Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

As follas de noni, aptas para infusións

A EFSA confirmou a seguridade destas follas tostadas e secadas para facer infusións de té e determinou os seus límites potenciais seguros

O noni é unha froita que procede da planta tropical “Morinda citrifolia”. De recente incorporación como alimento na UE, aínda que de gran consumo noutras partes do mundo, especialmente na Polinesia, acaba de ser sometida a unha análise polo Grupo Científico de Produtos Dietéticos, Nutrición e Alerxias da Autoridade Europea de Seguridade Alimentaria (EFSA, nas súas siglas inglesas). A conclusión élle favorable, xa que determina que as súas follas, tostadas e secadas para facer infusións de té, son seguras, así como os zumes que se elaboran con este froito. Con todo, os expertos admiten certas limitacións á hora de determinar con exactitude a súa posible capacidade alergénica en humanos.

Img noni1

A planta tropical “Morinda citrifolia” está clasificada, na UE, como novo alimento. Forman parte desta clasificación aqueles alimentos que carecen dunha longa historia de consumo, a pesar de que si estea estendido noutras zonas. Por este motivo, os produtos alimentarios que se derivan do noni, como as bebidas, necesitan unha autorización previa. Os estudos que precederon as conclusións que acaba de presentar a EFSA ían enfocados a determinar se o consumo do mollo de noni podía ter efectos adversos no fígado, tal e como xa determinou en 2006 o mesmo organismo.

Entón, a axencia daba resposta a uns informes da autoridade competente austriaca, segundo os cales este alimento podería estar relacionado con casos de hepatite aguda. Tras realizar os exames genotóxicos e alergénicos oportunos, os expertos concluían que non existían evidencias científicas que relacionasen hepatite aguda co consumo de zume de noni.
Un proceso seguro
Os expertos da EFSA establecen en 18,4 mig/kg a dose diaria segura en adultos duns 70 quilos
Unha das principais accións que se emprenderon para examinar a seguridade do zume de noni materializábase coa análise das sustancias equivalentes a alimentos ou ingredientes existentes en canto a composición ou valor nutritivo, tal e como facía en 2005 a Axencia Francesa de Seguridade dos Alimentos (AFSSA, nas súas siglas francesas). Esta axencia establece ademais un consumo máximo de 30 ml de zume ao día. Agora, a EFSA valorou o proceso que segue o froito desde que se recolle ata que está a piques de ser consumido.

Da investigación despréndese que, tras ser recollidos de forma manual, os froitos clasifícanse e limpan para eliminar a presenza de antraquinonas, un dos grupos máis numerosos de quinonas naturais e a base dunha importante cantidade de colorantes. O froito, que se deixa secar no mesmo lugar da recollida, envólvese en bolsas de plástico e transpórtase en menos de 24 horas ás plantas onde se someten a maduración, durante un dez semanas. Tras este tempo, un 60% do zume obtido fíltrase e elimínanse os posibles residuos (pulpa ou sementes).

En canto ao proceso de cortado das follas séguense os mesmos pasos que se aplican na produción alimentaria. As análises demostran que as follas, unha vez secas, non conteñen restos de rubiadin, alizarina ou lucidita, que forman parte do grupo das antraquinonas, ou os restos detectados son moi baixos (0,25 mg/kg, 0,025 mg/kg e 0,4 mg/kg, respectivamente). No caso das infusións de té, estes límites sitúanse en 1,04 microgramos por litro, 0,1 e 1,67).
Modelo británico
A planta do noni forma parte do grupo de froitas ricas en antioxidantes, como a granada, o guaraná ou os arándanos. Baseándose nos valores do consumo de té procedentes de enquisas británicas, os expertos valoraron as calidades compositivas das follas desta planta. Partiron ademais dun esquema de elaboración concreto: introducir un gramo das follas en 240 mililitros de auga quente, a unhas 100º C, durante un dez minutos. Partindo destas premisas, a EFSA determinou os límites potenciais seguros deste alimento.

Os estudos de toxicidade realizados en ratas non deron, segundo os expertos, indicacións de efectos nocivos nin de que as follas da “Morinda citrifolia” servidas como infusión induza, polo menos en animais, efectos genotóxicos. Os responsables da investigación admiten que existen certas limitacións para determinar e predicir a capacidade alergénica de certos alimentos preparados con este alimento, pola dificultade de extrapolar os estudos animais en humanos.

Unha longa carreira de aceptación

O zume de noni non o tivo fácil na súa entrada a novos mercados, non só o comunitario senón tamén o estadounidense. A principios dos anos 90, este alimento gozaba de innumerables propiedades beneficiosas para a saúde (prevención da diabetes, depresión e artrite), ás que a Axencia de Medicamentos e Alimentos estadounidense (FDA, nas súas siglas inglesas) non tardou en desmentir, baseándose en que boa parte destes beneficios respondían a informes indocumentados con pouca base científica.

Tamén en Finlandia as autoridades sanitarias daban conta, a finais dos anos 90, da falta de rigor á hora de publicitar beneficios do zume de noni para tratar reumatismo, presión arterial, colesterol ou psoriasis. A FDA denunciaba, en 2002, o uso de demandas falsas que afirmaban que o zume de noni podía curar, tratar ou previr enfermidades. Un ano máis tarde, este alimento era aprobado como tal na UE, pero non para o uso médico ou terapéutico.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións