Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Atención sanitaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Unidades de ictus, por que son necesarias?

Os neurólogos reivindican estas unidades específicas paira atender de forma exclusiva aos pacientes que sufriron un accidente vascular cerebral

  • Autor: Por

  • Data de publicación: Domingo, 28deDecembrode2008
Img pasillo hospital Imaxe: Pam Roth

Novos estudos, con resultados clínicos contundentes, avalan por que deben crearse máis unidades de ictus nos hospitais. O resumo é gráfico: morren menos pacientes, os sobreviventes teñen menos discapacidade e son menos dependentes. Ademais destes grandes resultados, a súa estancia no hospital acúrtase. Así mesmo, uno dos últimos achados é que os hospitalizados nestas unidades teñen menos deterioración neurológico precoz, una das complicacións máis importantes dos ictus. Quen dá máis?

Unidades de ictus

/imgs/2008/12/corredor-hospital1.jpgA demanda de unidades de ictus nos hospitais públicos españois é una constante desde fai uns dez anos. A Sociedade Española de Neurología (SEN) defende que se creen máis e insiste nesta necesidade cada vez que se celebra o Día do Ictus. Por que? Que achegan respecto das unidades de hospitalización convencional? Poucos anos atrás, as únicas unidades que había paira atender aos pacientes que sufriran un ictus ou accidente vascular cerebral (AVC) eran as convencionais, onde estes recibían una atención médica e de enfermaría estándar e onde se ingresaba a todo tipo de pacientes neurológicos, non só os que sufriran un ictus, que pode ser de moitos tipos, senón, por exemplo, os que tiñan Parkinson ou calquera outra enfermidade neurológica.

As unidades de ictus, é dicir, de infartos e derrames cerebrais, entre outros accidentes cerebrovasculares, é unha área ou servizo de hospitalización exclusivo paira este tipo de pacientes. Estes ingresan nestas unidades na fase aguda -cando acaba de producirse- e permanecen nela entre 48 e 72 horas, durante as cales están controlados por persoal de enfermaría e médicos especializados nestes episodios neurológicos.

Os pacientes ingresados nestas unidades reciben atención especializada de forma permanente e meticulosaDurante estes dous ou tres días os pacientes están monitorizados permanentemente, é dicir, conectados a monitores que avalían a función cardíaca, respiratoria e temperatura, e una enfermeira especializada valora de forma periódica o seu estado neurológico (nivel de conciencia, capacidade de linguaxe e forza das extremidades) e xeral. Son unidades de monitorización do ictus agudo e funcionan coma se fosen una unidade de pacientes semicríticos, segundo información de Jaume Roquer, xefe do Servizo de Neurología do Hospital do Mar, de Barcelona.

A suma de leste meticuloso control dos pacientes, da presenza dun equipo multidisciplinar especializado na atención ao AVC e doutros factores que fan destas unidades o que son, logran os seus bos resultados: que estes sexan superiores aos das unidades convencionais de hospitalización paira todos os pacientes neurológicos.

Resultados, o mellor aval

Os resultados das unidades de ictus son o seu mellor aval. Un estudo do Hospital do Mar, dirixido por Jaume Roquer e publicado en “Journal of Neurology”, achega máis claves sobre este tema. A investigación levou a cabo nos primeiros 215 pacientes que ingresaron entre maio de 2005 e abril de 2006 na Unidade de ictus do centro, una das primeiras que se abriu en Cataluña, e en 433 pacientes que foran atendidos anteriormente -entre maio de 2003 e abril de 2005- na unidade convencional.

Estes pacientes tiñan un ictus isquémico, o tipo máis común, que sucede cando hai una alteración na chegada de sangue a diferentes zonas do cerebro. Isto provoca que as células cerebrais da área afectada morran por carencia de irrigación sanguínea, é dicir, por carencia de osíxeno (que se denomina isquemia). Esta alteración pode deberse ao estrechamiento ou bloqueo das arterias que chegan ao cerebro, proceso que se coñece como arterioesclerosis ou ateromatosis; tamén se pode producir polo taponamiento das arterias, debido á formación dun coágulo que impide o paso do sangue (trombosis cerebral); e, cando ese coágulo provén do corazón, denomínase embolia cerebral.

Tras seguir a evolución destes pacientes hase visto que, aos 90 días de seguimento, a mortalidade foi do 10,2% na unidade de ictus, fronte ao 17,3% nos ingresados na unidade convencional; o grao de discapacidade ou de mortalidade aos 90 días tras o alta hospitalaria foi do 28,4% entre os da unidade especializada e do 40,2% nos da sala convencional; a estancia hospitalaria de 9,1 días e 13,1 días, respectivamente; e as complicacións foron do 33% nos casos atendidos na unidade de ictus, fronte ao 40,9% nos tratados na unidade convencional.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións