Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Un filtro téxtil máis groso que o poliéster evita a propagación da bacteria da legionela

Unha empresa rioxana ha desenvolvido este sistema, que se instala nas entradas e saídas de ventilación das torres de refrixeración

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Domingo, 21deNovembrode2010

A propagación da bacteria da legionela podería evitarse coa utilización dun filtro téxtil ideado para instalarse nas entradas e saídas de ventilación das torres de refrixeración. Cunha anchura de medio metro e unha largura da mesma dimensión, o filtro é algo máis groso que o poliéster e retén as microgotas de auga que conteñen a bacteria “Legionella pneumophilla”.

A empresa rioxana Logrotex ha desenvolvida este filtro, denominado “Leogiotex”, para rebaixar o número de casos de legionela en España, onde o ano pasado detectáronse 1.307 (29,52 casos por millón de habitantes), unha das taxas máis elevadas de Europa. O tecido desenvolveuse durante o últimos seis anos para actuar, a modo de rejilla, nas saídas de ventilación das torres de refrixeración e na entrada, se hai outras torres próximas. Ten unha duración de entre seis e oito meses, que se corresponde coa tempada dunha torre antes de limpar.

A “Legionella pneumophilla” é a bacteria que provoca a patoloxía coñecida como legionelosis ou pneumonía do lexionario, que pode chegar a ser mortal no 15% dos casos. A legionela é un microorganismo común no medio acuático e, por tanto, é común nos sistemas de refrixeración que funcionan con auga.

A bacteria está presente na auga do 80% destes sistemas de refrixeración, pero o problema xorde cando a bacteria se desenvolve en exceso e dispérsase no ambiente mediante as pequenas pingas que se forman no seo destas torres. Este proxecto, único no mundo e con patentes tanto nacionais como internacionais, custou un seis millóns de euros e contou coa colaboración do Centro para o Desenvolvemento Tecnolóxico Industrial (CDTI), o Ministerio de Ciencia e Innovación, fondos europeos e a Axencia de Desenvolvemento Económico da Rioxa.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións