado, que é o que comunmente se denomina “voz rouca”, segundo expresa Bermúdez. Se se trata dun episodio puntual (falar forte por estar nunha discoteca, nun concerto?) e despois diso non se volve a forzar a voz durante unhas oito ou dez horas, a disfonía pode desaparecer sen máis. Pero se ese período de recuperación non se cumpre e vólvese a abusar, a inflamación poderíase converter en permanente.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións