Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Problemas de saúde

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Vaginismo

Entre un 2% e un 4% das mulleres sofre esta disfunción que se soluciona na maioría dos casos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 17deMarzode2005

Moitas mulleres saben que algo non vai ben cando manteñen relacións sexuais e de forma reflicte os músculos do seu vagina contráense. O vaginisno é una patoloxía de orixe psicolóxica que padece entre un 2% e 4% da poboación feminina, o que representa unha porcentaxe bastante elevado, segundo os expertos. No entanto, tras unha terapia a cargo dun sexólogo, os índices de resultados positivos son dos máis altos, chegando, mesmo, ao 100%. O medo á dor, ocasionado xeralmente por descoñecemento e por falsas crenzas, fai que este problema se manteña durante anos. De feito, en moitas ocasións só o querer ter fillos leva á persoa a solicitar axuda.

Disfunción de orixe psicolóxica

O vaginismo é una disfunción sexual, de orixe psicolóxica, que sofren algunhas mulleres e que impide que as súas relacións sexan plenamente satisfactorias, segundo explica o director do Instituto Andaluz de Sexología e Psicoloxía de Málaga e membro da Federación Española de Sociedades de Sexología (FESS), Francisco Cabelo Santamaría. Este experto precisa que este fenómeno consiste na contracción involuntaria dos músculos pélvicos e da zona exterior da vagina, o que dificulta a penetración durante o coito que, de feito, convértese nun acto imposible. “O medo á dor provoca un espasmo vaginal como un acto reflicto, non é algo que dependa da súa vontade”, engade o doutor.

Esta disfunción padécea entre un 2% e 4% da poboación feminina, “un nivel de prevalencia altísimo” en opinión de Cabelo Santamaría. As mulleres con vaginismo non só o sofren nas súas relacións sexuais, senón que tamén pode darse nas exploracións xinecolóxicas ou, mesmo, ao tentar introducirse un tampón. Non existe un perfil concreto, pero case sempre estas persoas adoitan ter en común un compoñente ansioso.

Hai que matizar que o feito de que una muller sufra vaginismo non significa que sexa frígida. Só existe devandito problema cando esta patoloxía dáse de forma conxunta con outras como a anorgasmia ou falta de orgasmo e os trastornos da excitabilidad sexual, algo que, de todos os xeitos, unicamente aparece nun 30% do total dos casos.

Por tanto, na maioría das ocasións a muller obtén orgasmos grazas á estimulación clitorial. Así, ao non ser posible a penetración, moitas parellas con este problema basean a súa relación no contacto e o xogo sexual. “Hai como una especie de sexualidade compensatoria do coito”, indica o experto desde a Federación Española de Sociedades de Sexología (FESS).

Este problema é un dos principais motivos do que sempre se coñeceu como matrimonios non consumados. A frustración por non ter relacións sexuais normais en ocasións chega a ser causa de insatisfacción, aínda que, por regra xeral e a diferenza do que cabería pensar, as mulleres que teñen una parella estable atopan moita comprensión nela.

O tempo medio paira pedir axuda a un profesional adoita ser de cinco anos e dous meses; nunca menos de tres anos, segundo Cabelo Santamaría que lembra tratar casos de até 16 anos de evolución. “A xente espera que se lle pase”, apostila.

O desexo de ter fillos é, posiblemente, o principal motivo paira acudir ao especialista: o 60% dos casos responden a este suposto, que tamén se caracterizan por solicitar axuda despois de estar a convivir durante un tempo moi longo con este problema. O 40% restante correspondería ás novas parellas que ven que non poden manter relacións sexuais.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 3]
  • Ir á páxina seguinte: Causas »

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións