Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A densidade nas granxas de pitos

Reducir o número de pitos por metro cadrado nas granxas non asegura un menor risco de contaxio de enfermidades nin maior calidade da carne

Img

A Unión Europea quere aplicar en 2004 una nova lexislación paira a produción intensiva de carne de ave. A medida espérase que afectará abrigo á densidade, xa que establecerá un limite máximo de aves por metro cadrado. Iso debería repercutir nun maior benestar dos animais e nunha produción de máis calidade. Pero una lexislación que limite a densidade sen considerar a contorna das aves pode ter importantes repercusións sobre os produtores europeos sen que se consigan os beneficios esperados.

Así o afirma un equipo da Universidade de Oxford que acaba de publicar un estudo na revista Nature. O traballo, dirixido pola investigadora Marian Stamp Dawkins, fíxose coa colaboración de dez empresas produtoras e seguiuse a evolución de 2,7 millóns de aves, maioritariamente pitos. Os produtores prestáronse ao experimento de ir variando as densidades de forma experimental: de 30 Kg por metro cadrado a 34, 38, 42 e 46. Os investigadores monitorizaron paralelamente factores como a temperatura, humidade, calidade da cama (recubrimiento do chan) ou calidade do aire, e mediron o nivel de benestar a través da mortalidade, fisiología, comportamento e saúde, habilidade ao camiñar e o estado das patas (deformidades nos ósos ou nas articulacións).

Humidade e temperatura son claves
Temperatura e humidade son parámetros que poderían ter maior peso no benestar animal que a densidade nas granxas
Non hai, segundo revela o estudo, una relación directa entre densidade e mortalidade. A mortalidade media móvese entre cifras que van do 2% ao 6%, pero sorprende que nunha das granxas a mortalidade estea cerca do 8% cando a densidade é de 30 kg por metro cadrado e que, en cambio, diminúa até o 3% cando a densidade é de 46 kg por metro cadrado. É quizais o caso máis rechamante.

Respecto de factores como a concentración de amoníaco no aire e a humidade da cama, os investigadores acharon grandes diferenzas entre empresas. Cando os niveis de ambos os factores son elevados, din os investigadores, os animais teñen altas concentracións en feces de corticoesterona (hormona da tensión). Pero, sorprendentemente, o nivel de amoníaco elevado (e non o de humidade na cama) está correlacionado con baixas mortalidades.

O amoníaco -que se forma pola descomposición do ácido úrico e que cun bo sistema de ventilación pódese extraer facilmente- pode irritar ollos, garganta e mucosas de animais e humanos. Os niveis de amoníaco dependen tamén de factores como a composición da comida, o estado da cama, a humidade ou a temperatura. Precisamente estas dúas últimas son variables clave, di o estudo, no que se achou una relación directa máis clara entre mortalidade, temperatura e humidade.

«É un erro considerar que menos densidade significa que os pitos estean sempre mellor», afirma Ricardo Cepero Briz, profesor da Facultade de Veterinaria da Universidade de Zaragoza. Isto depende abrigo, asegura este experto, de condicións ambientais do aire e da cama, de dispor dunha nave ben construída, dun adecuado sistema de ventilación e de refrixeración no verán, e dun bo manexo das aves. Neste sentido, di, «estou totalmente de acordo co estudo británico, aínda que non fai máis que ratificar o que todo granxeiro e técnico sabe desde hai tempo».

Incremento nos custos
O estudo británico vén a conto porque o informe do Comité Científico sobre Saúde e Benestar Animal da UE, realizado en marzo de 2000, e que previsiblemente condicionará a nova lexislación, pon unha énfase especial na densidade. O documento de 150 páxinas ten, entre outros apartados, una simulación de como afectaría os custos de produción a redución da densidade e un aumento do tempo de crecemento dos pitos. Por exemplo, diminuír a densidade de 38 a 30 kg por metro cadrado incrementaría os custos de produción totais nun 5%; diminuíla até 25 e 20 kg por metro cadrado incrementaría os custos nun 10% e un 15% respectivamente.

Os incrementos redundarían nun aumento dos prezos de venda ao consumo: entre un 2,5% e un 7,5% ou algo menos en produtos procesados, sinala o informe. En principio, non parecen excesivos os incrementos dos custos. Agora ben, canto se achegan á realidade?

Paira Ricardo Cepero, ese informe «baséase en cálculos económicos que non teñen en conta as necesidades de novos investimentos». En realidade, afirma o especialista, «o impacto sería maior, pois paira manter a mesma produción hai que construír máis naves, con investimentos de 20 a 26 millóns de pesetas cada una». Co crecemento tan rápido que teñen os pitos modernos, afirma, na última semana do cebo cada día que pasa aumenta a densidade en 1 kg por metro cadrado nunha nave de 20 a 25 mil aves. «Habería que estar moi por encima coa organización de transportes e sacrificios paira non exceder eses limites».

Os matices tamén afectan o país do que se fala, xa que non todos sacrifican e comercializan os pitos co mesmo peso nin se teñen o mesmo número de animais por metro cadrado. En España, aínda que con algunhas variacións segundo zonas, detalla Cepero, «a densidade é de entre 30 e 35 kg por metro cadrado ao final do cebo», o que equivale a unha media de 14-15 aves, que se sacrifican cun peso duns 2,2 kg.

MENOR DENSIDADE NON DIMINUIRÍA A INCIDENCIA DE GRIPE AVIARIA

Img pollos4
A maioría de estudos científicos e a experiencia práctica concuerdan en que a partir de 35 kg por metro cadrado aumentan os riscos de patoloxías respiratorias, metabólicas e problemas de pel, detalla Ricardo Cepero, uno dos mellores especialistas en España no tema. Con todo, «as condicións ambientais teñen un impacto moito maior sobre o sistema inmunitario e a susceptibilidad a enfermidades infecciosas».

Pero nin diminuír a densidade nin mellorar a contorna serviría paira loitar contra enfermidades como a gripe aviaria ou a enfermidade de Newcastle, cun «gran poder de difusión». O único, engade, «é que una vez producido o brote difundiríase algo máis lentamente se hai menor densidade». Pero coa gripe aviaria iso é dubidoso», xa que «nuns tres días todos os pitos están enfermos, e en 5 ou 6 días, entre o 80% e o 100% dos animais están mortos, sexa cal for a densidade».

Sería falso, asegura este especialista, atribuír a epidemia de gripe aviaria a unhas supostas condicións de hacinamiento das aves. De feito, os pitos camperos poden estar máis expostos ao contaxio (polo xeral, a gripe aviaria é transmitida por patos silvestres). «Sen esquecer que a OMS sospeita que a causa inicial puidese ser a mutación dun virus vacunal incorrectamente empregado en China o ano pasado», razón pola cal non se permite normalmente a vacinación contra gripe aviaria.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións