Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridade alimentaria

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

“As medidas de protección fronte ao coronavirus non sempre se implementan ben”

José Fernández Romojaro, presidente do Sindicato Veterinario Profesional de Asturias (SIVEPA)

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 06 de Abril de 2020

Aínda que a figura dun veterinario estea, para moitos, exclusivamente ligada á imaxe dun médico de animais, en realidade as súas responsabilidades sempre estiveron intimamente relacionadas co ámbito da prevención da saúde humana e, máis en concreto, da súa alimentación. Por iso é polo que o Sindicato Veterinario Profesional de Asturias publicase en datas recentes unha guía que recolle un centenar de medidas encamiñadas a evitar o contaxio nesta crise sanitaria que mantén a gran parte do mundo confinado nos seus fogares. José Fernández Romojaro, o seu presidente, explica algunha delas nesta conversación con Eroski Consumer.

Moitos haberán arqueado as cellas ao ler que os veterinarios están relacionados coa seguridade nos establecementos alimentarios e coa prevención dunha pandemia como o coronavirus, que se transmite de persoa a persoa. Por que sucede isto?

É unha secuela que vimos sufrindo desde fai 20 ou 30 anos, nos que a urbanización da sociedade provocou que a imaxe do veterinario estea limitada exclusivamente á dun médico para animais. Antes, no medio rural, a xente tiña claro que o veterinario era moi importante en todo o relacionado coa prevención da saúde das persoas e a súa alimentación, polos riscos alimentarios daquela época. Moitos alimentos vendíanse frescos e sen tanto control sanitario e, ademais, o veterinario pasou de ir aos domicilios a ir á industria, co que esa figura se fixo máis transparente para a poboación.

A práctica veterinaria de saúde pública actúa principalmente en tres campos moi relacionados entre si: a loita contra os riscos biolóxicos para o ser humano no medio ambiente; o control das enfermidades zoonóticas (as que se transmiten entre os animais e o home); e a seguridade alimentaria. Ten en conta que nós consumimos, en gran medida, animais ou produtos animais, polo que é normal que o veterinario controle a seguridade dos alimentos. Sen esquecer que o 75 % das enfermidades emerxentes teñen orixe animal, como é o caso da COVID-19.

Están a tomar cidadáns e establecementos de alimentación as medidas de precaución necesarias?  

Todos fan un gran esforzo, pero as medidas de precaución implementadas non son todo o efectivas que debesen, porque son difíciles de aplicar. Ao tratarse dun virus moi contaxioso, require dunhas medidas de prevención case máis propias dun quirófano que dun establecemento alimentario ou, máis aínda, dos domicilios privados. Desinfectarse adecuadamente, non tocarse a cara… Se adestrar a un cirurxián nestes hábitos leva meses, imaxínache a unha persoa normal. E, en canto aos establecementos, nós reclamamos desde o primeiro momento que os veterinarios estivesen alí, ao pé do canón, para asesoralos, porque moitas veces as medidas non se implementan correctamente. Por exemplo, o outro día fun ao supermercado e, aínda que tiñan luvas á entrada, tíñanos de tal maneira que para coller un tocabas 15. E logo a papeleira onde os tirabas, á saída, tiña que abrirse coa man, co que as posibilidades de contaminación aumentaban.

A lista de recomendacións oficial, ou a proporcionada por SIVEPA, é extensa. Non son demasiadas medidas que lembrar? 

É importante que os particulares non se obsesionen. As medidas que mencionamos son sumatorias, no sentido de que, a medida que as vas incorporando á túa rutina diaria, vas restando posibilidades de contaxio. Pero iso non quere dicir que se cometes un erro, ou non fas algo, váiasche a contaxiar necesariamente. Si hai que tentar incorporar o maior número de rutinas posibles, aos poucos. Trátase, en xeral, de non saír de casa se non é estritamente necesario, manter a distancia, seguir unhas prácticas de hixiene… De nada serve desinfectar as moedas que me dean de cambio se logo saio de casa acotío, por exemplo. De face aos establecementos, a Secretaría de Estado para o Comercio elaborou unha guía de boas prácticas para axudar aos establecementos comerciais a protexerse contra o virus.

Que precaucións adicionais debemos observar se vivimos cunha persoa de risco? 

Será necesario usar luvas e máscara, para evitarlle riscos á outra persoa. Hai que tentar falar mirando de lado, para que o aire que exhalamos non vaia de fronte cara a ela; manter a distancia de seguridade e evitar no posible o contacto; e se a vivenda permíteo, usar baños e habitacións diferentes. Tamén convirá limpar baños e chans con auga fría e lejía, e con auga e xabón as zonas e os electrodomésticos que se usan a miúdo, incluíndo interruptores e manillas; ter toallas independentes, e lavalas, xunto ao resto da roupa, en programas de máis de 60 ºC. E por suposto, non compartir vaixela, cubertos ou móbil, e ventilar ben, sen crear correntes fortes.

Que medidas de precaución deben tomarse antes de saír de casa?  

O primeiro é non saír de casa sen un pequeno kit hixiénico que conteña un pequeno envase de xabón líquido e panos de papel (por se nalgún momento necesitamos lavarnos as mans, pero non hai lavabos preto) e outro con desinfectante (se ten pulverizador, mellor), que pode ser alcol sanitario (de 95 ou 96º) ou auga osixenada. Ademais, é importante que evitemos levar todo obxecto innecesario, porque cuantos máis obxectos carguemos, máis posibilidades haberá de contaminación cruzada: se vas comprar, leva unicamente o DNI, o cartón bancario ou, se non tes, o diñeiro (desinfectado), e as chaves de casa e do portal. E agora que aínda está a facer fresco, convén que nos protexamos cunha peza longa (se nos chega aos xeonllos, mellor), porque actúa como capa protectora.

Cal é a mellor maneira de protexernos ao facer a compra

En primeiro lugar, facer a lista da compra antes de saír de casa, preferentemente no móbil, e acudir a un só establecemento, xa que, se visitamos varios, as posibilidades de contaxio crecerán. Se nos desinfectamos as mans ao chegar, lembra que hai que deixalas secar ao aire antes de porse as luvas, e tamén que estes, como as máscaras e as lentes, protéxennos, pero non nos fan invencibles. Hai que seguir observando o resto de precaucións: manter a distancia de seguridade, non tocar produtos que non nos vaiamos a levar, andar polo centro dos corredores… Se temos carriño, levalo, pero se usamos nosa propia bolsa, evitemos pousala no chan. E na caixa, mellor pagar con cartón.

Como debemos proceder ao volver a casa? 

Hai que deixar tanto os zapatos como o abrigo e os obxectos que levásemos connosco á entrada; estes podemos metelos nun recipiente para desinfectarlos. Coa roupa, o ideal é lavala, pero se non o facemos, o mellor é non pasar con ela ao interior da vivenda. E respecto da comida, desinfectaremos os envases (por exemplo, con auga e lejía, ou debaixo da billa con auga e xabón, segundo de que se trate) e logo meteremos os produtos na parte de atrás da neveira ou a despensa, para non consumilos inmediatamente, xa que a este virus mátanlle dúas cousas: o desinfectante e o tempo (entre catro horas e tres ou catro días, dependendo da superficie). En canto ás froitas e verduras, algunhas poden lavarse con auga e xabón; pero se non é posible, convén mergullalas en auga con lejía apta para uso alimentario (polo menos 30 ml por cada litro de auga) de 5 a 15 minutos, antes de aclaralas ben.

É seguro fabricar as túas propias máscaras ou xeles desinfectantes? 

Se é posible, sempre é preferible compralos, porque están homologados e testados. As máscaras deben estar homologadas tamén para ser do todo eficaces, pero por suposto podemos facelas en casa mentres non caiamos nunha falsa sensación de seguridade: hai que seguir observando todas as precaucións posibles.

Como se pode desinfectar un vehículo? 

Para as superficies do vehículo, sempre é moi útil un pano con solución hidroalcohólica ou auga osixenada, xa que a lejía podería decolorar a tapicería. O importante neste caso é seguir sempre unha orde, para poder interiorizarlo e non cometer erros: a chave, a fechadura, o cadro de mandos e os controis, a hebilla do cinto de seguridade, o espello retrovisor…

Debemos desconfiar de toda información que nos chegue por medio das redes sociais? 

Transmítense moitísimos bulos. Por iso, non podemos fiarnos de nada que nos chegue polas redes, se non leva unha ligazón que conecte coa fonte, ou se esta non é de fiar. En ese caso, manexémola con prudencia, porque sempre hai que cotejar a fonte.

Poden as mascotas contaxiarse co coronavirus? 

A día de hoxe, a evidencia científica di que non, pero si poden actuar como vehículos de transmisión, do mesmo xeito que calquera obxecto do supermercado. Hai que seguir unhas medidas de hixiene e precaución: ao pasear o can, debemos levalo sempre con correa e evitar que se fregue con ningunha superficie; non xogar con pelotas nin outros obxectos con el; e ao chegar a casa, limparlle as extremidades e bañarlle con maior frecuencia.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións