Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A revolución do gando

O aumento da produción gandeira, froito dunha maior demanda de produtos cárnicos, expón novos desafíos

img_vacas 22

Nos últimos anos produciuse unha crecente demanda dos alimentos de orixe animal. Esta tendencia, que os expertos denominan “revolución gandeira”, ten dobre cara: por unha banda ofrece numerosas oportunidades a países en vías de desenvolvemento, pero por outro expón novos riscos aos que deben facer fronte os expertos en materia de sanidade animal. Algúns destes retos son a produción de produtos animais de calidade e seguros e o control de enfermidades transfronteirizas, entre as que se inclúen as zoonóticas.

Img vacas1

Empezou a revolución verde, coa industrialización da agricultura e o uso intensivo da rega, o desenvolvemento de sementes híbridas, fertilizantes ou praguicidas sintéticos. A revolución gandeira hai anos séguelle os pasos cun programa similar que se serve sobre todo da tecnoloxía xenética para crear razas melloradas, máis resistentes a enfermidades e con melloras produtivas. Pero a diferenza da revolución verde, impulsada pola oferta do sector, a gandeira responde á demanda de carne en todo o mundo que, se se cumpren as previsións, pode chegar a aumentar para o ano 2020 nun 60% nos países desenvolvidos, mentres os requirimentos de leite incrementaríanse nun 52%.

O escenario encamíñase, segundo o International Model for Policy Analysis of Agricultural Consumption (IMPACT, un modelo internacional de análise de política de consumo de produtos agropecuarios), a un consumo de carne e leite moi superior ao rexistrado nos anos 90. E para conseguilo recórrese aos cambios tecnolóxicos que permitan aumentar a produción de maneira sustentable.

Átomos para alimentos
Calcúlase que un 27% das calorías que se consomen nos países desenvolvidos proceden de produtos de orixe animal
Aumentar as estratexias en nutrición animal e produción, así como na detección e control das enfermidades animais pode ter nas tecnoloxías nucleares un novo aliado, segundo o simposio internacional da Organización das Nacións Unidas para a Agricultura e a Alimentación (FAO) e a Axencia Internacional da Enerxía Atómica (AIEA) sobre a mellora sustentable da produción e a saúde animal, celebrado do 8 ao 11 de xuño en Viena.

Este tipo de tecnoloxías aplicadas á produción do gando son capaces, por exemplo, de medir o valor nutritivo dos alimentos, determinar o balance enerxético dos animais e serven para supervisar a reprodución animal na cría de mellores razas de animais.

As técnicas nucleares tamén se utilizan no diagnóstico das enfermidades animais, a través de métodos isotópicos, máis exactos e precisos para detectar cales son os animais enfermos. Ademais da irradiación de alimentos, utilizada sobre todo para eliminar bacterias como E.coli e salmonella, súmanse outros campos nos que se poden aplicar as técnicas nucleares. Esta tecnoloxía, por exemplo, pode detectar un uso excesivo de pesticidas ou residuos de medicamentos veterinarios nos alimentos.

Da man dos veterinarios

Todos estes cambios expoñen novos desafíos e oportunidades que obrigan a desenvolver sistemas multidisciplinares que teñan en conta o traballo de expertos en distintas áreas. Interacción entre nutrición, reprodución e genotipo; entre o gando e o medio ambiente e o clima (auga, terra, calor ou altitude); detección e control de enfermidades animais transfronteirizas e a seguridade dos produtos de orixe animal e a calidade dos alimentos son algúns dos aspectos que máis preocupan. Contar con expertos que velen por todos estes asuntos é fundamental, e un dos ámbitos de maior actividade neste campo é o veterinario, cuxa formación resulta clave á hora de poder realizar unha adaptación aos novos problemas de control de enfermidades, seguridade sanitaria e inocuidad dos alimentos.

Para a Organización Mundial de Sanidade Animal (OIE) trátase de conseguir un compromiso, o de mellorar “a sanidade animal en todo o mundo”. Enfermidades como a febre aftosa, a encefalopatía esponxiforme bovina (EEB) ou a gripe aviaria son algúns dos retos sobre os que hai que centrarse actualmente, admite a organización, ademais da contaminación microbiana por unha inadecuada manipulación dos alimentos. Durante a 77ª Asemblea Xeral anual da OIE, celebrada o pasado mes de maio en París, os expertos analizaron as accións iniciadas fronte á nova gripe H1N1, como o acordo sobre a correcta denominación deste novo virus e a decisión de restrinxir, sen motivo algún, as importacións de produtos porcinos a determinados países. O reto agora é intensificar a investigación sobre o virus que circula actualmente por todo o mundo.

En canto ás enfermidades animais, as consideradas emerxentes asócianse ao cambio climático e á globalización do comercio, o que leva a pór maior énfase no control destas novas enfermidades, sen deixar de lado o catro “prioritarias” pola OIE: EEB, febre aftosa, peste bovina (que esperan dar por erradicada nun curto período de tempo) e perineumonía contaxiosa bovina. En total, actualmente leva a cabo un intenso labor de control dunhas 100 enfermidades animais terrestres e acuáticas.

SANIDADE ANIMAL PASO A PASO

Enfermidades animais como a peste bovina, a febre catarral ovina e a peste porcina africana están controladas no seo da UE por normativas específicas que velan por unha maior sanidade dos alimentos procedentes dos animais. Ademais de previr as enfermidades, as medidas comunitarias establecen pautas que se han de aplicar se se detecta algunha destas enfermidades:

  • Toma de mostras en caso de sospeita de infección en animais.
  • Vixilancia oficial na explotación onde se detectou e das explotacións próximas se é necesario, así como o illamento dos animais.
  • Envío de mostras aos laboratorios designados como oficiais e que traballan en cooperación cos laboratorios de referencia.
  • Aplicación de programas de erradicación de enfermidades, que inclúen, por exemplo, a descrición da situación epidemiolóxica, definición dos métodos de análises, normas sobre desprazamento de animais e a declaración de focos da enfermidade, así como normas de sacrificio dos animais infectados ou que poidan estalo.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións