Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A FAO axuda a aproveitar os froiteiros silvestres paira a alimentación

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 02deXullode2004

A rexión conta con 500 quilómetros de pasteiros e bosques, e cultívase sorgo, mijo e millo, pero as matogueiras e os bosques próximos sempre proporcionaron nutritivas froitas silvestres. Nas rexións de Caprivi e Kavango, por exemplo, clasificáronse preto de 66 especies de froiteiras silvestres que contribúen á alimentación cotiá e aos ingresos das comunidades locais, sobre todo durante a tempada de choivas, cando os cultivos aínda non están listos aínda paira a colleita. Desde a FAO, e coa inspección de Syaka Sadio, experto forestal da organización, iniciouse un proxecto de dous anos na comunidade paira axudar ao Goberno de Namibia a incrementar a contribución dos froiteiros autóctonos á seguridade alimentaria.

De 2002 a 2004, o Goberno de Namibia executou o proxecto co apoio técnico do Servizo de Conservación Forestal do Departamento de Montes da FAO, titulado Domesticación, manipulación poscosecha e comercialización dalgúns froiteiros autóctonos. O obxectivo deste proxecto é proporcionar ás comunidades locais e ás institucións nacionais mellores tecnoloxías paira a domesticación dos froiteiros silvestres e a elaboración da froita. “Un dos principais obxectivos do proxecto era determinar tres especies preferidas de froiteiras paira propagar por toda a rexión”, asegura Michelle Gauthier, oficial de agrosilvicultura da FAO.

As actividades do proxecto comprendían transferencia de tecnoloxía e creación de capacidade, mediante o intercambio de coñecementos e capacitación paira o persoal profesional e as comunidades, sobre selección e domesticación de froiteiras, colleita, almacenamento, elaboración e comercialización dos produtos de froita. Paira Sadio, “debería tentarse mellorar xeneticamente e propagar os froiteiros seleccionados [marula (Sclerocarya birrea), eembe ou ciruela do paxaro (Berchemia discolour) e a laranxa do mono (Strychnos cocculoides)] predilectos das comunidades locais pola calidade da froita e outras características”.

O experto considera que “debería facerse énfase na investigación sobre control de pragas e enfermidades e calidade da elaboración da froita”. Doutra banda, o goberno de Namibia creou o Grupo de acción sobre froiteiras autóctonos co fin de permitir aos membros de diversos sectores dos froiteiros que difundan a súa experiencia e coordinen as súas actividades. Neste contexto, a Dirección de Bosques do Ministerio de Medio Ambiente e Turismo de Namibia colabora con outros ministerios paira establecer un marco estratéxico orientado a promover a explotación sustentable dos froiteiros autóctonos.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións