Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridad alimentaria > Normativa legal

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

As novas etiquetas dos OMG

As novas obrigacións sobre etiquetaxe e a implantación dun sistema de trazabilidad serán obrigatorios a partir de 2004

A información que se facilita ao consumidor final aínda permite certas tolerancias que van máis aló do detectable tecnoloxicamente, permitindo a comercialización non informada de alimentos con presenza de OMG, aínda que agora limitada a unha contaminación accidental.

Paira lograr este obxectivo imponse a trazabilidad como sistema capaz de seguir o rastro de OMG e de produtos producidos a partir deles o longo das cadeas de produción e distribución en todas as fases da súa comercialización.

As novas obrigacións sobre etiquetaxe, con requisitos específicos paira os alimentos modificados xeneticamente, e a implantación dun sistema de trazabilidad, serán obrigatorios paira os diferentes operadores económicos a partir do próximo ano. E desde entón, deberán estar en condicións de poder informar ao seguinte operador da cadea alimentaria, ao que realizaron a transmisión do produto, sobre o feito de que contén ou está composto por OMG; ou ben facilitar o identificador único paira OMG, que paira talles efectos crearase pola Comisión antes desa data. Ao consumidor final deberán garantirlle que, tanto na etiquetaxe como na presentación destes produtos, infórmaselle adecuadamente desta circunstancia.

A trazabilidad, ademais de garantir que a información que se facilita ao consumidor final é a correcta, evitando a fraude ou o engano, vai permitir una actuación adecuada por parte das autoridades sanitarias en caso de presentarse algún problema de saúde pública paira os consumidores, aspecto de suma importancia dado que os métodos de produción e a distribución de alimentos son cada vez máis complexos. Neste caso, o sistema pode axudar a identificar no futuro posibles efectos prexudiciais paira a saúde humana, a saúde animal ou, mesmo, o medio ambiente.

A anterior normativa deixaba fóra da obrigación de etiquetaxe a un 90% dos alimentos comerciais que contiñan OMG
A posibilidade de que iso poida suceder a longo prazo conxuga mal coa obrigación establecida de conservar a documentación por un prazo mínimo de cinco anos e as posibles reclamacións por parte dos consumidores ou por outros operadores afectados polo produto entregado. Neste suposto será difícil trasladar a responsabilidade entre os diferentes operadores, e o consumidor, no seu caso, poderá dirixir a súa acción paira resarcirse dos danos ocasionados contra calquera deles, que responderán de forma solidaria. A responsabilidade entre operadores económicos quedará limitada paira exercer calquera tipo de acción xudicial, pois transcorrido este tempo e destruída a documentación, o proceso estará orfo dunha proba adecuada que poida avalar eficazmente una reclamación.
As novidades sobre etiquetaxe
O máis destacable é que os requirimentos sobre etiquetaxe endurécense e que a súa obrigatoriedade é total con independencia de calquera circunstancia. Até agora, a normativa vixente establecía que só era obrigatorio a etiquetaxe específica, indicando que pode conter organismos modificados xeneticamente, cando poida ser detectado no alimento o ADN modificado pola manipulación xenética ou as proteínas procedentes deste ADN modificado; a partir da entrada en vigor da nova regulamentación comunitaria.

A exclusión establecida pola anterior normativa deixaba fóra da obrigación de etiquetaxe a un 90% dos alimentos comerciais que contiñan OMG ou compoñentes de OMG, segundo os expertos. Quedaban excluídos da obrigatoriedade de etiquetaxe aqueles alimentos onde non poida atoparse o ADN ou as proteínas estrañas, aínda que utilicen na súa composición compoñentes provenientes de OMG como lecitinas, e aceites e graxas vexetais; e os compoñentes de alimentos, aínda que estes procedan de OMG, que sexan clasificados na industria alimentaria como aditivos de alimentos, saborizantes e disolventes utilizados na industria do procesado de alimentos.

A partir do próximo ano, a regulamentación comunitaria obrigará a un amplo sector da industria agroalimentaria a informar adecuadamente sobre a presenza de OMG e a etiquetar os seus produtos coas mencións legalmente establecidas, cuxa extensión se realiza, de forma nova, tamén ao sector dos pensos paira animais, incluso a daqueles non destinados á produción de alimentos.

O Regulamento sobre Trazabilidad e Etiquetaxe de OMG aplicarase en todas as fases da comercialización sobre os produtos que conteñen ou están compostos por OMG, os alimentos e os pensos producidos a partir de OMG. Nos produtos preenvasados, que conteñen ou están compostos por OMG, deberán comercializarse cunha etiqueta na que conste a seguinte indicación «Este produto contén [(nombre del o de los organismos] modificado xeneticamente».

Así mesmo, os alimentos que vaian fornecerse ao consumidor final ou a colectividades deben seguir unhas normas específicas de etiquetaxe sempre que conteñan ou estean compostos de OMG a condición de que superen o 0,9% dos ingredientes do alimento considerados individualmente ou dos alimentos consistentes nun só ingrediente, e a súa presenza sexa accidental ou tecnicamente inevitable (circunstancias estas que en caso de requirimento pola autoridade competente o operador ha de poder demostrar que adoptou as medidas apropiadas paira evitar a presenza accidental ou inevitable de devandito material).

Paira o caso de que o alimento estea composto por máis dun ingrediente, na lista figurará, tras a mención do ingrediente en cuestión, e entre paréntese, o texto «modificado xeneticamente» ou «producido a partir de [(nombre del ingrediente] modificado xeneticamente». Paira o suposto de que o ingrediente vinga designado polo nome dunha categoría na lista de ingredientes, incluirase igualmente a mención.

Nos alimentos que se ofrecen paira a súa venda ao consumidor final como alimento non preenvasado ou como alimento preenvasado en pequenos recipientes (superficie maior inferior a 10 cm2), a información que se esixe paira informar o consumidor deberá exhibirse de forma visible e permanente, xa sexa no expositor do alimento, ou inmediatamente á beira, ou mesmo no envase, cun tipo de letra que sexa o suficientemente grande paira a súa fácil lectura e identificación.

Outro tipo de requisitos establécense paira o caso de que na autorización de comercialización determínese como mencionable calquera característica ou propiedade paira o caso de que o alimento sexa diferente do seu homólogo convencional (composición, valor ou efectos nutricionais, uso paira o que está destinado ou repercusións paira a saúde de determinados sectores da poboación) ou cando o alimento poida xerar inquietudes de orde ética ou relixioso.

A INFORMACIÓN, UN FEITO DIFERENCIAL E POLÉMICO

Img plastics1
A UE baseou a súa regulación, cada vez máis permisiva sobre a comercialización de transxénicos, no principio fundamental de preservar o dereito do consumidor a unha información eficaz e adecuada sobre os alimentos que se pon á súa disposición. Neste sentido esgrímese que os consumidores teñen dereito a saber que alimentos conteñen ingredientes transxénicos paira poder elixir libremente. O método paira garantir este dereito realízase a través da etiquetaxe, paira produtos preenvasados, ou a través de indicacións na presentación do produto, paira produtos non preenvasados.

As consideracións que o consumidor pode ter en conta paira tomar a súa decisión poden ser varias, entre as que destacan a inocuidad dos alimentos, cuestións culturais ou implicacións ambientais.

A información que no ámbito da UE vaise a ofrecer ao consumidor de forma obrigatoria, creou certas controversias, tanto con respecto ás empresas biotecnológicas, que se opoñen a unha etiquetaxe especial e exclusiva paira estes alimentos, como con respecto a determinados países, como EEUU, produtor principal deste tipo de produtos, e que estimaron inadecuado informar o consumidor sobre unha forma de obtención dos alimentos paira o que non se probou ningún risco paira a súa saúde.

A pesar desta oposición, crece na escena internacional una posición maioritaria a favor dunha etiquetaxe informativa sobre a presenza de OMG nos alimentos, ao estilo europeo. O modelo europeo foi tomado como exemplo polo momento en 35 países, entre eles Australia, China, Filipinas, Xapón e Nova Zelandia.

Aínda que a UE levou o liderado da campaña sobre etiquetaxe de transxénicos no mundo, o seu nivel de tolerancia paira eximir de tal obrigación aos diferentes operadores económicos considérase aínda alto por determinados sectores que consideran que se tecnoloxicamente poderíase chegar a detectar como valor o 0,1% de OMG, calquera material transxénico detectable debería ser etiquetaxe. Curiosamente, una proposta similar xurdiu no estado de Oregón en novembro de 2002, aínda que a iniciativa non prosperou.

Bibliografía

  • Regulamento (CE) número 1829/2003, do Parlamento Europeo e do Consello, de 22 de setembro de 2003, sobre alimentos e pensos modificados xeneticamente (DOUE, de 18 de outubro de 2003).
  • Regulamento (CE) número 1830/2003, do Parlamento Europeo e do Consello, de 22 de setembro de 2003, relativo á trazabilidad e á etiquetaxe de organismos modificados xeneticamente e á trazabilidad dos alimentos e pensos producidos a partir destes, e polo que se modifica a Directiva 2001/18/CE (DOUE, de 18 de outubro de 2003).

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións