Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Un estudo advirte do resurgimiento do raquitismo en España en nenos e lactantes inmigrantes

Esta enfermidade, caracterizada pola falta de vitamina D, segue sendo causa de morbilidad en países en desenvolvemento

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 26deXuñode2003

O raquitismo, una enfermidade que se consideraba en España como una curiosidade médica, está a rexurdir nos últimos anos en nenos e lactantes inmigrantes, segundo advirte un estudo da Unidade de Endocrinoloxía Pediátrica do Hospital Materno-Infantil do Val de Hebrón, en Barcelona.

O traballo, elaborado polos doutores Diego Yeste e Antonio Carrascosa, asegura que o raquitismo ou déficit de vitamina D afecta de forma selectiva a nenos inmigrantes de raza negra ou pel escura procedentes do África subsahariana e Marrocos, que se aleitan exclusivamente con leite materno e sen un suplemento de vitamina D, e que teñen una escasa exposición ao sol.

En España, o raquitismo era até a actualidade una enfermidade do pasado, aínda que segue sendo una causa de morbilidad en países en vías de desenvolvemento, pero cos cambios demográficos da nosa contorna e os fluxos migratorios está a rexurdir nas sociedades occidentais.

Hábitos arraigados

Segundo o estudo, as poboacións inmigrantes seguen moi arraigadas aos seus hábitos socioculturais, como usar indumentaria que cobre a maior parte do corpo ou manter una vida social que transcorre fundamentalmente dentro das vivendas e con escasa actividade ao aire libre. Ademais, fomentan una lactación materna exclusiva e moi prolongada, o que parece ser determinante para que rexurda o raquitismo.

No ser humano hai dúas fontes de vitamina D, una exógena, que procede da dieta, e outra endóxena por síntese cutánea, que é a principal e que depende do clima, a superficie de pel non cuberta por vestidos, o tempo de exposición ao sol e a pigmentación.

O estudo dos doutores Yeste e Carrascosa indica que o 35% dos casos de raquitismo detectados -un total de 22 nenos- eran lactantes de menos de 6 meses, outros 24 tiñan entre seis meses e un ano, e o resto estaban na franxa de idade de 12 a 36 meses. Sinala ademais que un 61% dos nenos eran de raza negra, o 36% tiñan pel escura e só o 6,4% eran de raza branca, e que seis de cada dez nenos raquíticos diagnosticáronse no inverno. No momento do diagnóstico, sete de cada dez nenos seguían una dieta láctea exclusivamente, e deles o 48% aleitábanse, e ningún recibira ningún preparado vitamínico ou suplemento de vitamina D.

Convulsións

A forma de presentación clínica máis frecuente nos lactantes foron convulsións por falta de calcio, seguido por estancamento da talla e o peso e dificultades respiratorias, aínda que tamén se viron nenos con signos externos de raquitismo como deformidades costais, abombamiento da fontanela, hipotonía muscular ou dor de pernas. Os nenos de 6 a 12 meses presentaban deformidades óseas e falta de peso e talla, e nos maiores dun ano o diagnóstico estableceuse fundamentalmente pola evidencia de deformacións óseas esqueléticas, presentes no 68% dos menores diagnosticados desa idade.

O baixo contido de vitamina D do leite humano, unido á escasa exposición ao sol destes nenos e o potencial estado de hipovitaminosis D das nais gestantes, pode tamén contribuír á gravidade dos síntomas que presentaban os pacientes diagnosticados.

A exposición regular ao sol é o mellor medio fisiológico paira previr o raquitismo, e estímase que cunha exposición total de mans e cara de 2 horas por semana ou de media hora á semana só co cueiro, os nenos non necesitarían un achegue suplementario de vitamina D.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións