Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A potabilidade da auga

O tratamento das augas subterráneas permite una mellora da seguridade e calidade da auga potable que salgue das billas

A auga é un elemento esencial paira a vida e todas as persoas deberían ter acceso a ela en cantidade suficiente e de maneira inocua. En ocasións, mesmo, é necesario o uso de auga de maior calidade paira fins máis concretos, como o farmacéutico, diálese renal ou a elaboración de alimentos. Una fonte moi importante paira a obtención da auga potable son as augas subterráneas, moi necesarias paira cubrir as necesidades hídricas da poboación e que en Europa son a maior fonte de abastecemento. As augas subterráneas levan consigo una gran cantidade de microorganismos que axudan a mellorar a súa calidade e a purifican. O artigo detalla a súa importancia na seguridade e calidade da auga que se consome e explica que información achegan as augas subterráneas, como leva a cabo o proceso de potabilización e os diferentes químicos detectados na auga.

Img copa
Imaxe: Mr.Angga Hadilaksananto

A revista Nature Scientific Reports recolle un exhaustivo estudo realizado por expertos do Instituto de Ciencias do Medio Ambiente da Universidade de Coblenza-Landau, en Alemaña. Estes desenvolveron un documento cunha clasificación xeográfica da fauna das augas subterráneas paira establecer medidas preventivas e adecuadas paira o tratamento destas augas e, por conseguinte, una mellora da seguridade e calidade da auga potable que salgue das billas.

Información que achegan as augas subterráneas

Os organicismos son microorganismos moi sensibles a cambios como fluctuaciones de temperatura, presenza de materia orgánica ou de fertilizantes

En Europa, as augas subterráneas conforman un ecosistema moi importante, con máis de dous mil especies adaptadas, entre elas, especies moi pouco habituais como turbelarios, rotíferos, ácaros acuáticos, anfípodos de auga doce e proteos. Por este motivo, preténdese fomentar a importancia destas augas que, ademais, representan un dos hábitats máis antigos e extensos de Europa. Os expertos aseguran que “as augas subterráneas préstannos servizos vitais”, é dicir, a gran diversidade de especies presentes nelas son as responsables de purificar a auga e de descompor a materia orgánica que baixa desde a superficie.

Isto tradúcese nunha auga de maior calidade. Os organicismos representan tamén un gran indicador biolóxico. Que quere dicir isto? Son microorganismos moi sensibles a cambios, como fluctuaciones de temperatura, presenza de materia orgánica na auga, de fertilizantes e de contaminantes, incluídos os metais. Son indicadores precoces de alteracións na auga, que informan e axudan a combatelos durante o traxecto até as nosas casas. Coa preservación desta fauna subterránea, non só mantense una calidade excelente nas augas subterráneas, senón que ademais é garantía de calidade e seguridade na auga de consumo humano.

Proceso de potabilización da auga

Paira poder facer un uso seguro da auga que salgue da billa, é necesario pasar por un proceso de potabilización paira eliminar residuos. As plantas potabilizadoras son as encargadas de facelo e, a pesar de que hai diferentes métodos e varias tecnoloxías, a finalidade é sempre a mesma. Iníciase cunha fase de precloración e floculación, na que se eliminan os restos sólidos de gran tamaño, pásase un primeiro filtro e engádese cloro paira eliminar posibles patógenos. Engádense tamén sustancias químicas paira axudar a precipitar as partículas e podelas retirar despois. Mediante decantación, elimínanse as partículas precipitadas no proceso anterior.

Una vez retirados os sólidos, a auga pásase por un seguido de filtracións paira eliminar restos de area ou partículas de pequeno tamaño que aínda poden quedar e clarifícase a auga tras eliminar a turbidez. Por último, procédese a clorar a auga de novo paira eliminar os patógenos máis resistentes e desinfectar as tubaxes polas que pasa a auga e envíase á rede de distribución.

QUÍMICOS NA auga

  • Cadmio. Presente na auga a consecuencia da contaminación industrial e tamén a raíz da deterioración das tubaxes. É un elemento tóxico e nocivo paira o organismo e, segundo o regulamento RD 140/2003, o valor límite non debe superar os 5 microgramos/L.

  • Arsénico. Este metal detéctase na auga como consecuencia de restos de pesticidas, restos da industria e restos minerais polos que pasou a auga antes de captarse. É un elemento moi nocivo paira a saúde e o seu límite nunca debe exceder 10 µg/L.

  • Nitritos. A orixe destes elementos procede sobre todo de fertilizantes, sistemas sépticos ou almacenamento de estiércol. Os límites máximos autorizados na auga de consumo alcanzan 0,5 mg/L.

  • Amoníaco. É un indicador de posible contaminación por bacterias ou residuos de animais. É tamén uno dos principais produtos do metabolismo dos mamíferos. A súa presenza non supón, a priori, un problema paira a saúde. Segundo o RD 140/03, o límite máximo permitido é de 0,5 mg/L.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións