Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Ampliar a xestión das alertas alimentarias

Unha nova base de datos permite un intercambio máis fluído e rápido de información cando se detecta algún risco alimentario na UE
Por Marta Chavarrías 28 de Xullo de 2010
Img ultramarinos
Imagen: jlastras

Para protexer a saúde e garantir que os alimentos son seguros e de alta calidade, é necesario dispor de ferramentas fiables e métodos que permitan realizar un control exhaustivo. Con este obxectivo como prioridade, o proxecto europeo MoniQA (Vixilancia e control de calidade da cadea de subministración de alimentos ao completo), que reúne a 33 organizacións de todo o mundo, pretende facer fronte aos retos expostos pola globalización da alimentación. A liña de traballo céntrase en establecer métodos e estándares comúns para a análise de alimentos. Unha das apostas foi a elaboración dunha base de datos común que recolle os incidentes relacionados con alimentos, unha ferramenta en constante evolución dada a necesidade de adaptarse a novos desafíos analíticos e ao impacto de novos riscos alimentarios.

Estándares comúns en materia de seguridade alimentaria, maior control das micotoxinas, análises de novos globalización económica ha significado un rápido aumento dos intercambios internacionais de alimentos e, en consecuencia, foi necesario garantir que estes cambios se realicen de maneira segura, sen pór o risco a saúde dos consumidores. Para iso nacen programas como MoniQA, que integra pautas concretas de análises e control destes movementos. Coa axuda de organizacións implicadas neste campo, o obxectivo é que todas as partes da cadea alimentaria (produtores, agricultores, provedores e consumidores) atopen respostas e solucións aos posibles incidentes que poidan xurdir.

Coa investigación da calidade e a seguridade europeas como eixo central, un dos obxectivos do programa foi a creación dun laboratorio virtual que centralice todos os traballos de investigación. Unha das maiores complicacións está na elevada cantidade de normas e procesos que velan pola seguridade dos alimentos. Harmonizalas, e evitar demasiadas versións, é unha prioridade para frear interpretacións erróneas e confusas. A Rede de Excelencia, que é como se coñece o proxecto MoniQA, traballa a partir de catro premisas:

  • Avalía as boas prácticas, establece grupos e deseña bases de datos.
  • Detalla os conceptos dos recursos compartidos.
  • Implanta os recursos e pon en marcha as bases de datos.
  • Harmoniza os métodos e normas en materia de seguridade alimentaria.

A finalidade é acabar coa disparidade das actividades en materia de seguridade alimentaria, coa posta en marcha de ferramentas comúns como directrices que harmonicen os métodos e tecnoloxías de detección, prácticas de seguimento de alimentos e bases de datos para avaliar os novos regulamentos que aproba a Unión Europea.

A importancia da lista

Contaminantes e produtos que conteñen contaminantes e, por tanto, que poden supor un risco na cadea alimentaria, están incluídos en listas da base de datos, que permite a interconexión entre elas. Estas listas están en constante avaliación para identificar os contaminantes e dispor de informes onde se mostran as deficiencias en calidade e seguridade alimentarias. A clave desta base é o Sistema de Alerta Rápido (RASFF), que permite buscar notificacións por materia, contaminantes ou país de orixe.

Ademais, o consumidor pode coñecer que sucede cos controis alimentarios sobre os produtos. As estratexias e listas comúns serven para mellorar a avaliación do risco: máis control tradúcese en maior seguridade. O comercio internacional de alimentos provocou unha diversificación dos métodos analíticos e, en consecuencia, unha maior dificultade para realizar os controis. A estandarización aposta ademais porque a comunicación entre distintos centros de investigación sexa máis fluída e directa. O consumidor recibe así alimentos máis seguros e de calidade.

XESTIONAR UNHA ALERTA ALIMENTARIA

Cando se detecta unha alerta alimentaria, é dicir, un problema químico, físico ou microbiológico nun alimento que pon en risco a saúde das persoas, as autoridades sanitarias mobilízanse e pon en marcha todas as ferramentas das que dispoñen para reducir os problemas. Un deles é o Sistema Coordinado de Intercambio Rápido de Información (SCIRI), implantado no ámbito nacional e que inclúe información sobre a natureza do risco (gravidade, morbilidad e mortalidade) e as medidas que se implantaron. O obxectivo é que non chegue ningún alimento contaminado ao consumidor.