Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridad alimentaria > Normativa legal

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

As accións do Estado francés fronte ao mal das “vacas tolas” sométense a xuízo

A denuncia por envelenamento e homicidio involuntario, interposta por catro familias francesas de afectados polo mal das “vacas tolas”, deu un novo rumbo na investigación xudicial. Un informe presentado por unha das familias apunta a posibilidade de que as autoridades públicas francesas poden estar “fortemente” implicadas no asunto por non frear a propagación da enfermidade, segundo publica o diario francés Liberation (*)

A imputación que se realiza ao Estado francés débese á súa pasividade na adopción de medidas lexislativas ou polo atraso deliberado das mesmas ante presións do sector económico da fabricación de fariñas cárnicas. O citado informe considera inaceptable o feito de que, “ante o descubrimento do primeiro caso de EEB en Francia, as autoridades públicas haxan esperado preto de dez anos, antes de prohibir completamente a utilización de fariñas animais; e fixérono 25 meses despois que as autoridades británicas.”

A investigación que se está desenvolvendo en sede xudicial parece querer demostrar xa non só a responsabilidade de produtores, importadores e distribuidores senón tamén a responsabilidade da propia administración pública no “affair”. A liña de defensa, a priori, parece non ser desacertada, e mesmo parece ter a súa lóxica xurídica, máxime si temos en conta a dificultade extrema que representa o demostrar que “pedazos de carne” ou “hamburguesas” foron a orixe da enfermidade e de que produtor, importador ou distribuidor proviña.

No punto de mira están agora a Administración do Estado, os seus axentes e os responsables políticos da época con competencias na materia. Una das cuestións que quizais deberá analizarse será si, ante a incerteza científica existente neses momentos, deberíanse tomar determinadas medidas preventivas paira evitar a enfermidade e as súas consecuencias; ou mesmo, como así se denunciou, si primaron máis os intereses económicos que a protección da saúde dos consumidores.

A protección da saúde dos consumidores, principal obrigación da Administración Pública

A protección da saúde e da seguridade dos consumidores constitúe una das obrigacións principais da Administración Pública, especialmente daquelas que teñen competencias en materia de consumo e de saúde pública. A pesar de que a normativa máis recente atribúe a responsabilidade principal sobre a seguridade alimentaria ao explotador da empresa alimentaria, non podemos esquecer que os diferentes Estados membros, e a propia Unión Europea, teñen una elevada responsabilidade polo que respecta ao control público sobre a inocuidad e aptitude paira o consumo dos alimentos que consumen os seus cidadáns.

A protección do cidadán-consumidor debe ser elevada naqueles casos nos que a súa desprotección é máxima

A función de control que exercen sobre os diferentes operadores económicos, en canto ao cumprimento da normativa e ás condicións de seguridade alimentaria, non lles exime de cumprimentar eficazmente a súa función principal de protección dos cidadáns. Pero, quen controla ao controlador?

Control xudicial e responsabilidade pública

Os diferentes Estados membros están sometidos, por parte da Unión Europea, á verificación da súa capacidade paira levar a cabo as funcións de control e garantía do cumprimento da normativa sobre seguridade alimentaria nos seus respectivos territorios. Con todo, naqueles casos nos que determinados alimentos son sospeitosos de causar consecuencias fatais paira a poboación, debe procederse a unha investigación xudicial completa das posibles causas e dos presuntos culpables. Mesmo, e si así se sospeitase, da propia administración, xa sexa por un funcionamento inadecuado, defectuoso ou neglixente no cumprimento das súas funcións sobre o control dos produtos alimenticios.

A cidadanía non estará en condicións de confiar nos produtos que consome, nin no control que se realiza sobre estes, se cada vez que aparece una crise alimentaria non se dilucidan adecuadamente as responsabilidades de cada un dos operadores económicos e dos controladores ao longo de toda a cadea alimentaria. O cidadán debe poder confiar non só nos produtos que consome, senón tamén nas súas autoridades, obrigadas a garantir a inocuidad e a aptitude paira o consumo dos alimentos.

Nos casos como o exposto, nos que a proba da orixe da enfermidade non pode concretarse en ningún “anaco de carne” concreto, nin moito menos en determinado produtor, distribuidor ou importador, a administración pública debería asumir de forma inmediata as consecuencias indemnizatorias suficientes paira compensar os prexuízos ocasionados ás vítimas e aos seus familiares, mesmo antes de que se diluciden as súas posibles responsabilidades.

(*) 26.03.2002, “Farines animais: omerta d’Etat” por Renaud Lecadre

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións