Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Animais sans, alimentos seguros

O Parlamento Europeo avoga por reducir o tamaño das explotacións gandeiras paira pór fin ás enfermidades de orixe animal

Desde que aparecesen, en 2001, algunhas das crises alimentarias que tiveron algúns dos efectos máis devastadores non só na economía senón tamén na produción e comercialización, a UE traballou intensamente paira fortalecer os controis en materia de seguridade alimentaria. A sanidade animal foi un sobre os que máis incidiu, pola súa directa implicación na seguridade dos alimentos.

Agora, e en resposta a unha ambiciosa proposta comunitaria, o Parlamento Europeo faise máis forte neste campo e indica, por exemplo, algúns dos principais riscos actuais aínda por resolver, como a alta concentración de animais nas explotacións de gandaría intensiva ou inadecuados sistemas de transportes, que non seguen nin os mínimos parámetros de benestar nin prevención.

Novos pasos paira a mellora

A sanidade animal reduce a incidencia de riscos biolóxicos e químicos paira as persoas
Benestar animal, vacinación, transporte ou bioseguridad das explotacións gandeiras deben ser as prioridades da Estratexia de Saúde Animal, que aposta fundamentalmente pola prevención. Pero, como afecta o benestar animal na seguridade alimentaria? Segundo o informe que acaba de facer público o Parlamento Europeo, un dos problemas dos sistemas actuais de produción intensiva é a alta concentración de animais nas granxas, o que se traduce á vez nun aumento do risco de difusión de enfermidades e na dificultade de controlar as enfermidades. Tampouco axuda a este control o transporte a longa distancia de animais vivos, que se traduce nun maior risco de propagación de enfermidades.

Aquí entra en xogo a bioseguridad nas fronteiras, tendo en conta ademais que a UE é un dos maiores importadores de alimentos procedentes de animais de todo o mundo. A posible entrada de animais infectados converte este movemento nunha potente arma de diseminación de enfermidades. De aí a importancia de establecer rigorosos controis veterinarios nestes puntos.

Un dos temas que máis controversia xerou no control de enfermidades animais foi o da vacinación, que se puxo en especial evidencia durante a crise da febre aftosa do Reino Unido. Agora, a posición, moito máis clara, apoia ampliar o alcance das vacinacións de emerxencia e reforzar os bancos de vacinas da UE paira todas as especies de animais.

Dentro do campo da vacinación, o Parlamento Europeo tamén cre oportuno tomar medidas paira evitar a circulación indiscriminada dos produtos derivados de animais vacinados. Trátase dun dos puntos que máis deben reforzarse, xa que a vacinación debe ir acompañada de medidas de etiquetaxe e reforzar de paso a comunicación co consumidor.

Animais con maior sensibilidade
Debido a que existen probas, cada vez máis numerosas, que demostran que existe una relación entre o aumento do comercio internacional de aves vivas e produtos de curral e a aparición de enfermidades como a gripe aviaria, que desde 2003 estendeuse desde o sueste asiático cara a zonas máis occidentais por mor de fallos nas medidas hixiénicas e de bioseguridad, ademais de actividades comerciais non controladas, una das peticións do Parlamento Europeo pasa por designar os ovos como produtos sensibles.

As aves de curral constitúen, ademais una importante fonte de salmonelosis humana na UE. Segundo un informe que acaba de presentar a Autoridade Europea de Seguridade Alimentaria (EFSA, nas súas siglas inglesas), una de cada sete bandadas de pavos de cría deron positivo paira salmonela, cunha prevalencia do 30,7% que varía moito entre os Estados membros, desde o 0% ao 78,5%. Segundo o informe, que acaba de presentar a EFSA, 13 dos 22 Estados membros con bandadas de pavos de cría illaron “Salmonella enteriditis” e “Salmonella typhimurium”, o que se traduciu nunha prevalencia comunitaria do 3,8%.

Estudos como este xustifican a necesidade de adoptar novos obxectivos comunitarios de redución de “S. enteriditis” e “S. typhimurium”, aínda que os Estados membros poden considerar a posibilidade de abordar nos seus programas de control outros serotipos de salmonela que poidan ter repercusións paira a saúde pública do país.

A TRAZABILIDAD TAMÉN CONTA

Img cerdos1

O tempo e os pasos que segue un bistec antes de chegar ao prato é longo e complexo. Pero podemos seguirlle o rastro, e mesmo coñecer que tipo de alimentación seguiu o animal do que procede a carne. Paira iso, con todo, necesítase contar coas ferramentas que o fagan posible, e que se dea una clara conciencia desta necesidade. A pesar de que se avanzou moito neste campo, e desenvolvéronse sistemas eficaces paira seguir o rastro dos produtos desde a granxa até a mesa do consumidor, deben perfeccionarse aínda certas consideracións. Como a que apunta a Organización Mundial da Sanidade Animal (OIE) sobre a necesidade de vincular a identificación e a trazabilidad dos animais vivos e a dos produtos de orixe animal.

Con esta formulación o que se persegue fundamentalmente é permitir o rastrexo ao longo de toda a cadea alimentaria, sempre baixo as premisas das normas que establece a mesma OIE e o Codex Alimentarius. Pero, como axuda a trazabilidad na calidade e seguridade dos alimentos? En primeiro lugar, e segundo a OIE, axuda a evitar intoxicacións alimentarias, a reaccionar con rapidez en caso de crise e a coñecer a orixe e a calidade organoléptica dos alimentos. Estas ferramentas, con todo, difiren entre os distintos países, non todos contan coas mesmas oportunidades. A OIE denuncia, así, a necesidade de definir un sistema nacional de identificación animal para que todos teñan as mesmas capacidades.

Coñecer as especies, as razas, a distribución xeográfica, os tipos de produción, os movementos máis habituais dos animais é indispensable para que a trazabilidad sexa o máis fiable posible. Trátase, ademais, dun aspecto en contínua evolución pola necesidade de adaptarse a novas situacións, como as novas esixencias nesta materia da clonación animal ou a enxeñaría xenética.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións