Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Saúde e psicoloxía > Psicoloxía e saúde mental

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Vigorexia

A obsesión por un corpo musculoso

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 27deNovembrode2002

A insatisfacción polo propio físico conduce á obsesión de moitos homes polo músculo, o que se coñece co nome de vigorexia. “Estar cachas” no menor tempo posible pasa de ser un obxectivo a converterse nunha desorde emocional. A ansia por adquirir custe o que custe una aparencia atlética pode levar ao consumo de sustancias prexudiciais paira o organismo. As consecuencias deste trastorno teñen o seu reflexo na dieta, a saúde e a conduta social de quen o padecen.

Escravos do corpo

Existe na sociedade una tendencia crecente, mesmo compulsiva nalgúns casos, a lograr custe o que custe ampliar o canon de beleza. Con todo, a anorexia e a bulimia demostraron na década dos 90 que da moda á enfermidade só hai un paso. Agora irrompe con forza o que se coñece de maneira científica como vigorexia ou a obsesión por gañar músculo a través de una actividade física desproporcionada, e a delgadez que buscaban elas contraponse coa robustez que perseguen moitos homes.

O psiquiatra estadounidense Harrison G. Pope acuñou o termo en 1993. Por entón, bautizouno como a anorexia reversa, por estar máis relacionada cos homes que coas mulleres. Nos seus últimos libros e escritos sobre o tema, prefire falar de Complexo de Adonis.

As cifras pon de manifesto que aspirar a ter una boa musculatura non é, precisamente, un caso illado. Un estudo do doutor Pope indica que dos nove millóns de homes que acoden regularmente a un ximnasio neste país, algo máis do 10% podería ser vigoréxico. En España, o Consello Xeral de Colexios de Farmacéuticos calcula que existen uns 700.000 casos.

“Trátase dun trastorno que se caracteriza por unha tendencia obsesiva a conseguir un corpo musculado”, afirma a doutora Teresa Lartigau, psiquiatra e especialista neste tipo de patoloxías. Aínda que a alimentación xoga un papel importante, xa que os suplementos dietéticos -ricos en proteínas e carentes de graxas- axudan a conseguir esa musculación, o correcto sería falar dunha desorde psiquiátrica. “Dalgunha forma, está relacionada coa anorexia e a bulimia porque o tres son trastornos adictivos”, engade. “Lembro o caso curioso dalgúns raparigos que despois de superar una anorexia nerviosa dedicáronse a cultivar o corpo en exceso e pasaron dun trastorno a outro”, explica.

Insatisfacción co físico

Aínda que até hai tres anos non se estudaron casos de vigorexia, o seu perfil resulta bastante familiar:

  • Persoas inmaturas, “pola súa excesiva dedicación ao corpo”, apunta a doutora Lartigau.
  • Baixa autoestima
  • Introvertidos
  • Antisociais
  • Miradas continuas no espello
  • Acoden con moita frecuencia ao peso
  • Obsesionados con facer sobreesfuerzos físicos

En definitiva, quen sofre de vigorexia é una persoa insatisfeita co seu propio corpo; vese demasiado delgado e busca co exercicio adquirir o volume desexado. “Necesitan, buscan, a través a musculación, estar máis satisfeitos consigo mesmos”, precisa a especialista. Ao tratarse dun trastorno, o seu tratamento é máis sociolóxico que clínico. “A base está en tratar os trazos da personalidade. Deben mellorar a súa autoestima, pero por canles distintas á actividade física obsesiva”, aconsella a doutora.

Paxinación dentro deste contido


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións