Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Seguridad alimentaria > Normativa legal

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Augas envasadas

O consumo de augas minerais experimentou un notable aumento.

Da etiqueta das augas envasadas obtemos a información precisa sobre a súa composición, lugar de orixe ou mesmo sobre unha data preferente de consumo. Pero ningunha, polo menos até agora, orientaba sobre a súa correcta conservación e manipulación. A inclusión deste tipo de datos implica un claro traslado da responsabilidade ao consumidor.

As calores do verán son propicios paira un maior consumo de bebidas refrescantes e, como non, de augas minerais, un produto que nos últimos anos experimentou un notable incremento de consumo. Tradicionalmente, nas súas etiquetas do seu contido en sales minerais, así como do proceso de envasado. Pero algo está a cambiar o que até agora viña sendo norma habitual. Á información típica determinadas casas comerciais optaron por engadir consellos sobre a manipulación do produto.

A novidade é en efecto recente e afecta polo momento a unha soa marca. Nas súas etiquetas é posible ler indicacións do tipo «Conservar en lugar limpo, fresco e seco» ou «Protexer da luz solar e de cheiros agresivos». Engade, ademais, información relativa á conservación e consumo do produto: «Una vez aberto o envase manter en frío»; «consumir nos 2-3 días seguintes á súa apertura».

O traslado de información ao consumidor, lonxe de ser un acto gratuíto ou tendente a facilitar mellores pautas de conduta, implica tamén un cambio de orientación nos límites de responsabilidade do produto ante eventuais problemas que puidesen xurdir do seu consumo.

As especificaciones indicadas na etiqueta implican, de entrada, que a empresa envasadora identifícase como responsable da identidade, integridade, calidade e composición do produto contido en envases pechados e non deteriorados, pero non do que ocorra una vez estes sexan abertos. O consumidor, en consecuencia, deberá asumir a responsabilidade inherente á identidade e posibles deterioracións que poida experimentar o seu contido, como consecuencia dunha defectuosa conservación ou dunha indebida manipulación.

Etiquetas claras
As obrigacións do fabricante recóllense en normas específicas sobre a etiquetaxe de envases de auga e de augas envasadas. Nas normas indícase que son obrigatorios os datos referentes á denominación de venda, data de consumo preferente, composición analítica e tratamentos legalmente permitidos. De forma optativa, permítese citar a temperatura de emerxencia da auga no caso das termais, a súa data de declaración como mineral natural ou de utilidade pública, así como determinadas características da auga. As Autoridades Sanitarias poden obrigar a incluír, tanto en etiquetas como en publicidade, advertencias relativas a contraindicaciones paira determinados sectores da poboación.

As mencións permitidas e os seus requisitos son:



  • Mineralización moi débil (até 50 mg/l de residuo seco)
  • Oligometálicas ou de mineralización débil (até 500 mg/l de residuo seco)
  • Mineralización forte (máis de 1.500 mg/l de residuo seco)
  • Bicarbonatada (máis de 600 mg/l de bicarbonato)
  • Sulfatada (máis de 200 mg/l de sulfatos)
  • Clorurada (máis de 200 mg/l de cloruro)
  • Cálcica (máis de 150 mg/l de calcio)
  • Magnésica (máis de 50 mg/l de magnesio)
  • Fluorada ou que contén fluoruros (máis de 1 mg/l de fluoruros)
  • Ferruginosa ou que contén ferro (máis de 1 mg/l de ferro bivalente)
  • Acidulada (máis de 250 mg/l de CO2 libre)
  • Sódica (máis de 200 mg/l de sodio)
  • Indicada paira a preparación de alimentos infantís ou paira dietas pobres en sodio (até 20 mg/l de sodio).
  • Pode ter efectos laxantes
  • Pode ser diurética

A autorización das mencións especificadas deben respectar os contidos fixados e establecerse en base a análise física-químicos e, se fose necesario, de exames farmacolóxicos, fisiológicos e clínicos efectuados segundo métodos cientificamente recoñecidos.

As augas envasadas deben vir etiquetadas coa denominación de venda paira permitir a súa comercialización. Se se engade anhídrido carbónico á auga poderá utilizarse a expresión adicional de Gasificada. Na actualidade, as denominacións de venda que permite a normativa son:


  • Augas minerais naturais
  • Augas de manancial
  • Augas potables preparadas
  • Auga potable preparada procedente de manancial ou captación
  • Auga de abastecemento público preparada

O que di a norma
A normativa sobre augas envasadas, a fin de preservar os dereitos a información e seguridade sobre o produto, prohibe inscribir os datos obrigatorios da etiqueta só en precintos, cápsulas, tapóns ou outras partes que se inutilicen ao abrir o envase. Da mesma forma, non se permite a utilización de indicacións, denominacións, marcas, imaxes ou outros signos, figurativos ou non, que evoquen características que estas non posúan, especialmente no que se refire á súa orixe, data de autorización de explotación, resultados das análises ou outras referencias análogas ás garantías de autenticidade. Tampouco poden aparecer referencias que atribúan a calquera auga propiedades de prevención, tratamento ou curación dunha enfermidade humana.

Do mesmo xeito, as diferentes denominacións das augas envasadas non deben ser susceptibles de confundir ao consumidor mediante este tipo de prácticas, nin suxerir accións fisiológicas específicas ou que induzan ao consumidor a erro respecto da súa orixe. Así, só queda reservada á denominación «auga mineral natural» a inclusión de datos analíticos na etiquetaxe.

Estas precisamente son as máis comercializadas. A súa orixe só pode pode ser subterráneo e o seu brote, de manancial, o que implica que conserva intactas as súas características minerais e de composición. No momento da súa comercialización poden aparecer etiquetadas como:


  • Auga mineral natural
  • Auga mineral naturalmente gasosa
  • Auga mineral natural carbónica natural
  • Auga mineral natural reforzada con gas do mesmo manancial
  • Auga mineral natural con gas carbónico engadido
  • Auga mineral natural totalmente desgasificada
  • Auga mineral natural parcialmente desgasificada

A etiqueta debe incluír o nome do manancial ou captación e o lugar de explotación; se está en España debe engadirse o termo municipal e a provincia. Con carácter facultativo, pódese incluír un signo distintivo co nome da localidade, a condición de que, coincida o lugar de explotación coa designación comercial do produto e non entre en competición coa denominación orixinal da auga. Se non coincide a marca co nome do manancial, os caracteres utilizados na designación comercial deben ser máis pequenos. Está prohibido, a fin de non confundir ao consumidor, a comercialización con diversas designacións comerciais paira unha auga mineral natural que proceda dun mesmo manancial.

A norma, por tanto, nada di dos posibles riscos de manipulación ou conservación da auga, sexa esta de o tipo que for. A inclusión de recomendacións nas etiquetas debe entenderse como un acto facultativo e, por tanto, orientativo. Con todo, a mención podería liberar ás casas envasadoras de eventuais reclamacións. Tal e como figura agora mesmo, a casa se desentiende do produto una vez foi manipulado. Convirá actuar, por tanto, con á espreita.

GLOSARIO

  • Augas minerais naturais: aquelas bacteriológicamente sas que teñan a súa orixe nun estrato ou xacemento subterráneo e que broten dun manancial nun ou varios puntos de alumeamento, naturais ou perforados. Caracterízanse polo seu contido en minerais, oligoelementos e outros compoñentes e, en ocasións, por determinados efectos e pola súa pureza orixinal.

  • Augas minerais naturais

    Auga mineral naturalmente gasosa ou auga mineral natural carbónica natural: aquela cuxo contido en anhídrido carbónico, una vez envasada, sexa igual ao que tería no ou os puntos de alumeamento. O gas engadido paira substituír, no seu caso, ao liberado durante o proceso de envasado, deberá proceder do mesmo manancial.

    Auga mineral natural reforzada con gas do mesmo manancial: aquela cuxo contido en anhídrido carbónico, una vez envasada, sexa superior ao que tería no ou os puntos de alumeamento. O gas engadido procederá do mesmo manancial que a auga de que se trata.

    Auga mineral natural con gas carbónico engadido: aquela a a que se engadiu anhídrido carbónico que non provén do mesmo manancial que a auga de que se trata.

    Auga mineral natural totalmente desgasificada: aquela a a que se eliminou o gas carbónico libre, por procedementos exclusivamente físicos.

    Auga mineral natural parcialmente desgasificada: aquela a a que se eliminou parcialmente o gas carbónico libre, por procedementos exclusivamente físicos.

  • Augas de manancial: son as augas potables de orixe subterránea que emerxen espontaneamente na superficie da terra ou se captan mediante labores practicados ao efecto, coas características naturais de pureza que permiten o seu consumo, previa aplicación dos mínimos tratamentos físicos requiridos paira a separación dos elementos materiais inestables.

  • Augas preparadas: son as sometidas aos tratamentos autorizados físico-químicos necesarios para que reunan as características establecidas na normativa.A efectos da súa denominación, deberán diferenciarse os seguintes tipos:

    Augas potables preparadas: Cando procedan de manancial ou captación.

    De abastecemento público preparadas: no suposto de ter dita procedencia.

  • Augas de consumo público envasadas: son aquelas augas potables de consumo público, envasadas coyunturalmente paira distribución domiciliaria co único obxecto de suplir ausencias ou insuficiencias accidentais das augas de consumo público distribuídas pola rede xeral.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións