Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Arroz e niveis de cadmio

O arroz é unha das plantas que absorbe con máis facilidade elementos tóxicos dos chans

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 10 de Marzo de 2011

Os metais pesados son un grupo de elementos químicos con certa toxicidade para o ser humano. Algúns son esenciais, aínda que en determinadas concentracións poden ser tóxicos en certas formas que representarían un serio problema ambiental, segundo advirte a Autoridade Española de Seguridade Alimentaria (AESAN). Os metais pesados tóxicos máis coñecidos son o mercurio, o chumbo e o cadmio. Un recente informe emitido por unha universidade chinesa alerta de que un 10% do arroz producido nese país contén niveis excesivos de cadmio, un metal pesado prexudicial para a saúde.


A investigación, realizada pola Universidade de Agricultura de Nankin, unha cidade localizada ao leste de China, analizou 91 tipos de arroz procedentes de mercados de seis zonas diferentes do país. Os resultados indican que unha de cada dez mostras analizadas contiña concentracións de cadmio excesivas, fóra do rango considerado seguro para a saúde.

O problema agrávase nas mostras de arroz procedentes de rexións chinesas con alta concentración de industrias químicas, debido a que estas plantas poderían contaminar o chan para logo trasladar a contaminación ao arroz, unha das plantas que con maior facilidade absorbe este tipo de elementos tóxicos dos chans. O estudo advirte de que a poboación agrícola residente nestas zonas é a máis exposta aos elevados niveis de cadmio e aos seus efectos adversos, sobre todo porque cada día consome ese arroz local contaminado, sen variar a súa orixe, fronte ao arroz adquirido nas tendas, que en xeral si varía a súa procedencia.

Graves problemas de seguridade alimentaria

O arroz é un alimento básico neste país, onde se consome de forma abundante e cada día. Deste xeito, os posibles efectos adversos derivados do seu consumo agudizaríanse ao incrementarse a cantidade de cadmio inxerida pola poboación. China é o maior produtor e consumidor de arroz do mundo, por iso é polo que o problema adquira dimensións internacionais. Estímase que cada ano produce 200 millóns de toneladas deste alimento, un símbolo da cultura chinesa. Pero non é a primeira vez que este país asiático vese envolvido nunha crise de seguridade alimentaria.

As autoridades sanitarias chinesas tentan reforzar a seguridade dos seus alimentos fose do país cunha lexislación moi estrita

Leite adulterado con melamina , ovos de pato con tinguiduras industriais, pescados con sustancias cancerígenas, verduras con pesticidas desautorizados ou alimentos contaminados con bacterias patógenas son algúns dos exemplos da inseguridade alimentaria do país. Cada ano, millóns de persoas resultan afectadas por diferentes enfermidades relacionadas cos alimentos.

A poboación, unha vez máis, está alarmada e manifesta a súa desconfianza, aínda que as autoridades sinalan que o cereal contaminado procede sobre todo de zonas moi localizadas ao sur do país, polo que non poden xeneralizarse os datos. As autoridades chinesas tentan reforzar a imaxe dos alimentos autóctonos, dentro e fóra do país, a través dunha lexislación cada vez máis estrita.

O informe do estudo, realizado durante 2007, publicouse en datas recentes. Os investigadores responsables xa advertían no mesmo de que uns niveis excesivos deste metal nos alimentos poden causar, entre outros efectos, hipertensión arterial e problemas óseos.

Cadmio e outros metais pesados

O perigo dos

UN ELEMENTO EN CONTINUA REVISIÓN

A Comisión Europea, e na súa representación a EFSA, considera imprescindible actualizar os datos relativos a este metal pesado. Para iso, este organismo responsable da seguridade alimentaria europea solicitou datos de presenza de cadmio aos Estados membros en setembro de 2007. En España, a AESAN elaborou un informe para analizar eses datos e calcular a exposición de cadmio na dieta do consumidor español. Segundo expón este organismo, estas son as conclusións literais da AESAN, moi similares ás obtidas no ámbito europeo:

  • A porcentaxe de incumprimentos das mostras analizadas con respecto á lexislación vixente é baixo (4,4%). As maiores infraccións detectáronse nos grupos de peixe e mariscos, o cal é razoable se se ten en conta que o cadmio é un compoñente natural da cortiza terrestre e localízase no medio mariño. Outro grupo onde se detectaron incumprimentos foron os refugallos comestibles, posto que o cadmio tende a acumularse en fígado e ril.
  • O tres únicos grupos con incumprimentos (refugallos, mariscos e peixes) son os máis destacados en canto a número de mostras analizadas (73% do total de mostras). Isto relaciónase de forma directa co feito de que hai niveis aplicables para a maioría dos alimentos que forman parte destes grupos e a súa análise realízase como parte de Plan Nacional de Investigación de Residuos, aplicable a produtos de orixe animal.
  • Hai poucos datos relativos a produtos de orixe non animal, o que fai que a estimación de inxesta destes alimentos sexa menos representativa que no caso dos alimentos de orixe animal.
  • Os resultados demostran que a inxesta de cadmio pola poboación española alcanza uns niveis moi aceptables. O valor medio é bastante inferior á Inxesta Semanal Tolerable Provisional (ISTP) establecida polo JECFA-Comité de Expertos Conxunto FAO/OMS en aditivos alimentarios (45% en nenos e 29% en adultos). A inxesta dos consumidores extremos (percentil 97,5) sitúase por baixo desta ISTP (80% en nenos e 55% en adultos).

En febreiro de 2011, a EFSA revisou a Inxesta Semanal Tolerable de Cadmio e considerou que non é necesario modificar o límite actual, establecido en 2,5 µg /kg/peso corporal.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións