Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A Universidade de Estremadura estuda o risco do consumo de carne de caza maior

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 18deXaneirode2005

Segundo os expertos, dirixidos por Francisco Adoitar Rodríguez, boa parte do territorio español está dedicado á actividade cinexética, sendo Estremadura unha das principais comunidades autónomas con terreos dedicados practicamente en exclusiva á caza maior, co cervo e o xabaril como as especies máis representativas. Así, esta actividade cinexética xera unha importante cantidade de carne de caza que ten cada vez maior importancia na dieta dos consumidores, e na actividade exportadora”.

“Esta carne é considerada como alimento ‘natural’ xa que carece de residuos de hormonas, antibióticos e outros fármacos que si son usados, algúns de forma fraudulenta, nos animais de abasto. Con todo, como animais de vida libre, as especies cinexéticas poden verse afectadas polos contaminantes ambientais de alta persistencia no medio como os metais pesados. A partir desta contaminación ambiental, estes elementos poden pasar á cadea alimentaria, e polo consumo de animais de caza, chegar se non hai máis remedio ao consumidor”, sinala Adoitar.

Estudos realizados en diversas partes do mundo demostraron que o consumo de carne de caza maior non supón en xeral perigo para o consumidor. Con todo, nalgúns casos a inxestión de vísceras como o ril ou o fígado si pode supor un risco claro para os consumidores habituais deste tipo de produtos, xa que en ocasións os niveis de chumbo e cadmio poden estar moi por encima dos niveis atopados nos animais de abasto superando os límites máximos permitidos para eles.

“Estremadura non é unha rexión industrializada ou con importante actividade mineira polo que presumiblemente o grao de impregnación por estes contaminantes sexa moi baixo, aínda que carecemos de datos respecto diso”, puntualiza. En animais de abasto as autoridades competentes están obrigadas á realización de controis rutineiros destes contaminantes, non ocorre así nos animais de caza, onde existe unha carencia de datos respecto diso xa que a lexislación vixente unicamente cita aos animais de abasto, pero non á carne de caza silvestre.

“Os obxectivos que nos propomos co seguinte estudo son dous: un, determinar se os niveis de metais pesados (chumbo e cadmio) en tecido muscular e vísceras (fígado e ril) en cervos e xabarís abatidos na comunidade estremeña supoñen algún risco sanitario para os consumidores dese tipo de produtos; e dous, precisar, mediante o grao de impregnación por estes metais en cervos e xabarís, o estado da contaminación ambiental das zonas de mostraxe e por extrapolación coñecer o risco de exposición ambiental a eses contaminantes na poboación humana que habita esas zonas”, ademais doutros obxectivos máis específicos.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións