Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Antonio Pizarro, director de Acuicultura de Isidro do Cal

«O consumidor medio español non distingue o peixe de piscifactoría do salvaxe»

A acuicultura constitúe un dos sectores que maior progresión está a experimentar nos últimos anos, nos que mantén un máis que notable crecemento do 10% anual. Ninguén dúbida, ademais, que o ritmo se vai a manter e que o número de especies criadas en catividade tamén irá en aumento. A esta expansión non son alleas as empresas españolas. O Grupo Empresarial Isidro do Cal é testemuño diso.

Img

Un de cada catro pescados, crustáceos ou moluscos que se consumen hoxe no planeta foi criado en catividade. E a proporción vai en aumento: nos próximos anos espérase un incremento do 10% anual, ata que a metade do consumo de especies mariñas cúbrase coa acuicultura. O Grupo Empresarial Isidro do Cal (GEIC), con sede na Coruña, é un dos principais produtores en España, especialmente de troita. Tamén son pioneiros en rodaballo e besugo. O seu director de acuicultura, Antonio Pizarro, asegura que «o consumidor medio é incapaz de distinguir a diferenza entre un peixe cultivado e outro salvaxe». E en canto á calidade, tampouco ten dúbidas: «O peixe cultivado ten bastante máis calidade que o salvaxe».

Que especies cultívanse hoxe?

Hai moitas. En Europa son sobre todo salmón, troita, dourada, robaliza, sargo, rodaballo, anguía, besugo, bacallau… Especies de alto valor. Paira países en desenvolvemento cultívase moita carpa e tilapia.

En España cales son as máis importantes?

En mexillóns somos una potencia en Europa, producimos 250.000 toneladas ao ano. E en peixes, pois en troita producimos 30.000 toneladas. Tamén destacan a dourada e a robaliza. En rodaballo somos os maiores produtores do mundo, con 4.000 toneladas anuais. O 80% da produción concéntrase en Galicia; o resto no País Vasco.

Como evolucionou o sector nestes anos?

«A acuicultura é a industria de produción de proteína que máis rápido crece no mundo»É sen dúbida a industria de produción de proteínas que máis crece, moito máis que a gandaría. Nos últimos anos veñen capturando uns 100 millóns de toneladas de peixe en todo o mundo; a acuicultura produce uns 25 millóns de toneladas, e crece a razón dun 10% anual. O despegamento empezou sobre todo co salmón en Noruega, hai tres décadas. Pero non é algo de agora, a acuicultura practicábase en China e en Exipto fai miles de anos.

Custa moito conseguir cultivar una especie nova? Canto se tarda?

Tárdase entre 10 e 15 anos. Hai que sacar os reprodutores do medio, lograr que se adapten a vivir en catividade e pasar as fases de reprodución, larvaria, de pre-engorde, engorde e finalmente a comercialización. E tendo en conta que só hai una posta por ano… As especies mariñas son as máis complicadas, porque as larvas son moi pequenas ao nacer, e a fase larvaria é a máis difícil: hai que filtrar e esterilizar a auga, manter o cultivo en condicións asépticas, coidar a temperatura. Nunha especie nova hai que ir aprendendo as condicións idóneas desde cero. Hai que tentar reproducir as condicións de vida no mar, e moitas veces non se coñecen.

Varían o sabor ou outras características organolépticas nos peixes de piscifactoría?

Sobre todo aquí en España a crenza é que o peixe cultivado é de calidade inferior. Pero é una percepción falsa. Demostrouse en catas cegas, en que non se coñece a procedencia do peixe, que o consumidor medio non distingue un doutro. Á hora de comelo, estás influenciado porque a orixe aparece na etiqueta no punto de venda, pero mesmo os catadores especializados moitas veces non distinguen o de piscifactoría do salvaxe.

E en canto á calidade sanitaria?

O que podemos garantir é que o peixe cultivado ten bastante máis calidade que o salvaxe. A frescura está garantida: nós sabemos canto tarda en chegar o peixe ao consumidor, por suposto moitas menos horas que o salvaxe. E a calidade é estable todo o ano, mentres que a do salvaxe fluctúa. O peixe cultivado ademais ten máis acedos grasos, e de máis calidade.

E respecto da dieta? Que comen os peixes cultivados?

«Nós podemos dar una garantía de seguridade, en cambio do que se pesca, sabe Deus»A seguridade alimentaria é moito maior nos peixes de piscifactoría. Un peixe salvaxe non sabes o que comeu. Un peixe do mar do Norte, por exemplo, co contaminado que está, pois fíxese o que pode estar a comer. Nós si sabemos o que comen os nosos. Non comen ningún material de orixe animal terrestre; toda a alimentación é a base de fariñas e aceites de peixe.

Elaboran vostedes os pensos?

Non, pero esiximos un control analítico dos pensos, e certificados. Son pensos libres de transxénicos e cos niveis de dioxinas e compostos organoclorados debidamente controlados. Tampouco hai posibilidade de que teñan parásitos, como o anisakis, por exemplo, simplemente porque non os comen. E a trazabilidad é total. Nós podemos dar una garantía de seguridade. En cambio, do que se pesca sabe Deus…

Hai estudos que comparen a fisiología dos peixes cultivados e salvaxes?

Os estudos analizan sobre todo as calidades organolépticas, o que pode distinguir o consumidor.

Non sería lóxico que se estudase tamén a fisiología, paira saber se lles afecta en algo a vida en catividade?

Non sei… O noso stock proceden de peces salvaxes, e ademais renovamos constantemente aos reprodutores paira evitar a consanguinidad entre outras razóns porque reduce a fertilidade. Deste xeito garántese tamén a variabilidade xenética. Non se se esa cuestión ten moito sentido.

Di que a trazabilidad é absoluta. É que marcan as larvas?

Non, marcamos os reprodutores cun chip na aleta. Os fillos van por lotes.

Cre que a acuicultura é necesaria paira garantir a subministración de proteínas a medida que aumenta a poboación no planeta?

Si, desde logo.

TROITAS VETERANAS E ABADEXOS ALEVÍNS

Img dorada
Imaxe: ICMAN-CSIC

O Grupo Empresarial Isidro do Cal ten máis de 22 anos de experiencia no cultivo da troita arcoiris (Oncorhyhncus mykiss). Hoxe é un dos maiores produtores de troita de España, con oito piscifactorías dedicadas a este peixe distribuídas por Galicia e Asturias que producen máis de 3.000 toneladas ao ano. O GEIC tamén é una das 28 empresas de todo o mundo produtoras de rodaballo, con 180 toneladas este ano, e é pioneira no mundo en produción industrial de besugo.

Pronto esperan poder dicir o mesmo do abadexo, que ninguén logrou criar aínda. Agora teñen una primeira xeración duns 15.000 alevíns na granxa de engorde, e una segunda que será transferida en agosto. Cando teñan uns 10 ou 12 g pasarán ao mar en granxas de engorde, gaiolas de 16 a 25 metros de diámetro, situadas nas rías. O derrame do Prestige, por certo, non lles afectou «de ningún xeito», di Antonio Pizarro.

O GEIC cultiva especies novas grazas ao seu departamento de I+D. Una das empresas do grupo, Luso-Hispana de Acuicultura, foi recentemente galardoada co «Premio Galicia á Innovación Empresarial 2003» polos seis anos de investigación na diversificación de especies paira o cultivo mariño: especificamente o besugo, o abadexo e o mero.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións