Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A biotecnoloxía perfílase como un gran potencial paira os países pobres

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 18deMaiode2004

Segundo o informe anual “O estado mundial da agricultura e a alimentación (SOFA) 2003/2004”, os científicos prestan pouca atención aos cultivos alimentarios básicos dos campesiños pobres, como a mandioca, as patacas, o arroz e o trigo. Paira Jacques Diouf, director xeral da FAO, “nin o sector público nin o privado investiron suficiente nas novas tecnoloxías xenéticas aplicables a produtos como o caupí, o mijo, o sorgo e o tef, que carecen de interese comercial pero que son fundamentais paira fornecer alimentos e medios de subsistencia á poboación máis pobre do mundo”.

Así, Diouf considera que “entre as barreiras que impiden ás persoas pobres acceder á biotecnoloxía moderna e beneficiarse plenamente dela están a inadecuación dos marcos regulamentarios nacionais, a complexidade das cuestións relacionadas coa propiedade intelectual, o mal funcionamento dos mercados e os sistemas de distribución de sementes e a escasa capacidade nacional en materia de mejoramiento xenético”. Os expertos consideran que hai que sopesar os perigos e beneficios potenciais dos organismos modificados xeneticamente (OMG), aínda que non deben subestimarse outras aplicacións da biotecnoloxía como a xenómica, o mejoramiento asistido con marcadores moleculares e as vacinas animais.

Segundo o informe da FAO, nos próximos 30 anos uns dous mil millóns de persoas dependerán da agricultura, polo que é necesario desenvolver tecnoloxías que combinen obxectivos como aumentar o rendemento, defender o medio ambiente, responder as preocupacións dos consumidores en materia de calidade e inocuidad dos aliemntos, potenciar os medios de subsistencia rurais e a seguridade alimentaria das comunidades máis pobres. A FAO insiste en que a biotecnoloxía debería complementar as tecnoloxías agrícolas tradicionais xa que considera que pode acelerar os programas convencionais de mejoramiento e dar solucións cando os métodos convencionais fallan.

Beneficios e control

Entre os seus potenciais beneficios están a obtención de materiais de sementa libres de enfermidades, o desenvolvemento de cultivos resistentes ás pragas e enfermidades, e a redución do emprego de substancias químicas nocivas paira a saúde e o medio ambiente. Ademais, pode facilitar ferramentas de diagnóstico e vacúas paira controlar enfermidades animais devastadoras, mellorar a calidade nutritiva de alimentos básicos -como o arroz e a mandioca- e crear novos produtos paira usos sanitarios e industriais.

Segundo datos que contén o informe, o 99% do total de cultivos transxénicos sementados no mundo en 2003 plantouse en seis países (Arxentina, Brasil, Canadá, China, Sudáfrica e Estados Unidos), representando apenas catro cultivos (millo, soia, colza e algodón) e só dúas características agronómicas (resistencia aos insecticidas e tolerancia a herbicidas). Uno dos obstáculos principais que atopan moitos países en desenvolvemento á hora de adoptar e adaptar as innovacións biotecnológicas é a súa carencia de capacidade de investigación agraria, sobre todo no ámbito da fitogenética e a zootecnia, asegura a FAO.

A FAO recoñece no informe que nos poucos países en desenvolvemento onde se introduciron cultivos transxénicos, os pequenos agricultores obtiveron beneficios económicos e reduciuse o emprego de produtos agroquímicos tóxicos.
“Durante os últimos sete anos, os cultivos transxénicos han reportado grandes beneficios económicos aos agricultores en diversas zonas do mundo”, di o informe. En varios casos, os beneficios por hectárea foron superiores aos derivados de calquera outra innovación tecnolóxica introducida nas últimas décadas.

A FAO recomenda una avaliación caso por caso que teña en conta os beneficios e perigos potenciais de cada cultivo transxénico. O informe afirma que na produción comercial extensiva observáronse algúns beneficios e non se detectaron efectos ambientais adversos. Ese organismo subliña que, en todo caso, é necesario seguir cos controis. O documento recalca a necesidade de levar a cabo avaliacións da bioseguridad con base científica. Ademais, advirte a FAO, non se pode esperar que as empresas privadas ou os institutos públicos de investigación ocúpense de cultivos transxénicos paira os produtores pobres en países nos que hai carencia de medidas reguladoras fiables e transparentes.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións