Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A secuenciación do xenoma do tomate permitirá mellorar o rendemento da súa produción

O contido xenético desta hortaliza triplicouse en numerosas ocasións, o que afectou ás características do seu froito

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 01deXuñode2012

Unha investigación internacional na que participou o Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) completou a secuenciación do xenoma do tomate (Solanum lycopersicum) e a do seu parente silvestre (S. pimpinellifolium). Os resultados deste estudo, publicados pola revista “Nature”, “permitirán mellorar o rendemento das producións de tomate”, destaca o CSIC.

A análise realizada do contido xenético do tomate indica que este sufriu varias triplicaciones consecutivas fai uns 60 millóns de anos. Segundo explica o investigador do Instituto de Bioloxía Molecular e Celular de Plantas Primo Yúfera (centro mixto do CSIC e a Universidade Politécnica de Valencia) Antonio Granell, que dirixiu a parte española do traballo, “este feito foi o que podería salvar ao tomate da última gran extinción masiva” que acabou co 75% das especies do planeta, entre as que se inclúen os dinosauros.

O ADN do tomate posúe uns 35.000 xenes que se expresan ao longo duns 900 millóns de pares de bases. Entre as súas diferentes cadeas de adenina, guanina, citosina e timina, o tomate presenta indicios de sufrir varias duplicacións. Segundo Granell, as duplicacións do xenoma “son un mecanismo para xerar novas características”. Co paso do tempo, o contido xenético repetido e o que se quedou obsoleto por mor das novas funcións remodelase aos poucos. No caso do tomate, por exemplo, algúns xenes relacionados coa súa textura e a súa cor son produto deste proceso de duplicación e especialización.

A orixe do tomate comercial remóntase a unhas pequenas bayas que só crecían nalgunhas rexións de América do Sur. S. pimpinellifolium é o parente vivo máis próximo a este devanceiro común. A secuenciación desta especie revelou que só existe unha diverxencia do 0,6% entre ambos os xenomas, o que quere dicir que só hai seis cambios por cada 1.000 nucleótidos, o que indicaría que ambas as especies se separaron fai 1,3 millóns de anos, aproximadamente.

“O achado destas diferenzas, xunto ao maior nivel de detalle na xenética do tomate común, permitirá mellorar a súa produción e cultivo”, indica o CSIC. Granell considera o tomate como “un cultivo estratéxico para o noso país, polo que a secuencia do seu xenoma poderá ser utilizada pola comunidade científica para entender a súa formación e maduración, así como para mellorar a calidade do froito e a súa resposta e adaptación fronte á tensión biótico e abiótico”.

Dentro do consorcio internacional de 300 investigadores que levou a cabo este estudo, a participación española centrouse na secuenciación do cromosoma 9 e na introdución de novas tecnoloxías de secuenciación. O equipo de Granell tamén contou coa colaboración de investigadores do Instituto de Hortofruticultura Subtropical e Mediterránea A Mayora (centro mixto do CSIC e a Universidade de Málaga), o Centro Nacional de Análise Xenómica e as empresas Genome Bioinformatics e Sistemas Xenómicos.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións