Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

A transmisión de tembladera clásica en ovellas e cabras por inseminación artificial ou transferencia de embrións é baixa, segundo a EFSA

A pesar diso, os datos son insuficientes para concluír que tal risco non exista
Por mchavarrias 11 de Xaneiro de 2010

O risco de transmisión da tembladera clásica a través da inseminación artificial e transferencia de embrións en ovellas e cabras “varía de forma significativa á baixa”, segundo un informe da Autoridade Europea para a Seguridade Alimentaria (EFSA). No entanto, os datos son insuficientes para concluír que tal risco sexa insignificante.

A Comisión Europea (CE) pediu á EFSA que presentase un ditame científico sobre o risco de transmisión de encefalopatías esponxiformes transmisibles (EET) a través de seme e transferencia de embrións de pequenos rumiantes (ovellas e cabras). Os axentes das EET que se tiveron en conta para realizar a avaliación foron a tembladera clásica, a tembladera atípica e a encefalopatía esponxiforme bovina (EEB). A avaliación do risco levou a cabo sobre todo a partir de datos obtidos nas ovellas. Debido á falta de datos concretos sobre os caprinos e por mor das similitudes da patogénesis das EET entre os ovinos e caprinos, considerouse que esta avaliación fose válida tamén no gando caprino.

O informe conclúe que o perigo de transmisión das EET asociados co seme e os embrións obtidos da tembladera clásica en incubación de ovellas e cabras varía de forma significativa á baixa. A pesar diso, os datos non son suficientes para concluír que tal risco sexa inexistente. A avaliación do risco de transmisión polo seme ou os embrións obtidos de ovellas ou cabras infectadas pola tembladera atípica non é posible debido á falta de coñecementos sobre a patogenia e distribución anatómica do axente da tembladera atípica nos animais afectados. Destácase tamén que existe un risco inherente, pero non cuantificable, de transmisión das EET iatrogénica que está asociada coa inseminación artificial e procedementos de transferencia de embrións (uso de hormonas de orixe animal e dispositivos cirúrxicos).

Observouse igualmente que a ausencia de cifras fiables sobre o número anual de inseminacións artificiais e a transferencia de embrións realizadas nos pequenos rumiantes nos Estados membros da Unión Europea (UE) dificulta a avaliación cuantitativa do impacto potencial na inseminación artificial e a prevalencia na poboación de pequenos rumiantes da UE.

O estudo tamén pon de relevo que as doazóns feitas de carneiros e ovellas ARR homocigótica e heterocigótica permitirían reducir ao mínimo o risco da tembladera clásica e a transmisión da EEB que poderían estar asociados coas tecnoloxías reprodutivas. Así mesmo, o genotipo resistente de machos cabríos e cabras como doantes e receptores permitiría reducir ao mínimo o risco da tembladera clásica e a transmisión da EEB que poderían estar asociados coas tecnoloxías reprodutivas.