Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A mala influencia das graxas na memoria

Estudos independentes revelan que un exceso de graxas na dieta diaria pode conducir a deterioracións da capacidade cognitiva

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 30deNovembrode2004

Dicir que un consumo elevado de graxas é prexudicial para a saúde cardiovascular, o equilibrio hormonal ou a estabilidade músculo-esquelética non sorprendería a ninguén a estas alturas. A novidade é que investigadores estadounidenses acusan agora as graxas de enturbar tamén a función cognitiva.

Ao protagonista da popular película Super Size Me ,que pasou un mes enteiro abarrotándose de hamburguesas nun McDonald’s puidesen aparecerlle secuelas invisibles e impensadas. Investigadores da Universidade de Carolina do Sur en Charleston, EEUU, demostraron en modelos animais que un abuso de graxas na dieta acaba deteriorando a función cerebral cognitiva e pondo en perigo as habilidades mentais.

Trátase dunha posibilidade xa antes apuntada por achados anecdóticos en estudos clínicos, pero é a primeira vez que se demostra en modelos animais que as capacidades mentais de memoria e aprendizaxe deterióranse a medida que a proporción de graxas na dieta elévase, e así se deu a coñecer no congreso anual da Sociedade Americana de Neurociencias, celebrado o pasado outubro en San Diego, California.

Os asinantes do traballo someteron unhas ratas de laboratorio a un experimento no que debían lembrar a posición dunhas plataformas flotantes para cruzar dun lado a outro (algo moi fácil para estes animais, posto que evitan nadar sempre que poden). Formáronse dous grupos de animais: un sometido a dieta normal e outro a dieta rica en graxas por espazo de oito semanas. Segundo Ann-Charlotte Granholm, coordinadora do experimento, «as ratas sometidas á dieta máis graxa foron as que cometeron máis equivocacións, e a diferenza foi estatisticamente significativa».

Triglicéridos no punto de mira
O exceso de triglicéridos podería estar asociado á perda de memoria e outras funcións cognitivas
Neste caso non é o deostado colesterol o que aparece como responsable da deterioración cognitiva, senón os triglicéridos. O investigador John Morley (Universidade de Missouri, Saint Louis) informou no citado cume neurocientífica doutro experimento similar no que as ratas debían transportar millo por un labirinto electrificado e lembrar os puntos que transmitían descargas eléctricas co fin de evitalos. «As ratas que consumiron unha dieta menos graxa foron as que lembraron con maior exactitude os puntos de descarga e cometeron menos erros».

Morley, ademais, suxeriu que a porción lipídica causante da deterioración cognitiva é a correspondente aos triglicéridos. «Cando as ratas evitaban os triglicéridos, aínda sen perder peso non perdían tampouco habilidade mental». O investigador tratou mesmo aos animais máis distorsionados cun fármaco disminuidor dos niveis de triglicéridos e comprobou que polo menos os exercicios de memoria víanse resarcidos desta maneira.

Aínda cando datos clínicos apoian que moitos diabéticos con niveis elevados de triglicéridos sofren alteracións da memoria, tanto Morley como Granholm lamentaron que ata agora ninguén estudase o impacto da dieta graxa na función cognitiva. «Á vista destes datos non nos cabe dúbida de que as dietas ricas en graxas son prexudiciais para a cognición», referenda o especialista da Universidade de Nova Jersey, Barry Levin, «pero non podemos extrapolar os mesmos fenómenos observados en ratas á mente humana».

Os investigadores alertan especialmente con respecto aos trans-lípidos, presentes en cereais, margarina ou pan, que permiten aos industriais da alimentación unha mellor conservación dos produtos. Levin, cun xogo de palabras, asevera que «recorrendo menos aos alimentos de longa conservación conservaremos as funcións cognitivas por máis tempo».

DETERIORACIÓN COGNITIVA E ALIMENTACIÓN

Img obesidad3
Outro dos efectos que os investigadores con ratas engrasadas descubriron foi que as máis despistadas ou afectadas, á súa vez, acababan por alimentarse peor. Tanto médicos de atención primaria como neurólogos investigaron no noso país o efecto da alimentación en persoas afectadas por algún tipo de deterioración cognitiva ou demencia. Inicialmente se parte de que os coidadores debesen proporcionar a estas persoas unha dieta equilibrada; pero custa moito saber exactamente que e como come cada enfermo polo que, sobre todo nos casos máis graves, recórrese a preparados moi similares aos de nutrición infantil (papillas ou potitos).

Un desequilibrio nutricional nos pacientes con demencia pode comportar certos riscos que afectan tanto á evolución da enfermidade como ás súas complicacións. Isabel Hernández, neuróloga da Fundación ACE, asegura que «a evolución clínica mostra máis altibaixos e fluctuaciones cando non se garanten os nutrientes básicos, sobre todo en fases avanzadas».

Nos procesos neurodegenerativos viñéronse empregando a vitamina E e outros antioxidantes tras observarse os cambios metabólicos producidos en estudos de bioloxía molecular. «Aínda que as evidencias aínda son preliminares, os danos orixinados por mecanismos oxidativos no cerebro poderían paliarse con suplementos ou compensacións dietéticas correspondentes», sinala a experta.

A nutrición ha de adaptarse en tales casos ao estado e o tipo de demencia de cada enfermo, modificando a textura e sabor dos alimentos, de modo que sexa máis sinxela a masticación e corríxanse os posibles excesos de graxas ou hidratos de carbono ou, pola contra, carencias doutros nutrientes.

A Fundación ACE especializouse na orientación de coidadores e profesionais sanitarios a este respecto. Cleofé Pérez, dietista supervisora da Unidade de Soporte Nutricional do Hospital Vall d’Hebron de Barcelona denuncia que moitos enfermos de Alzheimer viven unha confusión xeneralizada que lles induce a non cociñar, a adoptar dietas inadecuadas ou a esquecer tarefas básicas na preparación de calquera alimento. Nos casos complicados hase de recorrer entón a dietas brandas, con inxesta de líquidos, e previr os atragantamientos, deshidratación ou estreñimiento.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións