Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Atención sanitaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Tratamento cirúrxico da epilepsia

A cirurxía é a mellor opción terapéutica paira algúns pacientes con epilepsia que non se controla ben con fármacos

  • Autor: Por

  • Data de publicación: Luns, 20deNovembrode2006

A terapia sintomática da epilepsia realízase en máis do 90% dos pacientes mediante medicamentos inhibitorios de crises, os antiepilépticos. Este tratamento debe seguirse durante moitos anos. No 60% dos pacientes tratados non volve xurdir ningunha crise máis e nun 20% conséguese mellorar o seu estado. Cando o tratamento medicamentoso non consegue una melloría do paciente ou os efectos adversos son intolerables, a súa calidade de vida reséntese enormemente. É entón cando se chega a considerar a opción cirúrxica.

Candidatos á cirurxía

/imgs/2006/10/circer1.jpg

Na actualidade e segundo as estatísticas dispoñibles estímase que máis de 400.000 españois sofren epilepsia e cada ano máis de 200.000 desenvolve a enfermidade. A nivel mundial calcúlase que 50 millóns de persoas padecen este mal. Aínda que existe a crenza que afecta maioritariamente a nenos e a xente nova, os datos revelan que afecta a 15 de cada 1.000 persoas maiores de 75 anos.

Paira tratar a enfermidade adminístranse fármacos inhibitorios de crises, antiepilépticos, que facilitan o control da epilepsia e das súas complicacións, paira diminuír a intensidade e a frecuencia das crises. O tratamento, que debe seguirse de forma continua e regular durante anos e que non está exento de efectos secundarios, diminúe o nivel de irritabilidad das neuronas que provocan a epilepsia. Si a epilepsia ten una causa coñecida bastará con tratar a causa (por exemplo, no caso de hipoglicemia) pero isto non sempre é posible.

O prognóstico de certos tipos de epilepsia, francamente malo con tratamento médico, pode obter boa resposta á cirurxíaPero o tratamento farmacolóxico non é válido paira todos os afectados. Un 30% presentan o que se coñece por epilepsia farmacorresistente. E cando o paciente sofre una mala calidade de vida e os efectos secundarios dos fármacos pon en perigo a súa saúde chégase a considerar a opción cirúrxica. Hai que ter en conta que os pacientes con epilepsia mal controlada teñen un risco de morte súbita máis elevado que a poboación en xeral.

Existen tres síndromes epilépticos cuxo tratamento de elección é neuroquirúrgico. A epilepsia localizada no lóbulo temporal medial do cerebro que é a forma máis común de epilepsia e una das máis refractarias aos fármacos. As lesións estruturais do neocórtex, área que constitúe a capa neuronal que recubre os lóbulos prefrontales, que poden derivarse de malformacións congénitas ou tumores neurogliares. Algúns das síndromes epilépticos catastróficos focales ou xeneralizados que aparecen nas primeiras etapas da vida poden ter a súa orixe en enfermidades confinadas nun hemisferio cerebral ou en parte de leste. «Sen cirurxía estes nenos adoitan verse condenados a profundas minusvalías e a unha institucionalización para sempre, mentres que se a intervención realízase no momento oportuno a probabilidade de desenvolver una vida case normal alcanza o 80%», explica Jordi Rumià, neurocirurxián do Hospital Clínic de Barcelona. «Pero si non son resistentes a fármacos e a calidade de vida non se deteriora, non compensa o risco da cirurxía», engade o especialista.

Destas tres entidades os expertos coñecen en boa parte tanto a súa fisiopatología como a súa historia natural. Ademais, nas tres o prognóstico é francamente malo con tratamento médico exclusivo mentres que teñen una boa resposta á cirurxía. Os pacientes que sofren epilepsia secundaria xeneralizada, como os afectados por síndrome de Gastaut-Lennox, presentan dano cerebral difuso e una elevada frecuencia de crise atónicas con caídas –drop attacks– que lles provocan traumatismos cranioencefálicos repetidos. A medicación antiepiléptica adoita ser ineficaz contra estas crises e os pacientes deben usar casco protector e restrinxir sumamente as súas actividades. A intervención cirúrxica, a callosotomía, é a opción máis eficaz paira este tipo de epilepsia tan invalidante.

Con todo, non todos os pacientes con crises fármaco-resistentes son candidatos á cirurxía, por exemplo en epilepsias que non afectan a calidade de vida (como as crises nocturnas e infrecuentes), as epilepsias primariamente xeneralizadas e as focales en zonas non extirpables (como a área da linguaxe).

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións