Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A acuicultura consolídase en Arabia Saudita

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 24deOutubrode2002

O Centro de Piscicultura de Arabia Saudita, establecido na o-Shaqiq, no sur do mar Vermello, produce anualmente 500 toneladas de peixe, cifra que, segundo as previsións da Compañía Nacional de Camarón, podería chegar ás 10.000 toneladas ao ano.

O desenvolvemento da produción acuícola ten como fin “reducir o déficit de pesca marítima e o consumo nacional, que ascende a 100.000 toneladas anuais”, asegura Salem Ao-Thobaiti, xerente do centro piscícola. “Este obxectivo alcanzarase seguindo os criterios da nosa política nacional: todas as existencias de peixe deberían utilizarse de forma sustentable para que non se esgote este recurso alimentario”, continúa Ao-Thobaiti.

Paira iso, o centro contou coa axuda técnica da Organización das Nacións Unidas paira a Agricultura e a Alimentación (FAO) desde 1982. Anteriormente, o centro dependía de expertos europeos e asiáticos paira impartir capacitación sobre o terreo. Con todo, agora o persoal está formado por 37 investigadores e técnicos sauditas.

A importancia de desenvolver este tipo de produción ten xustificación no aumento do consumo de peixe. Segundo un estudo recente do goberno, prevese que a cifra de consumo de peixe aumente do 3% ao 9% do consumo nacional de proteína animal. O obxectivo non só é poder absorber a demanda do país senón “competir con outros piscicultores e exportadores do sueste asiático”, asegura Ao-Thobaiti.

Ademais de investigar o camarón branco Penaeus Indicus pola súa resistencia a enfermidades, o Centro tamén iniciou a cría de peixes de auga doce, como a especie local denominada boulti. Outras especies mariñas de peixes investigadas son as chamadas hammour, nagel e taradi, ademais do seajan, que crece rapidamente e pódese comercializar aos seis meses.

Paira reducir os custos da piscicultura, os investigadores crearon un penso de baixo custo composto de óso de pito, soia, millo, cebada, vitaminas e minerais, sometido, segundo informa a FAO, a constantes controis de calidade. O Centro creou ademais un sistema de seguimento que axuda a deter a propagación de enfermidades, producidas por bacterias e parásitos que reducen as taxas de supervivencia.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións