Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A presenza de anisakis no peixe varía segundo a súa procedencia

Este parásito está máis presente nos boquerones da costa sueste do Atlántico e noroeste do Mediterráneo

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 21deMaiode2009

A Unión Europea (UE) e as normas españolas obrigan aos restaurantes a conxelar o peixe que se consome cru para evitar a infección por anisakis . Con todo, “a preparación caseira dos boquerones en vinagre -un dos pratos máis representativos da gastronomía mediterránea- mantén o risco de anisakiasis, se previamente non se adquire o costume de conxelar os boquerones polo menos 24 horas a -20 graos”, afirma un equipo de científicos da Universidade de Granada (UGR), que detectou larvas deste parásito e doutro similar, “Hysterothylacium aduncum”, en boquerones, ou anchoas, do oeste do Mar Mediterráneo e do leste do océano Atlántico.

Img anisakis
Imaxe: SINC / Bjorn512

Estes expertos levaron a cabo unha investigación, recollida polo Servizo de Noticias e Información Científica (SINC), que pon de manifesto que o risco de contraer anisakiasis pode estar influenciado pola zona xeográfica de captura, pois “hai unha gran variación na parasitación (prevalencia e intensidade media) dos boquerones de diferentes áreas”, explica Adela Valero, autora principal e investigadora do Departamento de Parasitología da UGR.

No estudo analizáronse 792 boquerones adquiridos de outubro de 1998 a setembro 1999 no mercado de peixe de Granada. A metade procedía do leste do Océano Atlántico (Golfo de Cádiz e Estreito de Xibraltar) e os outros 396 do oeste do Mar Mediterráneo (Mar de Alborán, Mar Catalán, Golfo de León e Mar de Liguria).

Segundo os investigadores, o parásito “Hysterothylacium aduncum” foi máis frecuente nos boquerones do noroeste do Mediterráneo, concretamente do Golfo de León e Mar de Liguria. Nos capturados na zona atlántica do Estreito de Xibraltar (Golfo de Cádiz e o propio Estreito) o anisakis era máis frecuente que nos que procedían da zona mediterránea (Mar de Alborán), “segundo parece pola presenza de cetáceos”, apunta Valero.

Migración ao músculo

Outro factor que aumenta a probabilidade de infección polo parásito é a migración da larva ao músculo do peixe. Segundo os científicos, “a maior presenza do parásito no músculo aumenta o risco de contraer anisakiasis co consumo de boquerones en vinagre”. Tamén demostraron que a presenza de anisakis nos peixes aumenta canto maior é a súa talla. “Como os boquerones en vinagre prepáranse cos máis grandes, tamén aumenta o risco” se non se conxelan, destalla Francisco Javier Adroher, outro dos autores e investigador da UGR.

Valero e o seu equipo sinalan que se necesitan máis estudos para identificar as áreas mariñas con maior presencia de parásitos, e que poden afectar á saúde humana. Desta forma determinarase se a abundancia de anisakis en certas zonas varía co tempo, “o que permitiría deseñar e aplicar medidas que limiten a exposición dos humanos aos parásitos”.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións