Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Análise sobre a fraude alimentaria

O Parlamento Europeo propón analizar o problema da fraude alimentaria e analizar os factores implicados para gañar a confianza do consumidor

Os controis para evitar a fraude alimentaria cada vez son maiores grazas aos avances tecnolóxicos que aparecen no ámbito da alimentación. A pesar diso, en ocasións aparecen novos casos que afectan de maneira negativa a confianza dos consumidores. Froito da necesidade de gañar esta confianza na seguridade e calidade dos alimentos, a Comisión de Medio Ambiente, Saúde Pública e Seguridade Alimentaria do Parlamento Europeo ha presentado un “proxecto de informe sobre a crise alimentaria, a fraude na cadea alimentaria e o control dos mesmos”. O artigo explica cales son os casos máis habituais e como dar apoio lexislativo a este problema para desempeñar un maior control.

Img fraude cafe1
Imaxe: Courtney Francis

Cando se fala de fraude alimentaria adóitanse empregar palabras como “substitución”,”adulteración” ou “manipulación”. Segundo o informe do Parlamento Europeo, a loita contra a fraude alimentaria “é relativamente nova” xa que “no pasado nunca foi unha prioridade crave de lexislación e execución a nivel da UE ou nacional”. Os europarlamentarios destacan a necesidade de achegar maior información sobre que é a fraude alimentaria para poder facerlle fronte, a través do intercambio de información entre países cando se detecta algún caso. Os expertos expoñen medidas como esta con a finalidade de frear a tendencia á alza deste tipo de problemas.

Casos máis habituais de fraude

Aceite de oliva, peixe ou produtos ecolóxicos son algúns alimentos con máis risco de fraude alimentaria

Substituír ingredientes, etiquetar de forma incorrecta, vender alimentos convencionais como ecolóxicos ou usar logotipos cunha orixe ou calidade específicos en materia de benestar animal son algúns dos casos máis recentes detectados, segundo o informe. Por tanto, falar de fraude alimentaria podería definirse como “o incumprimento da lexislación alimentaria ou a indución a erro do consumidor, a intencionalidade, ou o lucro económico”. O mesmo documento enumera os alimentos con máis risco de fraude alimentaria: aceite de oliva, peixe, produtos ecolóxicos, cereais, mel, café, té, especias, viño, certos zumes de froitas e leite. A fraude alimentaria adoita ser un acto intencional para obter beneficios, mentres que un incidente de seguridade alimentaria é un acto non intencionado.

Segundo o estudo Desenvolvo e aplicación dunha base de datos de alimentos. Fraude e adulteración por motivos económicos 1980-2010, publicado en Journal of Food Science en 2012, destinado a crear unha base de datos dos incidentes reportados, pode falarse de distintos tipos de fraude:

  • Substitución: substitúese total ou parcialmente un alimento ou ingrediente con outro menos caro. Un exemplo sería o caso detectado en 2008 coa adición de melanina no leite infantil en China. Dentro deste tipo de fraude tamén se incluirían as falsas declaracións xeográficas ou de especies, así como a falsa declaración da orixe da materia prima ou o proceso de produción usado.

  • Adición: engádese unha sustancia para enmascarar ingredientes de calidade inferior sen informar o consumidor, por exemplo para realzar a cor, como o caso da adición do coloranteSúan I en salsa aromatizantte no Reino Unido detectado en 2005.

  • Eliminación: elimínase un compoñente auténtico e de calidade sen informar.

Apoio lexislativo na loita contra a fraude alimentaria

Ata o momento, e segundo o informe presentado hai uns días, non existe na UE apoio lexislativo á fraude alimentaria, é dicir, a normativa comunitaria actual non ten unha definición concreta. Por iso, pide que se traballe no desenvolvemento dunha descrición común para todos os Estados membros que axude a ampliar os controis, non só na seguridade dos alimentos, senón tamén na prevención da fraude. Con esta medida, a UE contaría, como xa o fai EE.UU., cunha definición de alcance xeral. Ata o momento, e tal como recoñece o informe, o Regulamento 178/2002 é o único que recolle algún apartado de prevención da fraude, cando fala que a etiquetaxe “non deberá inducir a erro aos consumidores”. É importante dar unha especial énfase ao uso de materias primas e o seu control en todo o proceso e ao longo de toda a cadea alimentaria.

Dentro das propostas para un maior control da fraude alimentaria, o Parlamento Europeo destaca tamén a xestión da Oficina Alimentaria e Veterinaria, encargada de comprobar que se cumpre coa lexislación sobre a seguridade e calidade dos alimentos, a saúde e benestar dos animais e a fitosanidad; contribuír ao deseño da política europeo en materia de seguridade alimentaria e contribuír ao desenvolvemento de sistemas de control eficaces. O informe pide que, a todas estas accións, inclúase a do control da fraude alimentaria a través de inspeccións sen preaviso.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións